Ας απελευθερώσει και τους αριστερούς το gay pride

Από τη μια έχεις το εκκλησιαστικό επιτελείο διαιρεμένο μεν αλλά πλειοψηφικά αντιχριστιανικό που κηρύσσει πως δεν μπορεί να εντάσσει στο ποίμνιο του, τους «ανώμαλους», αναφερόμενο στη ΛΟΑΔ κοινότητα. Τούτη η συντηρητική ρητορεία διά στόματος  Άνθιμου και Αμβρόσιου με κορυφαία του γνωστού λάγνου των ναζί μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος χρησιμοποιεί χυδαίους ανήθικους χαρακτηρισμούς παρά το χριστιανικό του χρίσμα έναντι της διαφορετικότητας. Προς χάριν του Αμβρόσιου που κατηγορεί τον γυμνισμό με αμαρτία λόγω προσωπικών του ανασφαλειών, εμείς σαν καλοί χριστιανοί σεβόμενοι την σωματική ιδιαιτερότητα του θα έπρεπε να τον προσκαλέσουμε στην γυμνή ποδηλατοδρομία ακριβώς διότι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την “κανονικότητα” (που τουλάχιστον εμείς αντιλαμβανόμαστε). Αν θα προτιμά σέλα η όχι όπως λέει ο Φαήλος Κρανιδιώτης είναι ακριβώς δική του προτίμηση. Διότι ως προς απάντηση της ανωμαλίας, εμείς συμπεριλαμβάνουμε στην “κανονικότητα” όλες τις κοινωνικές, γενετήσιες, φυλετικές, σεξουαλικές προτιμήσεις.

Μετά έχεις τους φιλελεύθερους δήθεν προοδευτικούς μικροαστούς και τον συφερτό τους από χορηγούς των κάθε λογής pride. Τελικά, ποια η διαφορά της αριστεράς της προόδου με τον φιλελευθερισμό της προόδου;

Πρώτον οι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι η ΛΟΑΔ κοινότητα είναι μια προστατευόμενη επικερδής κοινότητα και ακριβώς την σκέφτονται υπό την μορφή του μοχλού επένδυσης νέων καταναλωτικών αναγκών. Εξού και οι πάσης φύσεως χορηγίες, οι συνοδευόμενες πρεσβείες και δημοτικές υποστηρίκτριες αρχές. Συνεπώς η δημόσια παρουσίαση των παρελάσεων θα υπάρχει όσο αυτή η κοινότητα παράγει κέρδη και όσο αυτή η κοινότητα δεν επηρεάσει την αυθεντικότητα της ομαλότητας. Όσο δηλαδή αυτή η κοινότητα θα είναι περιθωριοποιημένη σε κατά τόπους παρελάσεις, δεν θα επηρεάζει την καθαρότητα της κοινωνίας. Κοντολογίς, όσο αυτή η κοινότητα αναγνωρίζεται ως ειδική προστατευόμενη κατηγορία σε μια γυάλα που δεν θα ραγίσει, δεν θα σπάσει, δεν θα ξεχειλίσει, δεν θα παρασύρει, δεν θα ενωθεί.

Το ποιο σημαντικό όμως είναι η ορθοδοξία της παλιάς αριστεράς που αντιλαμβάνεται όλη την κοινωνία εργατίστικα. Είναι άλλο πράγμα να μην αντιλαμβάνεσαι την κοινωνική απελευθέρωση μαζί με την εργατική και άλλο να αναζητείς τον τρόπο που οι ΛΟΑΔ θα διεκδικούν.

Ως προς το πρώτο, εν αντιθέσει με την αστή λογική της κερδοσκοπικής απομόνωσης, εμείς οφείλουμε να λαμβάνουμε υπόψιν ότι η ΛΟΑΔ κοινότητα, διαθέτει τον δικό της τρόπο έκφρασης, την αυτονομία που δεν μπορούμε να παραβιάσουμε επικρίνοντας την με political correct τοποθετήσεις. Αντίθετα με το δικαίωμα της παροχής του φιλελευθερισμού, εμείς προτάσσουμε την ελευθερία της επιθυμίας ως δικαίωμα. Τουτέστιν, οι φιλελεύθεροι προτάσσουν την ΛΟΑΔ κοινότητα ως εξής «να εκφράζεσαι γιατί παράγεις κέρδη, όμως μην το παρακάνεις με τις δημόσιες εμφανίσεις, θα βγαίνεις δύο φορές τον χρόνο και θα κάνεις hapenning». Στον αντίποδα εμείς δεν προτάσσουμε, αλλά μαθαίνουμε διαρκώς από την δυναμική αυτόνομη σχέση του ΛΟΑΔ κινήματος, διεκδικούμε την αφάνεια να την κάνουμε διαρκείς παρουσία στο χώρο με την προκλητικότητα της, με τον εκχυδαϊσμό της σεμνότυφης κανονικότητας. Αν ο οποιοσδήποτε είτε λέγεται Αμβρόσιος είτε λέγεται Πάολα δεν έχει το δικαίωμα στον χώρο και στον λόγο, τότε είναι σαν να το στερούμαστε όλοι και όλες.

 

Εδώ όμως προκύπτει μια δεύτερη ενότητα, ως προς την κριτική πάνω στο δικαίωμα. Ο Αμβρόσιος έχει δικαίωμα να ξερνάει την ρατσιστική του χολή, έναντι κοινωνικών μειονοτήτων; H Πάολα  έχει δικαίωμα να προσβάλει τους σεμνότυφους οπαδούς του Άμβρόσιου με την «διασαλευμένη» παρουσία της; Eδώ είναι που και το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο κρίνεται σημαντικό. Εκτός από την προσωπική αντιστράτευση του αισθήματος του Χριστιανισμού που παραβιάζει ο Αμβρόσιος, ο ρατσιστικός του λόγος υποκινεί σε πράξεις βιας ανθρώπους εναντίον ανθρώπους, χωρίς οι πρώτοι να απειλούν την σωματική ακεραιότητα καθενός/καθεμία μας. Άρα, ο λόγος εκείνος που στερεί το δικαίωμα έκφρασης, στην προκειμένη της ΛΟΑΔ κοινότητας να παρελαύνει είναι αυτόματα καταδικαστέος ηθικά (και ενδεχομένως ποινικά), η κριτική στις απόψεις ωστόσο είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός/καθεμία μας.

 


Τέλος η διαμόρφωση της ΛΟΑΔ κοινότητας έχει ταξική διεύθυνση; Σαφέστατα όχι! Μπορείς να δημιουργήσεις γωνίες στην στρογγυλεμένη κοινωνική της διεύθυνση, προς τα αριστερά.  Φυσικά, αλλά με έναν τρόπο που δεν θα παραβιάζει την αυτονομία του κινήματος, δεν θα στέκεται στην αισθητική του pride αλλά θα παρεμβαίνει μέσα σε αυτό, θα εμπνέει εμπιστοσύνη η αριστερά για την συστράτευση. Άλλωστε η ΛΟΑΔ κοινότητα το κάνει και με άλλους τρόπους, το pride είναι ένα μέσο έκφρασης και όχι ο τρόπος διεκδίκησης, ο τρόπος είναι η καθημερινή πάλη εναντίον του καπιταλισμού με όλα τα μέσα που κατέχουμε!!!
Διεκδικούμε το δικαίωμα στην πόλη, αυτό το αίτημα δεν τελείωσε με το athens pride!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s