Μια άλλη προσέγγιση του ρόλου της γραφειοκρατίας

Ένα ερώτημα που βασανίζει τα ενεργά πολιτικά υποκείμενα, ως αποτέλεσμα της αιφνίδιας λήψης νέων πρωτόγνωρων εξουσιαστικών αρμοδιοτήτων, είναι το φαινόμενο της γραφειοκρατίας που κατέχει μια αυξητική τάση (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ). 

Η γραφειοκρατία αποτελεί μια οργανωτική συγκρότηση αρμοδιοτήτων και αναφορών με σκοπό την διεκπεραίωση και διοχέτευση αποφάσεων, με τελικό σκοπό την εξυπηρέτηση των εκάστοτε αναγκών. Σαφέστατα προκύπτει ότι θα μπορούσε να διευκολύνει την δημοκρατία με σκοπό την ισονομία αν πχ, χρειάζομασταν τα κατάλληλα έγγραφα για να καλυφθεί ένα θέμα και αν πάνω σε αυτό επιδιωκόταν ευθείς εξ αρχής η ίση αντιμετώπιση και η ίση ευκαιρία να βρεθούν, τότε η γραφειοκρατία θα εθεωρείτο αποτελεσματική.
Αλλά, η ιεραρχία που είναι αναγκαία για την ύπαρξη και λειτουργία της, αυτόματα μειώνει την δημοκρατία, πόσο μάλλον όταν αυτή έχει καταληφθεί από πελατειακούς μηχανισμούς εξυπηρέτησης μεγάλων συμφερόντων. Που σημαίνει ότι η γραφειοκρατία στο αστικό κράτος είναι ένας πλεονασματικός τρόπος συγκέντρωσης εξουσίας. Ένα ερώτημα όμως που μένει να απαντηθεί και δεν μπορεί να γίνει αφαιρετικό ως προς την γραφειοκρατία είναι, αν πάνω σε αυτή μπορούν να μπουν διορθωτικά πρόσημα. Δηλαδή αν η γραφειοκρατία ευωδιάζει ή βρομάει μέσα σε έναν δημοκρατικά αξιακό οργανικό χώρο και πόσο η αξιακή αυτή ταυτότητα βάλλεται ικανή να κάνει την γραφειοκρατία αποτελεσματική και αντιεξουσιαστική. 

 

Η αντίληψη της γραφειοκρατίας θα μπορούσε να χωρέσει μέσα από μια σύντομη παραίνεση συντρόφου που μου είπε : Φοβάμαι ότι δημιουργούμαι μια νέα γενιά γραφειοκρατών. Ως απάντηση πάνω σε αυτήν την τοποθέτηση ένας άλλος “νέος” σύντροφος απάντησε πως “αυτό είναι ελπιδοφόρο διότι οι γραφειοκρατικές θέσεις δεν είναι μόνο για τους μεσήλικες”. Στο βήμα των καιρών, δύναται να είναι η μόνη ικανή διατύπωση ώστε να περιγράψει δύο άκρα στον αντίποδα της κυβερνητικής γραφικής εξίσωσης.

Η μια τοποθέτηση έρχεται να ανακόψει την «φρέσκια» κατάληψη θέσεων εξουσίας με σκοπό συμβουλευτικό, που όμως αφήνει τα περιθώρια να ευδοκιμεί η σκουριασμένη κομματική συγκεντροποίηση και από την άλλη ο δεύτερος έρχεται να επιτεθεί με πολιτικό τρόπο λέγοντας “ότι οι θέσεις δεν είναι για εσάς αλλά για όλους”. Ο μεν πρώτος χρησιμοποίησε τον όρο αρνητικά ο δε δεύτερος με θετικό τρόπο.

