Η Εξέγερση των κόκκινων δέντρων

Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε κάτι πολύ περισσότερο από μια σουηδική σφαίρα και ένα οικοδομικό έργο σε πάρκο. Παρατηρούμε μια ακόμη εξέγερση των καταπιεσμένων, μια εξέγερση που είναι δίκαιη και έχει συνέχεια , όπως αυτή ξεκίνησε από την Ελλάδα το 2008 και όχι από την Τουρκία του 2013. Πρέπει να ταξιδέψουμε αρκετά πίσω για να περιγράψουμε την εξέγερση που απλώνεται στην Ευρώπη της λιτότητας και της ταξικής έντασης και αμφισβητεί το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο μοντέλο της βάρβαρης Ευρώπης του κεφαλαίου.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι όλα τα επιμέρους ιδιαίτερα οικονομικά εγχώρια καθεστώτα απομυθοποιούνται ως προς την αφήγηση τους ότι είναι δίκαια και κοινωνικά ωφέλιμα. Από Βορρά ως Νότο η καταπίεση δεν διαφέρει ως προς την φύση της, αλλά διαφέρει ως προς την ένταση της. Οι χώρες του Βορρά, πράγματι έχουν έναν ποιο σκληρό οικονομικό σκελετό έναντι του υπερχρεωμένου Νότου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υπάρχουν χωρικά στρατόπεδα αλλά ότι τα οικονομικά κέντρα διαλέγουν τα «δόγματα σοκ» που θα εφαρμοστούν ώστε κάποιες φορές χώρες να ζουν εν μέρη αξιοπρεπώς και κάποιες άλλες μέσα στη φτώχεια. Θυμηθείτε την Γερμανία του 2000 και την κρίση που πέρασε προσωρινά και μεταβίβασε ο καπιταλισμός σε άλλα κράτη ως είθισται. Η καπιταλιστική κρίση δεν ξεπερνιέται έτσι, απλά μεταβιβάζεται από την Αργεντινή και τον Ισημερινό, στην Ελλάδα και την Ισπανία.

Η Εξέγερση της Σουηδίας σε σχέση με την εξέγερση στην Τουρκία μπορούν να περιγράψουν μέσω της κοινωνικής τους αντίφασης ότι το πρόβλημα είναι η παγκόσμια κυριαρχία του 99% έναντι του 1%. Στην Σουηδία του εκσυγχρονισμού και της προτεσταντικής ηθικής ο νόμος του ισχυρού είναι η τεχνική αντίληψη αντιμετώπισης μιας εξέγερσης. Τρανό παράδειγμα ήταν ότι όταν οι ταραχές στο παραμελημένο προάστιο Husby της Στοκχόλμης απλώθηκαν και εντάθηκαν, τα κοινωνικά αίτια αυτής δεν αναζητήθηκαν αλλά αντίθετα αυξήθηκε η αστυνόμευση και η καταστολή των εξεγερμένων. Το γνωστό δόγμα της αποθαμένης Μάργκαρετ του βούρδουλα εναντίον όσων αντιστέκονται. Τα συνδικάτα μέσω τραπεζικών εγγυήσεων μετέτρεψαν τους εργάτες σε ελεύθερους επαγγελματίες ωστόσο τα προβλήματα των περιθωριοποιημένων προαστίων έξω από τα μεγάλα αστικά κέντρα όπου διέμεναν κυρίως μετανάστες δεν επουλώθηκαν, αντίθετα αυξήθηκαν. Η δεύτερη γενιά μεταναστών αντιμετωπίζει μια περιστολή στο δικαίωμα ένταξης τους στην κοινωνία καθώς στην ολοκληρωτική παγκοσμιοποίηση οι βιομηχανίες προσαρμογής και γλωσσομάθειας των μεταναστών μεταφέρονται από χώρα σε χώρα και δημιουργείται ένα ποσοστό πολιτών χωρίς καμία μέριμνα και αφομοίωση στην κοινωνία, ο ΟΟΣΑ μαρτυρά ότι το 1/3 των νέων έως 29 ετών δεν σπουδάζουν, ούτε εργάζονται έξω από τη Στοκχόλμη με αποτέλεσμα μια σφαίρα της αστυνομίας να ξυπνήσει τον σιωπηλό κοινωνικό αυτοματισμό των καταπιεσμένων.

