Οι­κο­λό­γοι και ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα: Μια εντελώς α­νάρ­μο­στη σχέ­ση

Με αφορμή τη χτεσινή συζήτηση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του B-fest, στην οποία μίλησε η Ναόμι Κλάιν με θέμα «Δομές δράσης ενάντια στον καπιταλισμό – Η προοπτική της αυτοδιαχείρισης», δημοσιεύουμε σήμερα πρόσφατο άρθρο της δημοσιογράφου και συγγραφέα για τα ορυκτά καύσιμα και τα περιβαλλοντικά κινήματα.
Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται σήμερα στους χώρους της Πανεπιστημιούπολης με σεμινάριο ΜΜΑ με τον Ρόμαν Μιρονένκο, πρωταθλητή Μάι Τάι, στις 4 μ.μ.,  προβολή του ντοκιμαντέρ «Μάτια που δεν βλέπουν», στις 7μ.μ., που παρουσιάζει συνεντεύξεις από θύματα της ισπανικής ακροδεξιά από το θάνατο του Φράνκο μέχρι σήμερα, καθώς και του ντοκιμαντέρ «Wild and Precious», που αναφέρεται στην ελληνική κοινωνικοπολιτική κρίση. Στις 8.30 μ.μ. η θεατρική ομάδα Roswitha Theater θα παρουσιάσει την «Αναφορά» του Φ. Κάφκα και στις 9μ.μ. θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση – συζήτηση σχετικά με τον αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού με τη συμμετοχή κατοίκων και ατόμων από συλλογικότητες από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τον Καναδά και την Ελλάδα. Στις 9 μ.μ. ξεκινάει επίσης η μουσική σκηνή με τους All power to the people, DJ Differ, Omerta, Intifada, Απρόσωπα Πρόσωπα και Productive, ενώ στις 9.30, η θεατρική ομάδα Theatre de Votanic παρουσιάζει τον «Μαξιλαρένιο» του Μ. Μακντόνα και στις 10 μ.μ. θα προβληθεί η ταινία μυθοπλασίας του Κωνσταντίνου Γιάνναρη «Man at Sea». Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται με ρεμπέτικο γλέντι από τους Ρεμπέτ Ασκέρ στις 10μ.μ.

Της
Ναό­μι Κλάιν

Το κί­νη­μα που α­παι­τεί οι ορ­γα­νι­σμοί κοι­νής ω­φε­λείας να α­πε­ξαρ­τη­θούν α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα, ε­ξε­λίσ­σε­ται δυ­να­μι­κά. Το αί­τη­μα ε­ξα­πλώ­νε­ται στις Η­ΠΑ, τον Κα­να­δά, την Αυ­στρα­λία, την Ολλαν­δία και τη Βρε­τα­νία. Και πα­ρό­λο που ε­πί­ση­μα ξε­κί­νη­σε μό­λις πριν α­πό έ­ξι μή­νες, το κί­νη­μα ή­δη έ­χει στο ε­νερ­γη­τι­κό του κά­ποιες νί­κες.
Η τα­χύ­τη­τα με την ο­ποία ε­ξα­πλώ­θη­κε αυ­τή η ι­δέα, κα­θι­στά σα­φές ό­τι έ­χει υ­πάρ­ξει σο­βα­ρή συ­μπιε­σμέ­νη ζή­τη­ση. Πα­ρα­θέ­τω τη δή­λω­ση του κι­νή­μα­τος για την α­πε­ξάρ­τη­ση α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα: «Αν εί­ναι λά­θος να κα­τα­στρέ­ψου­με το κλί­μα, τό­τε εί­ναι ε­ξί­σου λά­θος να ε­πω­φε­λού­μα­στε α­πό την εν λό­γω κα­τα­στρο­φή. Πι­στεύου­με ό­τι τα εκ­παι­δευ­τι­κά και θρη­σκευ­τι­κά ι­δρύ­μα­τα, οι δη­μο­τι­κές και πο­λι­τεια­κές αρ­χές, κα­θώς και τα ι­δρύ­μα­τα ε­κεί­να που ε­ξυ­πη­ρε­τούν το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, πρέ­πει να α­πε­ξαρ­τη­θούν α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα». Εί­μαι πε­ρή­φα­νη που υ­πήρ­ξα μέ­λος αυ­τής της ορ­γά­νω­σης, που συ­νερ­γά­στη­κε με φοι­τη­τές και άλ­λους ε­ταί­ρους για την ορ­γά­νω­ση της εκ­στρα­τείας για την α­πε­ξάρ­τη­ση α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα. Αλλά τώ­ρα κα­τά­λα­βα ό­τι έ­νας ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γο­ντας λεί­πει α­πό τη λί­στα: οι ί­διες οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις.