 

Αυτός είναι όμως και ο κρυπτογραφημένος ρόλος της γραφειοκρατίας , να μπορεί να γίνεται τόσο ευέλικτος ως προς την χρήση του. Αυτό σημαίνει ότι μας δίνει την δυνατότητα να βελτιώσουμε λειτουργικές αδυναμίες ως προς τον τρόπο παραγωγής πολιτικής αλλά προσέχοντας παράλληλα πως αυτή (όπως προανέφερα) δεν θα πάρει την ιδιάζουσα κυριαρχία της. Το πρόβλημα της γραφειοκρατίας δεν μπορεί να υπολογίζεται με κριτήρια ποιος (ηλικιακά-πολιτικά) θα την αναλάβει αλλά με κριτήρια πόσοι θα την έχουν. Αν δηλαδή συκγνετρώσει και αποκεντρώσει ταυτόχρονα την εξουσία. Αν δηλαδή καταφέρουμε να συγκεντρώνουμε όλοι/ες εξουσία με ίσο τρόπο. Αν καταφέρουμε να είμαστε όλοι/όλες γραφειοκράτες και όχι ένας μικρός αριθμός ατόμων.

 

Γραφειοκράτες βεβαίως υπό το πρίσμα της υγιής διοικητικής ικανότητας και αυτονομίας του πολιτικού υποκειμένου και όχι της αντιπαράθεσης με την κινηματική συνεισφορά. Αυτό είναι και το ποιο σημαντικό. Η γραφειοκρατία ως θετική έννοια (κάτω από το αξιακό πρόσημο που της έδωσα) έχοντας ισομερήσει την δυνατότητα παραγωγής πολιτικής συμπυκνώνεται χωρικά. Γιατί όσα πρόσημα και να δώσουμε πάνω σε αυτήν δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν είναι δεσμευτική ως προς τον χώρο παραγωγής της. Μιλάμε στενά για πολιτική διαδικαστικού χαρακτήρα σε όργανα. Τα όργανα ενός κόμματος δεν τα έχουμε δει πχ, στον δρόμο και κατά αυτόν τρόπο όσες ιδιοτυπίες να έχω πράξει για να δικαιολογήσω ότι δεν επιφέρει μόνο αρνητικά, το να πω ότι “καιρός να δημιουργήσουμε τους γραφειοκράτες του δρόμου” είναι σουρεαλιστική παραδοχή. Επομένως αν ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα δημιουργεί η γραφειοκρατία σε έναν κομματικό οργανισμό, αυτή είναι σίγουρα η αποδυνάμωση του κινήματος και σε αυτό το πρόβλημα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί. Όπως και να αναθεωρήσουμε την παραδοσιακή εκτίμηση, ότι τα άτομα νεαράς ηλικίας είναι για το κίνημα, και οι μεγαλύτεροι για συνελεύσεις σε αίθουσες. Το πρώτο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι διαβάζοντας αυτήν την ανάλυση να μην διστάζουμε να αναλάβουμε πολιτικές ευθύνες σαν μέλη οποιουδήποτε φορέα, να διεκδικούμε την οριζόντια κατανομή της γραφειοκρατίας, σπάζοντας με αυτόν τον τρόπο την ιεραρχία και τους ηγετισμούς. Με βασικό γνώμονα ότι η πολιτική γίνεται στους δρόμους και στα γραφεία και όχι σε ένα από τα δύο κατά προτίμηση (χωρίς να είναι επιβλητικό). Η ιδανική κομματική συνεισφορά του μέλους, σε έναν δημοκρατικό φορέα είναι να είναι γραφειοκράτης και παράλληλα αγωνιστής, μέσα και έξω από τον χώρο ευθύνης του.

Στον ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή συντελείται μια τεράστια υπερβάλλουσα γραφειοκρατία (ένεκεν προσυνεδρειακού διαλόγου) που αποδυναμώνει το κοινωνικό κίνημα. Χρέος μας αυτό να μην αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα!

Advertisements

One thought on “Μια άλλη προσέγγιση του ρόλου της γραφειοκρατίας

  1. Παράθεμα: Απαντήσεις γύρω από το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ | Ο Τοίχος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s