Στην Τουρκία ο νεοφιλελευθερισμός έχει κυριαρχίσει από τη δεκαετία του 80 με ρεπουμπλικανικό τύπου καθεστώς από τον Ερντογάν ο οποίος εξέφρασε τα κομμάτια της αστικής τάξης που δεν κατάφερναν να μαγειρέψουν ναι να πουλήσουν συνταγές. Ουσιαστικά το ΑΚΡ κατάφερε να εφαρμόσει ριζοσπαστικές νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις καλύπτοντας το κενό εκπροσώπησης της αστικής τάξης που είχε δημιουργηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Τα ποσοστά ανεργίας δεν μιεώθηκαν εξαιτίας μιας κοινωνικής επιτυχίας αλλά εξαιτίας μιας περαιτέρω κινεζοποίησης, δηλαδή μέσα από ιδιωτικοποιήσεις που προσέλαβαν εργατικό δυναμικό και απέδιδαν μικρούς μισθούς. Σε αντίθεση με την αστική δημοκρατία της Ευρώπης του Βορρά, η Τουρκία παρήγαγε ένα συντηρητισμό αντίστοιχο του ισλαμικού φρονήματος που προσπαθεί να πολιτικοποιήσει θέματα όπως οι εκτρώσεις και τα δικαιώματα των μειωνοτήτων, όπως των lgbtqi.

Και στις δύο χώρες σημαντικό είναι να διακρίνουμε ποιοί και πως εξεγέρθηκαν. Στην Σουηδία εξεγέρθηκαν οι μετανάστες και οι κοινωνικά απομονωμένες κατηγορίες, ενώ στην Τουρκία έχει επιτευχθεί μια μετωπική συνεργασία στον δρόμο από ακροαριστερούς μέχρι ακροδεξιούς. Αυτό συνεπάγεται ότι τα πολιτικά φρονήματα και αιτήματα διαφέρουν αλλά δίνεται η δυνατότητα στον βωμό της αντίστασης αυτά να εξαλειφθούν, όταν καρπώνεται ένα κοινό πλάνο για την αντιμετώπιση και ανατροπή ενός καθεστώτος. Η εξέγερση στην Τουρκία ξεπέρασε το οικοδομικό έργο και τα τετραγωνικά μέτρα πρασίνου που θα χαθούν και εκτινάχθηκε από το σημείο ανατροπής του καθεστώτος του Ερντογάν μέχρι και την απόρριψη του νεοφιλελευθερισμού στην βάση του. Αυτός αποτυπώνεται από τους πολίτες που εξεγέρθηκαν, οι μεν απολίτικοι και ακροδεξιοί που δεν θέλουν τον Ερντογάν και οι δε αριστεροί που απορρίπτουν την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Όπως προείπα αυτό το διαμετρικό χάσμα κάμφθηκε όπως σημειώθηκε και στα του οίκου μας στις πλατείες του 2011 μεταξύ της πάνω και κάτω πλατείας στο σύνταγμα. Το ανησυχητικό λοιπόν πέραν της υπερήφανης εξέγερσης είναι αυτή «τι θα παράγει». Αν αυτή η εξέγερση δεν πάρει πάραυτα τα πολιτικά προοδευτικά χαρακτηριστικά για να χαράξουν μια σοσιαλιστική λύση που επανέρχεται σήμερα, μπορεί να σημάνει μια παραγωγή ακροδεξιού εξτρεμισμού και ενός δίπολου όπως αυτό πολιτικά χαρακτηρίζει την Ελλάδα του σήμερα. Αυτό είναι αποτέλεσμα της αποτυχίας του νεοφιλελευθερισμού και της αντίφασης που ο ίδιος ο καπιταλισμός οδηγείται.

Το σίγουρο είναι το ντόμινο εξεγέρσεων στην Ευρώπη και σύντομα στον κόσμο έχει ξεκινήσει και εμείς  οι ίδιοι λέμε «ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία μας χωρίζει μια θάλασσα, αλλά μας ενώνει η αξιοπρέπεια«. Σε κάθε εξέγερση αυτός πρέπει να είναι ο κοινός παρονομαστής, πρέπει να εκφράζουμε την αλληλεγγύη αλλά με έναν τρόπο που θα αναδεικνύει κάθε φορά την διεθνιστική ανάγκη για αλλαγή και την ταξικότητα του προβλήματος. Στόχος μας δεν μπορεί να είναι η άκριτη υποστήριξη των εξεγέρσεων αλλά η ενίσχυση και ταυτόχρονα πολιτικοποίηση του αιτήματος για αλλαγή.

 

Ο Δένδιας φέρνει διάταγμα: απαγόρευση διαδηλώσεων με το «έτσι θέλω» της αστυνομίας

Ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως της τρικομματικής συγκυβερνήσεως απέστειλε χθες, 6/6, αιφνιδιαστικά, σχέδιο Προεδρικού Διαταγματος (ώστε να αποφύγει την κατάθεση νόμου στη Βουλή και τη σχετική, ενοχλητική διαδικασία) με το οποίο ο εκάστοτε αστυνομικός διευθυντής θα αποφασίζει αν μια …«συνάθροιση» είναι πολύ μικρή για τη σημασία της συγκεκριμένης οδού στην οποία διεξάγεται – και ανάλογα θα την απαγορεύει.