Επεν­δύ­σεις σε ε­ται­ρίες ο­ρυ­κτών καυ­σί­μω­ν

Οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις συ­γκε­ντρώ­νουν τε­ρά­στια πο­σά κά­θε χρό­νο με την υ­πό­σχε­ση ό­τι θα δα­πα­νη­θούν για έ­να σκο­πό: να α­πο­τρα­πεί η κα­τα­στρο­φι­κή υ­περ­θέρ­μαν­ση του πλα­νή­τη. Οι ε­ται­ρείες ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, α­πό την άλ­λη πλευ­ρά, κά­νουν ό, τι μπο­ρούν για να κα­τα­στή­σουν την κα­τα­στρο­φή α­να­πό­φευ­κτη. Σύμ­φω­να με την βρε­τα­νι­κή Carbon Tracker Initiative (στης ο­ποίας την ά­ψο­γη έ­ρευ­να βα­σί­ζε­ται το κί­νη­μα της α­πε­ξάρ­τη­σης ), ο το­μέ­ας των ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, έ­χει συ­γκε­ντρώ­σει πέ­ντε φο­ρές με­γα­λύ­τε­ρες πο­σό­τη­τες άν­θρα­κα α­π’ ό,τι μπο­ρεί να κα­τα­να­λω­θεί, τη στιγ­μή που πα­λεύου­με για να ρί­ξου­με τη θερ­μο­κρα­σία του πλα­νή­τη κα­τά 2 βαθ­μούς Κελ­σίου . Θα υ­πέ­θε­τε κά­ποιος ό­τι οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις θέ­λουν να βε­βαιω­θούν ό­τι τα χρή­μα­τα που συ­γκέ­ντρω­σαν στο ό­νο­μα της διά­σω­σης του πλα­νή­τη δεν θα ε­πεν­δυ­θούν σε ε­ται­ρείες των ο­ποίων το ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κό μο­ντέ­λο ε­πι­βάλ­λει θερ­μο­κρα­σίες φούρ­νου και οι ο­ποίες έ­χουν σα­μπο­τά­ρει για πε­ρισ­σό­τε­ρο α­πό δύο δε­κα­ε­τίες κά­θε α­πό­πει­ρα σο­βα­ρής δρά­σης για την α­νά­σχε­ση της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής.
Σε ο­ρι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις, του­λά­χι­στον, αυ­τό α­πο­δεί­χτη­κε μια λαν­θα­σμέ­νη υ­πό­θε­ση. Ίσως αυ­τό δεν θα έ­πρε­πε να εκ­πλήσ­σει ι­διαί­τε­ρα, κα­θώς ο­ρι­σμέ­νες α­πό τις πιο ι­σχυ­ρές και πιο πλού­σιες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις, ε­δώ και πο­λύ και­ρό συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται σαν να έ­χουν με­ρί­διο στη βιο­μη­χα­νία του πε­τρε­λαίου και του φυ­σι­κού α­ε­ρίου. Αυ­τές ο­δή­γη­σαν το κί­νη­μα των πε­ρι­βαλ­λο­ντι­στών σε διά­φο­ρα α­διέ­ξο­δα: στο ε­μπό­ριο εκ­πο­μπών άν­θρα­κα, τα α­ντι­σταθ­μι­στι­κά ο­φέ­λη του άν­θρα­κα, στην α­ντί­λη­ψη για το φυ­σι­κό αέ­ριο ως «καύ­σι­μο γέ­φυ­ρα». Το κοι­νό στοι­χείο αυ­τών των πο­λι­τι­κών εί­ναι ό­τι δη­μιούρ­γη­σαν την ψευ­δαί­σθη­ση της προό­δου, ε­νώ ταυ­τό­χρο­να ε­πέ­τρε­παν στις ε­ται­ρείες ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων την ε­ξό­ρυ­ξη, τη διά­τρη­ση και τις γεω­τρή­σεις για ε­ξό­ρυ­ξη α­ε­ρίου. Εμείς πά­ντα γνω­ρί­ζα­με ό­τι οι ο­μά­δες που πιέ­ζουν πιο ε­πί­μο­να γι’ αυ­τές τις ψεύ­τι­κες λύ­σεις, έ­λα­βαν δω­ρεές α­πό τους με­γά­λους ρυ­πα­ντές και δη­μιούρ­γη­σαν ε­ται­ρι­κές σχέ­σεις με αυ­τούς. Αλλά αυ­τό αι­τιο­λο­γή­θη­κε ως μια προ­σπά­θεια ε­ποι­κο­δο­μη­τι­κής δέ­σμευ­σης – δη­λα­δή να χρη­σι­μο­ποιούν τη δύ­να­μη της α­γο­ράς για να διορ­θώ­σουν τις α­πο­τυ­χίες της α­γο­ράς.
Τώ­ρα α­πο­δει­κνύε­ται ό­τι ο­ρι­σμέ­νες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις εί­ναι κυ­ριο­λε­κτι­κά μέ­ρος των ι­διο­κτη­τών των βιο­μη­χα­νιών που προ­κα­λούν την κρί­ση, την ο­ποία υ­πο­τί­θε­ται ό­τι προ­σπα­θούν να λύ­σουν. Και τα χρή­μα­τα με τα ο­ποία οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις παί­ζουν εί­ναι πολ­λά. Το Nature Conservancy, για πα­ρά­δειγ­μα, έ­χει 1.400.000.000 δο­λά­ρια σε α­ξιό­γρα­φα δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μα στο χρη­μα­τι­στή­ριο, και μπο­ρεί να υ­πε­ρη­φα­νεύε­ται ό­τι ο κου­μπα­ράς του βρί­σκε­ται «με­τα­ξύ των 100 με­γα­λύ­τε­ρων α­πο­θε­μά­των της χώ­ρας». Η Wildlife Conservation Society (Εται­ρεία προ­στα­σίας ά­γριων ζώων) έ­χει α­πό­θε­μα 377.000.000 δο­λα­ρίων, ε­νώ το α­πό­θε­μα του World Wildlife -Η­ΠΑ (WWF-Η­ΠΑ) α­νέρ­χε­ται στα 195.000.000 δο­λά­ρια.