Η ανακοίνωση του υπουργείου, που βγήκε αιφνιδιαστικά, αφού ο ίδιος ο υπουργός είχε εξαγγείλει «διάλογο», έχει τίτλο Αρμοδιότητα αστυνομικής αρχής επί δημοσίων συναθροίσεων και τροποποιεί  το άρθρο 131 του προεδρικού διατάγματος 141 του 1991 προσθέτοντας μια παράγραφο, στην οποία μάλιστα δεν αναφέρεται σε διαδηλώσεις, αλλά σε συναθροίσεις:

«2. α) Οι συναθροίσεις διεξάγονται κατά τρόπο που δεν διαταράσσεται παρά στο μέτρο του απολύτως αναγκαίου η οδική κυκλοφορία και η κοινωνικοοικονομική ζωή της πόλης. Σε πόλεις με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων κατοίκων δεν επιτρέπεται η κατάληψη ολόκληρου του οδοστρώματος και η πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων από ιδιαίτερα μικρές, σε σχέση με τη σημασία της συγκεκριμένης οδού για την εξυπηρέτηση της οδικής κυκλοφορίας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πόλης, συναθροίσεις»

 

Η κρίση για το αν η συνάθροιση είναι «ιδιαίτερα μικρή» εναπόκειται στον αστυνομικό διευθυντή(!), κατά την απόλυτη κρίση του, αφήνοντας προφανές περιθώριο αυθαίρετων αποφάσεων που θα οδηγούν στην καταστολή της διαδήλωσης. Στην πραγματικότητα, όλοι οι κεντρικοί δρόμοι των μεγάλων πόλεων θα καταστούν «απαγορευμένη ζώνη» για διαδηλώσεις με το πρόσχημα της εμπορικής δραστηριότητας και της διατάραξης της κυκλοφορίας

 

Συγκεκριμένα αναφέρεται: «Η εκτίμηση περί του ιδιαίτερα μικρού μεγέθους της συνάθροισης και ηδυνατότητα περιορισμού της σε μέρος του οδοστρώματος ανήκει στον αρμόδιο Αστυνομικό Διευθυντή, ο οποίος εκδίδει σχετική απόφαση την οποία γνωστοποιεί άμεσα στους ενδιαφερομένους. Η απόφαση αυτή μπορεί να είναι κατ’ αρχάς προφορική και έπεται η έγγραφη διατύπωση και επίδοσή της εντός 24 ωρών».

 

Δεν λείπει βέβαια η απαραίτητη αναφορά στον… τουρισμό και την εμπορική δραστηριότητα:

 

«Κατά τη λήψη της προαναφερόμενης απόφασης υποχρεωτικά λαμβάνεται υπόψη ιδίως ο αριθμός των συμμετεχόντων στη συνάθροιση και η σημασία της συγκεκριμένης οδού για την κυκλοφορία των οχημάτων δημόσιας συγκοινωνίας, την τουριστική κίνηση της περιοχής, την ομαλή πρόσβαση σε αρχαιολογικούς ή ιστορικούς χώρους και την εν γένει εμπορική και οικονομική δραστηριότητα».

 

Στην τροποποίηση αναφέρεεται ακομα ότι «οι ως άνω περιορισμοί δεν ισχύουν για συναθροίσεις και πορείες που εξαγγέλλονται και διοργανώνονται από πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή και από τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές ενώσεις ή για συναθροίσεις ιστορικού εορτασμού ή επετειακού χαρακτήρα», και τέλος προστίθεται «Επί παραβάσεων ισχύουν οι κείμενες ποινικές διατάξεις»

 

ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ: «Αυτό το προεδρικό διάταγμα θα το ζήλευε κι ο Ερντογάν»

 

«Με ένα Προεδρικό Διάταγμα που θα ζήλευε ακόμα και ο Ερντογάν, η κυβέρνηση βάζει στο στόχαστρό της τώρα και τις διαδηλώσεις. Αδύναμη να απαντήσει στις τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις του μνημονίου, σχεδιάζει ένα ακόμα ακραία αυταρχικό μέτρο, όπου η διεξαγωγή των διαδηλώσεων θα εξαρτάται από τη βούληση της Αστυνομίας, η οποία θα είναι αυτή που με αυθαίρετο τρόπο θα εκτιμά τον όγκο του», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ που καλεί την κυβέρνηση να αντιληφθεί ότι η δημοκρατία και τα δικαιώματα δεν είναι κενό γράμμα», λέγοντας:

 

«Είναι τουλάχιστον υποκριτικό  να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για την απαγόρευση των διαδηλώσεων το ενδιαφέρον για τον τουρισμό και την επιχειρηματική δραστηριότητα, όταν αυτά πλήττονται από τη μνημονιακή πολιτική. Επιτέλους, η κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί ότι η δημοκρατία και τα δικαιώματα δεν είναι κενό γράμμα. Ο λαός θα τα υπερασπιστεί, μαζί με τη ζωή και την αξιοπρέπειά του».