Αυ­τοί που α­ντι­στέ­κο­νται

Επι­τρέψ­τε μου να εί­μαι α­πο­λύ­τως σα­φής: πά­μπολ­λες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις έ­χουν κα­τα­φέ­ρει να α­πο­φύ­γουν αυ­τό το χά­ος. Οι Greenpeace, 350.org, Friends of the Earth, Rainforest Action Network, κα­θώς και μια σει­ρά μι­κρό­τε­ρες ορ­γα­νώ­σεις, ό­πως η Oil Change International και το Climate Reality Project δεν έ­χουν πό­ρους και δεν ε­πεν­δύουν στο χρη­μα­τι­στή­ριο. Επί­σης, εί­τε δεν λαμ­βά­νουν ε­ται­ρι­κές δω­ρεές, εί­τε ε­φαρ­μό­ζουν τό­σο α­κραίους πε­ριο­ρι­σμούς σε αυ­τές, που έ­χουν κα­τα­φέ­ρει να κρα­τή­σουν τις ε­ξο­ρυ­κτι­κές βιο­μη­χα­νίες εύ­κο­λα έ­ξω. Με­ρι­κές α­πό αυ­τές τις ορ­γα­νώ­σεις δια­θέ­τουν λί­γες με­το­χές ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, τό­σες ό­σες χρειά­ζο­νται για να μπο­ρούν να δη­μιουρ­γούν πρό­βλη­μα στις συ­νε­δριά­σεις των με­τό­χων.
Η Natural Resources Defence Council (Συμ­βού­λιο Υπε­ρά­σπι­σης Φυ­σι­κών Πό­ρων) βρί­σκε­ται κά­που στη μέ­ση. Έχει 118.000.000 δο­λά­ρια α­πο­θε­μα­τι­κό και, ό­πως λέ­νε οι λο­γι­στές της, για τις ά­με­σες ε­πεν­δύ­σεις « ε­λέγ­χου­με τις ε­ξο­ρυ­κτι­κές βιο­μη­χα­νίες, τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα, και άλ­λους το­μείς που συν­δέ­ο­νται με την ε­νέρ­γεια». Ωστό­σο, η NRDC ε­ξα­κο­λου­θεί να κα­τέ­χει με­το­χές σε α­μοι­βαία κε­φά­λαια και σε μι­κτά α­μοι­βαία κε­φά­λαια που δεν α­πο­κλείουν τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα. (Η εκ­στρα­τεία για την α­πε­ξάρ­τη­ση α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα κα­λεί τα θε­σμι­κά όρ­γα­να να «α­πε­ξαρ­τη­θούν μέ­σα σε 5 χρό­νια α­πό την ά­με­ση κυ­ριό­τη­τα και σχέ­ση με με­το­χές ε­ται­ριών ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων).
Οι κα­θα­ρο­λό­γοι θα ε­πι­ση­μά­νουν ό­τι κα­μιά με­γά­λη πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή ορ­γά­νω­ση δεν εί­ναι κα­θα­ρή α­πό τη στιγ­μή που, ου­σια­στι­κά, σχε­δόν ό­λες παίρ­νουν χρή­μα­τα α­πό ι­δρύ­μα­τα που δη­μιουρ­γή­θη­καν α­πό τις αυ­το­κρα­το­ρίες-ι­δρύ­μα­τα των ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, που συ­νε­χί­ζουν να ε­πεν­δύουν σε ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα σή­με­ρα. Εί­ναι μια εύ­στο­χη πα­ρα­τή­ρη­ση. Κοι­τάξ­τε το με­γα­λύ­τε­ρο ί­δρυ­μα α­π’ ό­λα: το Bill and Melinda Gates Foundation. Τον Δε­κέμ­βριο του 2012 του­λά­χι­στον 958.600.000 δο­λά­ρια-πε­ρί­που έ­να δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο- ε­πεν­δύ­θη­καν σε δύο μό­νο γί­γα­ντες του πε­τρε­λαίου: την ExxonMobil και τη BP. Η υ­πο­κρι­σία εί­ναι ε­ντυ­πω­σια­κή: κο­ρυ­φαία προ­τε­ραιό­τη­τα του Gates Foundation ή­ταν η υ­πο­στή­ρι­ξη της έ­ρευ­νας για την ε­λο­νο­σίας, μιας α­σθέ­νειας που συν­δέε­ται στε­νά με το κλί­μα. Τα κου­νού­πια και τα πα­ρά­σι­τα της ε­λο­νο­σίας ευ­δο­κι­μούν και τα δυο στις υ­ψη­λές θερ­μο­κρα­σίες και αυ­ξά­νο­νται διαρ­κώς. Έχει, πραγ­μα­τι­κά, νό­η­μα να πο­λε­μά κά­ποιος την ε­λο­νο­σία, ό­ταν την ί­δια στιγ­μή τρο­φο­δο­τεί μια α­πό τις αι­τίες που ί­σως ο­δη­γεί σε πιο ά­γρια ε­ξά­πλω­ση σε με­ρι­κές πε­ριο­χές;
Σα­φώς ό­χι. Και έ­χει α­κό­μα λι­γό­τε­ρο νό­η­μα να συ­γκε­ντρώ­νο­νται χρή­μα­τα στο ό­νο­μα της κα­τα­πο­λέ­μη­σης της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής, και στη συ­νέ­χεια να ε­πεν­δύο­νται αυ­τά τα χρή­μα­τα, πα­ρα­δείγ­μα­τος χά­ριν, στις με­το­χές της ExxonMobil. Ωστό­σο, αυ­τό α­κρι­βώς φαί­νε­ται να κά­νουν κά­ποιες ο­μά­δες.

Οι ε­ται­ρίες τρυ­πώ­νουν πα­ντού

Η πε­ρι­βό­η­τη για τις συ­νερ­γα­σίες της με ε­ται­ρείες πε­τρε­λαίου κι άλ­λους κα­κούς πα­ρά­γο­ντες Conservation International, (ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Northrop Grumman με­τέ­χει στο διοι­κη­τι­κό της συμ­βού­λιο, αν εί­ναι δυ­να­τόν!), έ­χει ε­πεν­δύ­σει σχε­δόν 22.000.000 δο­λά­ρια σε α­ξιό­γρα­φα δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μα στο χρη­μα­τι­στή­ριο και, σύμ­φω­να με έ­ναν εκ­πρό­σω­πο τους, «δεν υ­πάρ­χει κα­μία σα­φής πο­λι­τι­κή που να α­πα­γο­ρεύει τις ε­πεν­δύ­σεις σε ε­ται­ρείες ε­νέρ­γειας». Το ί­διο ι­σχύει και για την Ocean Conservancy, η ο­ποία έ­χει ε­πεν­δύ­σει 14.400.000 δο­λά­ρια σε α­ξιό­γρα­φα δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μα στο χρη­μα­τι­στή­ριο, με­τα­ξύ των ο­ποίων ε­κα­το­ντά­δες χι­λιά­δες στην «ε­νέρ­γεια». Ένας εκ­πρό­σω­πος ε­πι­βε­βαίω­σε γρα­πτώς ό­τι η ορ­γά­νω­ση «δεν έ­χει πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή πο­λι­τι­κή κοι­νω­νι­κού ε­λέγ­χου των ε­πεν­δύ­σεων.»
Κα­μία ορ­γά­νω­ση δεν θα α­πο­κά­λυ­πτε πό­σες α­πό τις συμ­με­το­χές της ή­ταν σε ε­ται­ρείες ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, ού­τε θα κυ­κλο­φο­ρού­σε κα­τά­λο­γο των ε­πεν­δύ­σεών της. Όμως, σύμ­φω­να με τον Νταν Άπφε­λ, ε­κτε­λε­στι­κό διευ­θυ­ντή της Responsible Endowments Coalition, «ε­κτός α­πό την πε­ρί­πτω­ση που έ­να ί­δρυ­μα συ­γκε­κρι­μέ­να κα­τευ­θύ­νει τους δια­χει­ρι­στές ε­πεν­δύ­σεων να μην ε­πεν­δύ­σουν σε ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα, εί­ναι σχε­δόν βέ­βαιο ό­τι θα κρα­τή­σει κά­ποιες με­το­χές, α­πλώς και μό­νο ε­πει­δή οι με­το­χές αυ­τές (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της καύ­σης άν­θρα­κα για χρή­ση κοι­νής ω­φέ­λειας) συν­θέ­τουν πε­ρί­που το 13 % της α­γο­ράς των Η­ΠΑ, σύμ­φω­να με έ­ναν γε­νι­κό δεί­κτη. «Όλοι οι ε­πεν­δυ­τές ου­σια­στι­κά έ­χουν ε­πεν­δύ­σει σε ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα», λέει ο Άπφελ. «Δεν μπο­ρείς να εί­σαι ε­πεν­δυ­τής που δεν ε­πεν­δύει σε ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα, ε­κτός και αν πραγ­μα­τι­κά έ­χεις ερ­γα­στεί πο­λύ σκλη­ρά για να δια­σφα­λί­σεις ό­τι δεν εί­σαι.»