 

ΚΚΕ: Νόμος και τάξη

 

«Με το σχέδιο προεδρικού διατάγματος για τις διαδηλώσεις, η κυβέρνηση κλιμακώνει την αντιλαϊκή επίθεση και την εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη» εναντίον των εργαζομένων», σημειώνει σεανακοίνωσή του το ΚΚΕ.

 

http://left.gr/news/o-dendias-fernei-diatagma-apagoreysi-diadiloseon-me-etsi-thelo-tis-astynomias

Alter Summit: H Αθήνα υποδέχεται σήμερα την Εναλλακτική Σύνοδο Ευρωπαϊκών Κινημάτων

Ξεκινά σήμερα, από τις 12 το μεσημέρι, στο ποδηλατοδρόμιο στο ΟΑΚΑ η μεγάλη, διήμερη συνάντηση κινημάτων και οργανώσεων, που θα κορυφωθεί το απόγευμα του Σαββάτου 8/6 με διαδήλωση στην Αθήνα.

 Παρασκευή 7/6:

Με τη Φεμινιστική θεματική συνέλευση ξεκίνησε το Alter Summit. Αντιπροσωπείες από όλη την Ευρώπη, από κινήματα και συνδικάτα καταφτάνουν διαρκώς στο Ποδηλατοδρόμιο  (πρόσβαση από σταθμό Ειρήνη του ΗΣΑΠ, από Σπ. Λούη ή/και Κύμης με ΙΧ) καθώς στις 2.30 θα ξεκινήσουν οι μεσημεριανές συνελεύσεις.  Τοαπόγευμα είναι προγραμματισμένη η μεγάλη εκδήλωση της Συνόδου (διαβάστε τις σχετικές λεπτομέρειες)

Για μια γεύση από τις χθεσινές ετοιμασίες: Το Alter Summit ετοιμάστηκε!

Μια άποψη του χώρου του Alter Summit, χθες, Πέμπτη, το απόγευμα

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων:

Πατήστε στους συνδέσμους για αναλυτικότερη περιγραφή των συνελεύσεων

7 Ιουνίου – Παρασκευή

12 μ. – 14.30 μ.μ. ανοίγουμε με τη φεμινιστική συνέλευση

► Φεμινιστικά κινήματα και γυναικεία δικαιώματα στην Ευρώπη της κρίσης (αίθουσα 1)

14.30 – 17.30 θεματικές συνελεύσεις

► Αντίσταση στη διάλυση της δημόσιας Παιδείας – Υπερασπιζόμενοι το μέλλον των επόμενων γενιών (αίθουσα 1)

► Η Λιτότητα σκοτώνει: Η επίθεση στη δημόσια Υγεία – διεκδικώντας το δικαίωμα στην υγεία για όλους-όλες (αίθουσα 3)

► Μετανάστες, πρόσφυγες, σύνορα, κρίση και Ευρώπη Φρούριο (αίθουσα 4)

► Ένας χωρίς στέγη – Όλοι-όλες στο δρόμο: Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή κατοικία (αίθουσα 5)

18.30 – 21.00 μ.μ. Η μεγάλη μας γιορταστική εκδήλωση:

Παρουσίαση του Μανιφέστου των λαών της Ευρώπης

Οι ομιλίες θα προβάλλονται με υπότιτλους (τρεις γλώσσες) σε μεγάλη οθόνη (αίθουσα 2, αρένα)

21.00 μ.μ. Συναυλία Αλληλεγγύης των λαών με ευρωπαϊκά και ελληνικά συγκροτήματα: 

Antenat (Κροατία), Revolutionary, Choir (Πορτογαλία), Diether Dehm & Michael Letz (Γερμανία), Penny and the Swingin’ Cats, Champagne & Reefer (Cast A Blast), Baildsa, Sugahspank! & the Swinging Shoes, What the Funk (Ελλάδα)

8 Ιουνίου – Σάββατο 

9.30 – 12.30 θεματικές συνελεύσεις

► Ακροδεξιά, ναζισμός και νέος φασισμός στην Ευρώπη – κράτος εξαίρεσης και καταστολής (αίθουσα 2, αρένα)

► Χρεωμένοι λαοί – Παράδεισος για τις Τράπεζες (αίθουσα 6)

► Στρατιωτικές επεμβάσεις & μιλιταρισμός – κινήματα για ειρήνη με κοινωνική δικαιοσύνη (αίθουσα 1)