Τε­ρά­στια κε­νά στην ά­μυ­να

Μια άλ­λη ο­μά­δα που α­πέ­χει πο­λύ α­πό την α­πε­ξάρ­τη­ση, εί­ναι η Wildlife Conservation Society. Στη δή­λω­ση οι­κο­νο­μι­κών στοι­χείων της για το οι­κο­νο­μι­κό έ­τος 2012 πε­ρι­γρά­φει μια υ­πο­κα­τη­γο­ρία ε­πεν­δύ­σεων που πε­ρι­λαμ­βά­νει «ε­νέρ­γεια, ο­ρυ­χεία, γεω­τρή­σεις πε­τρε­λαίου, και γεωρ­γι­κές ε­πι­χει­ρή­σεις». Τι πο­σο­στό α­πό τα 377.000.000 δο­λά­ρια της WCS σε α­πο­θε­μα­τι­κά κε­φά­λαια βρί­σκε­ται στις ε­ται­ρείες ε­νέρ­γειας και γεω­τρή­σεω­ν; Δεν κα­τά­φε­ρε να πα­ρά­σχει αυ­τές τις πλη­ρο­φο­ρίες πα­ρά τις ε­πα­νει­λημ­μέ­νες αι­τή­σεις που της έ­γι­ναν.
Η WWF-Η­ΠΑ εί­πε ό­τι δεν ε­πεν­δύει α­πευ­θείας σε ε­πι­χει­ρή­σεις ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, αλ­λά αρ­νή­θη­κε να α­πα­ντή­σει σε ε­ρω­τή­σεις σχε­τι­κά με το αν τις α­πο­κλείει α­πό τα μι­κτά α­μοι­βαία κε­φά­λαιά της. Το National Wildlife Federation Endowment συ­νή­θι­ζε να ε­φαρ­μό­ζει τέ­τοιους ε­λέγ­χους για τις ύ­ψους 25,7 ε­κα­τομ­μυ­ρίων ε­πεν­δύ­σεις σε α­ξιό­γρα­φα δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μα στο χρη­μα­τι­στή­ριο, αλ­λά τώ­ρα, σύμ­φω­να με έ­ναν εκ­πρό­σω­πο, συμ­βου­λεύει τους δια­χει­ρι­στές ε­πεν­δύ­σεών της «ν’ α­να­ζη­τή­σουν τις κα­λύ­τε­ρες στην κα­τη­γο­ρία ε­ται­ρείες που εί­χαν ε­φαρ­μό­σει προ­γράμ­μα­τα για την προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές». Με άλ­λα λό­για, δεν ε­φαρ­μό­ζουν μια πο­λι­τι­κή α­πε­ξάρ­τη­σης α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα.
Εν τω με­τα­ξύ, η Nature Conservancy -η πλου­σιό­τε­ρη α­πό ό­λες τις πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις-, σύμ­φω­να με τις οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις της του 2012, έ­χει ε­πεν­δύ­σει του­λά­χι­στον 22.800.000 δο­λά­ρια στον το­μέα της ε­νέρ­γειας,. Μα­ζί με την WCS, η TNC αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά να α­πα­ντή­σει σε ο­ποια­δή­πο­τε α­πό τις ε­ρω­τή­σεις μου ή να πα­ρά­σχει πε­ραι­τέ­ρω λε­πτο­μέ­ρειες σχε­τι­κά με τις ε­πεν­δύ­σεις ή τις πο­λι­τι­κές της.
Θα με ε­ξέ­πλητ­τε αν η TNC δεν έ­χει ε­πεν­δύ­σει στα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα, λό­γω των διά­φο­ρων άλ­λων ε­μπλο­κών της με τον το­μέα αυ­τό. Ένα μι­κρό δείγ­μα: το 2010, η Washington Post α­νέ­φε­ρε ό­τι η TNC «δέχ­θη­κε σχε­δόν 10.000.000 δο­λά­ρια σε με­τρη­τά και πα­ρα­χώ­ρη­ση γης α­πό την ΒΡ και θυ­γα­τρι­κές της ε­ται­ρείες». Δη­λα­δή τις: BP, Chevron, ExxonMobil και Shell, που βρί­σκο­νται με­τα­ξύ των με­λών του Επι­χει­ρη­μα­τι­κού Συμ­βου­λίου της· Ο Τζιμ Ρότ­ζε­ρς, διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Duke Energy, μιας α­πό τις με­γα­λύ­τε­ρες ε­πι­χει­ρή­σεις κοι­νής ω­φε­λείας των Η­ΠΑ με καύ­ση άν­θρα­κα, εί­ναι μέ­λος του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου και υ­πεύ­θυ­νος για διά­φο­ρα προ­γράμ­μα­τα προ­στα­σίας πε­ρι­βάλ­λο­ντος που υ­πο­τί­θε­ται «α­ντι­σταθ­μί­ζουν» τις εκ­πο­μπές διο­ξει­δίου του άν­θρα­κα α­πό την καύ­ση πε­τρε­λαίου φυ­σι­κού α­ε­ρίου και τους ρύ­πους των ε­ται­ρειών.