► Αγώνας ενάντια στη Φτώχεια και αντίσταση στη διάλυση του κράτους πρόνοιας στην Ευρώπη: Κοινωνικά Δικαιώματα για όλους/όλες (αίθουσα 3)

► Καταστροφή της φύσης και του περιβάλλοντος (εξορύξεις και μεγάλα έργα): εμπορευματοποίηση και κερδοσκοπία (αίθουσα 4)

13.30 – 16.30 θεματικές συνελεύσεις

► Αλληλεγγύη εν δράσει: Η Ευρώπη των από κάτω στο Προσκήνιο (αίθουσα 2, αρένα)

► Χρεωμένοι λαοί – Παράδεισος για τις Τράπεζες (αίθουσα 6)

► Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών και τη λεηλασία των φυσικών πόρων (αίθουσα 3)

► Συρρίκνωση της δημοκρατίας, συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού και μορφές άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας (αίθουσα 1)

► Εργασία – επισφάλεια – ανεργία: τα δικαιώματα που χάνονται, οι εξαιρέσεις που έγιναν κανόνας και η οργάνωση της αντίστασης (αίθουσα 4)

Σάββατο 8 Ιουνίου στις 6.30 μ.μ. 

Ευρωπαϊκή διαδήλωση στην Αθήνα (από το Μουσείο)

Αντίσταση στα μέτρα λιτότητας και τη φασιστική απειλή. 

Θα υπάρχουν αυτοοργανωμένα καλλιτεχνικά δρώμενα σε διάφορα σημεία του χώρου και τις δύο ημέρες. 

Παράλληλες εκδηλώσεις της GUE/NGL

Διάλογος μεταξύ οικονομολόγων, πολιτικών και κοινωνικών κινημάτων

7 Ιουνίου Αίθουσα συνεντεύξεων Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου (αίθουσα 6)

12.00-15.00 Η λιτότητα και η οικονομική εξωτερική ατζέντα της Ε.Ε.

15.00 – 18.00 Ποιες είναι οι εναλλακτικές οικονομικές πολιτικές για έξοδο

από τη λιτότητα;

Το κάλεσμα:

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απο την Ευρώπη: Η αυτοοργάνωση και η αντίσταση των «από κάτω» στη δικτατορία των «ελεύθερων αγορών» και των πολυεθνικών, της Τρόικας και των κυβερνήσεων. Οι δεκάδες γενικές και κλαδικές απεργίες σε όλη την Ευρώπη, οι πλατείες και το occupy, οι εργατικές και λαϊκές εξεγέρσεις στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, τα μαζικά κινήματα στον ευρωπαϊκό Νότο για τα κοινά αγαθά, η Αραβική Άνοιξη, οι μεγάλοι αγώνες στην Ελλάδα, από την Ελληνική Χαλυβουργία και τη ΒΙΟΜΕ μέχρι την κινητοποίηση των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στα ορυχεία χρυσού, όλα αυτά και πολλά άλλα αποδεικνύουν ότι ο νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός κάθε άλλο παρά είναι μονόδρομος.

Με πρωτοβουλία εκατοντάδων συνδικάτων, κοινωνικών οργανώσεων και κινηματικών συλλογικοτήτων από όλη την Ευρώπη προετοιμάζεται το Alter Summit της Αθήνας στις 7 και 8 Ιουνίου. Στόχος του είναι η ανάγνωση της συστημικής κρίσης και της νεοφιλελεύθερης επίθεσης, καθώς, κυρίως, και ο συντονισμός των αγώνων των εργαζομένων και των λαών της Ευρώπης. Ο τόπος διεξαγωγής του επελέγη ακριβώς επειδή η Ελλάδα, εκτός από πειραματόζωο των αντικοινωνικών σχεδίων του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και της ΕΕ, αποτελεί και εργαστήριο αντίστασης στη λιτότητα, την ανεργία και τη λεηλασία των κοινών αγαθών. Στην Οργανωτική Επιτροπή της Εναλλακτικής Συνόδου συμμετέχουν δεκάδες συνδικαλιστικές, κοινωνικές, μη κυβερνητικές, φεμινιστικές, οικολογικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις από την Ελλάδα, με την πεποίθηση ότι η νεοφιλελεύθερη επίθεση έχει πολλά μέτωπα και διαφορετικούς ρυθμούς σε κάθε χώρα, αλλά τελικά είναι συνδυασμένη σε διεθνές επίπεδο και μόνο ο κοινός αγώνας των ευρωπαϊκών λαών, ιδιαίτερα όσων θίγονται σήμερα περισσότερο απο την κρίση, μπορεί να έχει ουσιαστικά αποτελέσματα.`