Με ποιον θα πας και ποιον θ’ α­φή­σεις

Όπως φαί­νε­ται, οι άν­θρω­ποι βα­ρέ­θη­καν πια ν’ α­κού­νε ό­τι ο κα­λύ­τε­ρος τρό­πος για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής εί­ναι να αλ­λά­ξουν τις λά­μπες τους και να α­γο­ρά­σουν προ­γράμ­μα­τα α­ντι­στάθ­μι­σης του διο­ξει­δίου του άν­θρα­κα, α­φή­νο­ντας τους με­γά­λους ρυ­πα­ντές α­νε­νό­χλη­τους. Και α­νυ­πο­μο­νούν ν’ α­γω­νι­στούν ευ­θέως ε­νά­ντια στις βιο­μη­χα­νίες που πε­ρισ­σό­τε­ρο ευ­θύ­νο­νται για την κλι­μα­τι­κή κρί­ση.
Η Χά­να Τζόου­νς, α­πό τους ορ­γα­νω­τές του φοι­τη­τι­κού κι­νή­μα­τος της α­πε­ξάρ­τη­σης, μου εί­πε: «Ακρι­βώς ό­πως το κο­λέ­γιο και τα πα­νε­πι­στη­μια­κά συμ­βού­λια μας α­πο­γοή­τευ­σαν, ε­πει­δή δεν α­ντι­με­τώ­πι­σαν ε­νερ­γά τις δυ­νά­μεις που εί­ναι υ­πεύ­θυ­νες για την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, το ί­διο ι­σχύει και για τις με­γά­λες ε­ται­ρι­κές πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις. Αυ­τές, προ­σπα­θώ­ντας να δια­τη­ρή­σουν παρ­θέ­νες πε­ριο­χές στον κό­σμο, μας α­πο­γοή­τευ­σαν για­τί αρ­νού­νται ν’ α­ντι­με­τω­πί­σουν τα ι­σχυ­ρά συμ­φέ­ρο­ντα που κά­νουν τον κό­σμο α­βίω­το για ό­λους. Αλλά», πρό­σθε­σε, «οι φοι­τη­τές γνω­ρί­ζουν τώ­ρα αυ­τό που οι κοι­νό­τη­τες που α­ντι­με­τω­πί­ζουν τον α­φα­νι­σμό γνω­ρί­ζουν ε­δώ και δε­κα­ε­τίες: ό­τι αυ­τός εί­ναι έ­νας α­γώ­νας για την ε­ξου­σία και το χρή­μα, και ό­λοι-α­κό­μη και οι με­γά­λες πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις- θα πρέ­πει να α­πο­φα­σί­σουν αν εί­ναι μα­ζί μας ή με τις δυ­νά­μεις που κα­τα­στρέ­φουν τον πλα­νή­τη».
Αν το Σιάτλ για πα­ρά­δειγ­μα α­πε­ξαρ­τά­ται, δεν θα πρέ­πει το WWF να κά­νει το ί­διο; Δεν θα πρέ­πει οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις να α­νη­συ­χούν πε­ρισ­σό­τε­ρο για τους κιν­δύ­νους που προέρ­χο­νται α­πό τις ε­ται­ρείες ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, πα­ρά α­πό φα­ντα­στι­κούς κιν­δύ­νους που προέρ­χο­νται α­πό τα χαρ­το­φυ­λά­κια των με­το­χών τους; Κι ε­δώ α­να­δύε­ται έ­να άλ­λο πρό­βλη­μα: ποιες εί­ναι αυ­τές οι ορ­γα­νώ­σεις που α­πο­θη­σαυ­ρί­ζουν τό­σα πολ­λά χρή­μα­τα; Αν πι­στεύουν ό­σα λέ­νε οι δι­κοί τους ε­πι­στή­μο­νες, αυ­τή εί­ναι η κρί­σι­μη δε­κα­ε­τία για την α­ντι­στρο­φή των ό­ρων της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Μή­πως το TNC σχε­διά­ζει να κα­τα­σκευά­σει μια κι­βω­τό ε­νός δι­σε­κα­τομ­μυ­ρίου δο­λα­ρίων;