Για την ανατροπή της αντιδημοκρατικής και αντικοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Αγωνιζόμαστε κατά της δικτατορίας των «ελεύθερων αγορών» και του χρηματιστικού κεφαλαίου, της τρομοκρατίας του χρέους, της ασυδοσίας των τραπεζών, της διάλυσης του κράτους πρόνοιας, της επιβολής της πιο άγριας λιτότητας μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Για να παγώσει το χρέος και να σταματήσει η τοκογλυφία σε βάρος ολόκληρων χωρών που καταστρέφει τις οικονομίες τους, να καταργηθούν τα μνημόνια και οι φορολογικοί παράδεισοι, να διακοπεί η συνεχής επιδότηση των τραπεζών και να εθνικοποιηθούν με κοινωνικό έλεγχο όσες αδυνατούν να αυτοχρηματοδοτούνται ή εμπλέκονται σε καταστροφικές κοινωνικά δραστηριότητες. Για να αυξηθούν οι μισθοί, τα επιδόματα ανεργίας και οι συντάξεις με μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης, να σταματήσει το αίσχος της επισφαλούς εργασίας και οι πολλαπλές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, να κατοχυρωθούν οι συλλογικές συμβάσεις και η δωρεάν πρόσβαση όλων στην υγεία και την εκπαίδευση, να ενισχυθεί η αλληλέγγυα κοινωνική οικονομία και να γίνουν δημόσιες επενδύσεις που θα εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς και κοινωφελείς θέσεις εργασίας.

Αγωνιζόμαστε ενάντια στην ψευδεπίγραφη δημοκρατία, όπου τα κοινοβούλια απλώς επικυρώνουν τις αποφάσεις των οικονομικών και πολιτικών ελίτ, όπου οι, χωρίς καμία κοινωνική νομιμοποίηση, διαταγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τρόικας εξευτελίζουν κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας όπου στην Ευρώπη επεκτείνονται η ασυδοσία των αγορών και της κρατικής καταστολής αλλά συρρικνώνονται τα κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, όπου ο κρατικός ρατσισμός, εκτός από την ένταση της υπερεκμετάλλευσης και του αποκλεισμού των μεταναστών και μεταναστριών, προάγει τη φασιστική τρομοκρατία και η κρατική καταστολή ενάντια σε όσους αγωνίζονται κατά της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας αναδεικνύεται σε βασική συνιστώσα της κυρίαρχης πολιτικής. Για την κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, ανεξάρτητα από ταξική θέση, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό και ταυτότητα φύλου θρησκεία, χρώμα ή εθνική καταγωγή, για ίσα δικαιώματα στους/στις μετανάστες-ριες και πολιτικό άσυλο στους πρόσφυγες, για την κατάργηση των «ειδικών» νομοθεσιών σε βάρος πρακτικών ανυπακοής και αντίστασης στο νέο καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό, για την κοινωνική, άμεση και συμμετοχική, δημοκρατία.

Αγωνιζόμαστε για να σταματήσουν η λεηλασία των φυσικών πόρων και η καταστροφή του περιβάλλοντος (π.χ. οι εξορύξεις χρυσού), ο στραγγαλισμός των χωρών του παγκόσμιου Νότου, μέσω της αρπαγής πλουτοπαραγωγικών πηγών και της επιβολής «πατεντών», οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και ιδιαίτερα οι πόλεμοι υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ,  που προκαλούν την ερημοποίηση τεράστιων περιοχών και την προσφυγοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων. Για να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών και να επανέλθουν στο δημόσιο τομέα όλες οι επιχειρήσεις και υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, να καταργηθούν οι περιβαλλοντοκτόνοι νόμοι, να τελειώσει το σκάνδαλο της «αγοράς ρύπων» που υποτίθεται αντιμετωπίζει την κλιματική αλλαγή, να αποσυρθούν τα ευρωπαϊκά στρατεύματα από τις διάφορες περιοχές του πλανήτη και να καταργηθούν τα στρατόπεδα κράτησης προσφύγων και η ευρωπαϊκή αστυνομία συνόρων (FRONTEX).

Να συντονίσουμε τον αγώνα μας με τους αγώνες των λαών της Ευρώπης και του κόσμου

Γιατί όπως έχουμε κάθε λόγο να εντείνουμε την πάλη μας για να ανατρέψουμε την τρικομματική κυβέρνηση των μνημονίων και της εξαθλίωσης μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας, έχουμε κάθε λόγο αυτός ο αγώνας να είναι κοινός τόσο με τους λαούς που υφίστανται ή θα υποστούν τις πολιτικές λιτότητας και φτώχειας με ή χωρίς μνημόνια (Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία ή, νωρίτερα, Τουρκία, Λετονία, Ρουμανία, Βουλγαρία κ.λπ.) όσο και με εκείνους που οι άρχουσες τάξεις και οι κυβερνήσεις των χωρών τους επιβάλλουν τα μνημόνια (με κυριότερη τη Γερμανία). Προφανώς, κάθε χώρα έχει διαφορετικές πιέσεις και άλλους ρυθμούς, οπότε είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι θα εκδηλωθούν στον ίδιο χρόνο και με κοινή ένταση κινήματα παντού, ωστόσο έχει εξαιρετική σημασία τα διαφορετικά κινήματα να επικοινωνούν μεταξύ τους, να διαμορφώνουν κοινά αιτήματα και στόχους, να εκφράζουν την αλληλεγγύη τους σε αυτόν που δέχεται τη μεγαλύτερη επίθεση ή δίνει τη σκληρότερη μάχη.