Ένα δυ­να­μι­κό κί­νη­μα α­πε­ξάρ­τη­σης

Με­ρι­κές ορ­γα­νώ­σεις, ευ­τυ­χώς, α­ντα­πο­κρί­νο­νται στην πρό­κλη­ση. Ένα μι­κρό αλ­λά με δυ­να­μι­κή α­νά­πτυ­ξης κί­νη­μα πιέ­ζει τα με­γά­λα φι­λε­λεύ­θε­ρα ι­δρύ­μα­τα να ευ­θυ­γραμ­μί­σουν τις ε­πεν­δύ­σεις τους με τις δια­κη­ρύ­ξεις τους – που ση­μαί­νει ό­χι άλ­λα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα. Ήρθε η ώ­ρα για τα ι­δρύ­μα­τα να «κα­τέ­χουν ό,τι κα­τέ­χουν», λέει η Έλεν Ντόρ­σι, ε­κτε­λε­στι­κή διευ­θύ­ντρια του Wallace Global Fund. Σύμ­φω­να με την Ντόρ­σι, το ί­δρυ­μά της, το ο­ποίο υ­πήρ­ξε ση­μα­ντι­κός χρη­μα­το­δό­της της εκ­στρα­τείας της α­πε­ξάρ­τη­σης α­πό τον άν­θρα­κα, εί­ναι τώ­ρα κα­τά 99% α­πε­ξαρ­τη­μέ­νο α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα και θα εί­ναι 100% έως το 2014.
Αλλά για να πει­στούν τα με­γα­λύ­τε­ρα ι­δρύ­μα­τα ν’ α­πε­ξαρ­τη­θούν, θα χρεια­στεί χρό­νος, και οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις, οι ο­ποίες, του­λά­χι­στον θεω­ρη­τι­κά, εί­ναι υ­πό­λο­γες για τα μέ­λη τους πρέ­πει σί­γου­ρα να δεί­ξουν το δρό­μο. Κά­ποιοι έ­χουν αρ­χί­σει να κά­νουν α­κρι­βώς αυ­τό. Η Sierra Club, για πα­ρά­δειγ­μα, έ­χει πλέ­ον χα­ρά­ξει μια σα­φή πο­λι­τι­κή κα­τά των ε­πεν­δύ­σεων σε ε­ται­ρείες ο­ρυ­κτών καυ­σί­μων, ή της χρη­μα­το­δό­τη­σης α­πό αυ­τές. Αυ­τό εί­ναι κα­λή εί­δη­ση για τις 15 ε­κα­τομ­μυ­ρίων ε­πεν­δύ­σεις της σε α­ξιό­γρα­φα δια­πραγ­μα­τεύ­σι­μα στο χρη­μα­τι­στή­ριο α­ξιών. Ωστό­σο, η θυ­γα­τρι­κή της ορ­γά­νω­ση, το Sierra Club Foundation, έ­χει έ­να πο­λύ με­γα­λύ­τε­ρο χαρ­το­φυ­λά­κιο, -με 61.700.000 ε­πεν­δυ­μέ­να- και εί­ναι α­κό­μη στη δια­δι­κα­σία εκ­πό­νη­σης μιας πο­λι­τι­κής πλή­ρους α­πε­ξάρ­τη­σης, σύμ­φω­να με τον ε­κτε­λε­στι­κό διευ­θυ­ντή του Sierra Club Μάι­κλ Μρουν. Όπως τό­νι­σε, «εί­μα­στε α­πό­λυ­τα σί­γου­ροι ό­τι μπο­ρού­με να έ­χου­με ε­ξί­σου κα­λή αν ό­χι κα­λύ­τε­ρη α­πό­δο­ση α­πό την α­να­δυό­με­νη οι­κο­νο­μία κα­θα­ρής ε­νέρ­γειας α­π’ ό,τι αν ε­πεν­δύα­με στα βρώ­μι­κα καύ­σι­μα του πα­ρελ­θό­ντος».
Για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα, οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ορ­γα­νώ­σεις με το να συ­νερ­γά­ζο­νται με τους ρυ­πα­ντές α­πο­δεί­κνυαν ό­τι δεν ή­ταν α­πλώς α­κτι­βί­στι­κες ορ­γα­νώ­σεις, αλ­λά σο­βα­ροί ορ­γα­νι­σμοί. Αλλά οι νέ­οι που α­παι­τούν α­πε­ξάρ­τη­ση α­πό τα ο­ρυ­κτά καύ­σι­μα -ό­πως και οι α­πλοί πο­λί­τες που τα πο­λε­μούν, ό­που κι αν γί­νε­ται η ε­ξό­ρυ­ξη, η καύ­ση, η διά­τρη­ση, ή η γεώ­τρη­ση- ερ­μη­νεύουν δια­φο­ρε­τι­κά τη σο­βα­ρό­τη­τα. Και το μή­νυ­μα εί­ναι σα­φές: κό­ψε τους δε­σμούς σας με τα α­πο­λι­θώ­μα­τα, για να μην γί­νε­τε σαν κι αυ­τά.

Με­τά­φρα­ση: Σο­φία Ξυ­γκά­κη

 

http://www.epohi.gr/portal/perivallon/14175

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s