Γιατί, τελικά, ο αντίπαλος έχει κοινή πολιτική (με εφαλτήριο την κρίση να απογειώσει την κερδοφορία του κεφαλαίου και τη δυνατότητά του να διευθύνει την κοινωνία χωρίς καμία κοινωνική και πολιτική διαπραγμάτευση), και προκαλεί διαιρέσεις στους «από κάτω», κάτι που μόνο τους «από πάνω» εξυπηρετεί.

Από τη Λισαβόνα μέχρι τα Ουράλια και από τη  Φινλανδία μέχρι την Κύπρο και την Τυνησία, να στηρίξουμε και να συμμετέχουμε στην Εναλλακτική Σύνοδο των Ευρωπαϊκών Κινημάτων, να συζητήσουμε και να διαδηλώσουμε από κοινού, να χτίσουμε δεσμούς ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης.

Διαβάστε Το Μανιφέστο των Λαών της Ευρώπης

Συλλογή τροφίμων για τους απεργούς της ΜΕΒΓΑΛ από το Δίκτυο επισφαλώς εργαζομένων και ανέργων

2  Αρένα

1,3,4,5  Αίθουσες συνελεύσεων

6  Αίθουσα συνελεύσεων GUE/NGL

R  Χώρος ύπνου

Ε  Είσοδοι

Ρ  Xώρος Parking

C  Χώρος συναυλίας

Κ  Συλλογικές κουζίνες

PL  Παιδότοπος

Β  Bar

S  Γραμματεία

__________________________

Alter Summit: Το πρόγραμμα των εργασιακών

Περισσότερες πληροφορίες:

altersummit2013.blogspot.gr

Ποιοι συμμετέχουν στο Alter Summit

Κοινωνικοί φορείς

Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, Ελλάδα , Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς/Transform Europe, Πράσινο Ινστιτούτο, Attac Ελλάδα, Σύλλογος κατά της Αυθαιρεσίας των Τραπεζών, Πρωτοβουλία για την υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας, Σύλλογος Εθελοντών κατά του καρκίνου ΚΕΦΙ, Άρσις Οργάνωση υποστήριξη νέων, Ελληνικό Δίκτυο κατά της Φτώχιας, Πολίτες σε δράση, ΔΙΟΤΙΜΑ Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Φεμινιστική Πρωτοβουλία για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Πρωτοβουλία Γυναικών για την Αναπαραγωγική και Σεξουαλική Υγεία*, ACT UP – ΔΡΑΣΕ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Φίλοι του Πυριτιδοποιείου (Αιγάλεω), Ελληνικό Δίκτυο Φίλοι της Φύσης, Νέοι Φίλοι της Φύσης, Ριζοσπαστική Οικολογική Αριστερά, Περιβαλλοντικός και Φυσιολατρικός Σύλλογος Περιστερίου, ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙΣ Χαϊδαρίου, Αλληλεγγύη για Όλους/όλες, Δίκτυο Αλληλεγγύης Κυψέλης, Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής, Κίνηση ενάντια στην αστυνομική αυθαιρεσία, Save Greek Water*, ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΩΡΩΠΟΣ*, Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής (ενάντια στην εξόρυξη χρυσού). Πολιτιστικός Οργανισμός ‘Arcadia’, Μαθητές εκτός τάξης

Δημοτικές – Περιφερειακές παρατάξεις

Περιφερειακή παράταξη «Αττικη συνεργασια οχι στο μνημονιο», «Αττική Οικολογική Απάντηση», Ενεργοί Πολίτες για την ανατροπή στο Περιστέρι, Δημοτική κίνηση Ανοιχτή Πόλη, δημοτική παράταξη στο Χαϊδάρι «Πολίτες σε δράση – Οικολόγοι, Πράσινοι». Πειραϊκό Δημοτικό Δίκτυο «Το Λιμάνι της Αγωνίας», Δημοτική Κίνηση Κορυδαλλού «Πάμε Αλλιώς», Δημοτική κίνηση Δίκτυο Πολιτών Χολαργού-Παπάγου

Αντιρατσιστικά κινήματα

Κίνηση Απελάστε το ρατσισμό, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, Ανοιχτό σχολείο Μεταναστών και Προσφύγων

MME

Mind the Cam/Radiobubble, ΦύλοΣυκής (www.fylosykis.gr)

Συνδικαλιστικές παρατάξεις, συνδικάτα

ΕΚΑ (Εργατικό Κέντρο Αθηνών), ΑΔΕΔΥ, Ένωση Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης Ε.Δ.Ο.Θ. Ν/Τ ΑΔΕΔΥ, Σύλλογος Εργαζομένων στην Εθνοdata, Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Σωματείο εργαζομένων ομίλου Alapis&θυγατρικών, Σωματείου Εργαζομένων στη Bristol-Myers Squibb Ελλάδος, Αυτόνομη Παρέμβαση, Δίκτυο Επισφαλώς Εργαζομένων/ανέργων, Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου*, ΓΣΕΕ*, ΟΛΜΕ*, Ομοσπονδία Πετρελαιοειδών*, Ομοσπονδία Θυρωτών Ελλάδος*, Εργατικό Κέντρο Μεσολογγίου*, Ομοσπονδία Θεάματος Ακροάματος*, Σωματείο Εργαζομένων ΗΣΑΠ*, Σωματείο Εργαζομένων Ναυτιλιακών Υπαλλήλων ΟΛΠ*, Ομοσπονδία Φαρμακοϋπαλλήλων*
Όπου *, οι αντίστοιχες ευρωπαϊκές οργανώσεις (βλ. www.altersummit.eu) είναι παρατηρητές στο Alter Summit. Οι ελληνικές οργανώσεις με * είναι παρατηρήτρεις, πιθανώς θα λάβουν απόφαση κανονικής συμμετοχής πριν την 7η Ιουνίου.

Διαβάστε επίσης:
Μίλησαν για το Alter Summit
 
     

Ο θάνατος ενός αντιφασίστα. Το πρωτοσέλιδο της Liberation

BMIjW-ZCYAAtdGm.jpg_large

Αυτό είναι το σημερινό πρωτοσέλιδο της Liberation. Αφιερωμένο στον 18χρονο Κλεμάντ Μαρί, γάλλο αντιφασίστα που κατέληξε χθες μετά από άγρια επίθεση που δέχτηκε τη Τετάρτη από νεοναζί στο Παρίσι.

Ο 18χρονος ακτιβιστής είχε τραυματιστεί τόσο βαριά ώστε από τις πρώτες ώρες του περιστατικού θεωρήθηκε κλινικά νεκρός.

Τέσσερις ύποπτοι, τρεις άνδρες και μία γυναίκα, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, έχουν προφυλακισθεί ήδη για την επίθεση. Ανάμεσά τους και ο φερόμενος ως αυτουργός του θανατηφόρου χτυπήματος.

Ο φερόμενος ως δράστης πάντως στις πρώτες δηλώσεις του στο πλαίσιο της ανάκρισής του δήλωσε ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον Μαρί.

Η αστυνομία θεωρεί ότι η επίθεση είχε πολιτικά κίνητρα και «δείχνει» προς μέλη της ναζιστικής Ομάδας JNR (Εθνικιστής Επαναστάτης Νέος).

Ο αρχηγός του JNR Σερζ Αγιούμπ αρνήθηκε την συμμετοχή της οργάνωσής του στο περιστατικό, ωστόσο δήλωσε ότι τον διαπληκτισμό ξεκίνησαν ακτιβιστές της άκρας αριστεράς.

 

http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=27353%3Ao-thanatos-enos-antifasista-to-protoselido-tis-lberation&catid=88%3A2010-03-14-17-50-34&Itemid=141

 

Νόαμ Τσόμσκι – Δέκα στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ

image

1. Η στρατηγική απόσπασης της προσοχής 
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της απόσπασης της προσοχής συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό περισπασμών και ασήμαντες πληροφορίες, η τεχνική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.«Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, ασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται• να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το “Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους”.
2. Δημιουργία προβλημάτων και στη συνέχεια παροχή των λύσεων
Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί. Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης
Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, ευελιξία, μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα• τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4. Η στρατηγική της αναβολής 
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική.Πρώτα απ’ όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα. Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεση της.

5 .Nα απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα. πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικά ανάπηρος. Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή.Γιατί; «Αν (ο διαφημιστής) απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

6. Να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική
Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές…

7.Nα κρατάτε το κοινό σε άγνοια και μετριότητα
Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωση του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8. Nα ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα
Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό.τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9. Να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή
Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειας του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτοενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

10. Να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους
Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσεις του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την Εφαρμοσμένη Ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας. Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’ όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’ όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Νοάμ Τσόμσκι (1928) καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT)

http://www.facebook.com/TrickmeTreatme

https://twitter.com/TrickmeTreatme