Ανεβάζουμε το σήμα της ανατροπής

Μια εβδομάδα πέρασε από την πρωτοφανή σε αυταρχικότητα απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά να κλείσει την ΕΡΤ και το κίνημα αλληλεγγύης που απλώθηκε και παραμένει στον προαύλιο χώρο στηρίζοντας τον αγώνα των εργαζομένων βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο που επιτάσσει γρήγορες και δύσκολες αποφάσεις. Μετά και την ηθελημένη θολή απόφαση του ΣΤΕ που αποτυπώνει πολλές ερμηνείες σκοπός του κινήματος θα πρέπει να είναι να αποσαφηνίσει τον σκοπό του αγώνα που ξεδιπλώνεται.

Για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για νικηφόρα έκβαση του αγώνα μας, θα πρέπει να γνωρίζουμε τα αιτήματα μας. Αιτήματα μας δεν μπορεί να είναι άλλα από την υπεράσπιση του δημόσιου κοινωνικού αγαθού που ονομάζεται δημόσια ενημέρωση , την ακύρωση της απόφασης για την απόλυση των 2600+ εργαζομένων, την εμπόδιση του κυβερνητικού σχεδίου από τις συστάσεις της τρόικας για τις απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό 15.000(-). Το τελευταίο μας αναγκάζει να μην λοξοδρομήσουμε και να μην πετάξουμε στα σκουπίδια τον αγώνας μας ο οποίος έχει διάρκεια και δεν εξαρτάται αν αυτός παραμείνει στην ΕΡΤ, για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης. Αυτό που τραβάει η ελληνική κοινωνία ξεπερνάει μια μορφή αντίστασης και σκοπός μας είναι να πολλαπλασιάσουμε αυτές τις αντιστάσεις ανεξάρτητα αν αυτές θα τέμνονται σε ένα μέτωπο, αυτό το επιδεικνύει άλλωστε και η ίδια η κοινωνία στην καθημερινότητα της. Τα παραπάνω αιτήματα συμπυκνώνουν μια αριστερή προσέγγιση αντιμετώπισης της κατάστασης και δεν μπορούμε να απαντήσουμε με σιγουριά αν αυτά είναι κτήμα της κοινωνίας, άλλωστε σκοπός μας δεν μπορεί να είναι η απορρόφηση αλλά η συν διαμόρφωση, εξού και ανάγκη για την αμετάκλητη στήριξη της απόφασης της ΠΟΣΠΕΡΤ που αντιστέκεται με τον τρόπο της. Συνεπώς δεν πρέπει να μας απασχολεί να δημιουργηθεί ένα ρήγμα, αλλά πολλά. Αυτό που πρέπει όμως να μας απασχολεί είναι η συμμετοχικότητα της κοινωνίας σε αυτόν τον πολύμορφο αγώνα.

Για να αποκτήσει την απαραίτητη μαζικότητα ο αγώνας μας, οφείλουμε να διακρίνουμε τον λόγο για τον οποίο η κοινωνία στηρίζει τον αγώνα στην ΕΡΤ. Εμπειρικά γνωρίζουμε ότι η κοινωνία συμμετέχει σε κάτι, όταν αυτό το κάτι προβαίνει σε νίκες, όταν αυτή νιώθει δημιουργική. Θα πρέπει να μας προβληματίσει το γεγονός ότι η χειρότερη μέρα από άποψη προσέλευσης κόσμου ήταν η χθεσινή 18/6, μια μέρα μετά την απόφαση του ΣΤΕ. Αυτό επισημαίνει πολλά πράγματα όσον αφορά τον αγώνα μας σχετικά με το “ποιος είναι αυτός”. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν η κοινωνία διαδηλώνει για την αποκατάσταση του μαύρου ή για την συνολικοποίηση του αιτήματος για αλλαγή. Άποψη μου είναι ότι μεγάλος μέρος του κόσμου ζητάει αυτά ακριβώς που μια λογική επιτάσσει μέσα στη φτωχοποίηση, όπως η  αξιοπρέπεια και η δημοκρατία. Αυτός ο αγώνας είναι μακρύς, άρα το να φύγει το μαύρο είναι ένας πρώτος μη αμελητέος στόχος, αλλά το να τον βαφτίζουμε νίκη ρίχνει τον πήχη και δεν τον ανεβάζει. Άλλωστε η απόφαση του  ΣΤΕ βιαστήκαμε ακόμα και σαν αριστεροί να την βαφτίσουμε νίκη, όταν αυτή δεν εξασφαλίζει τα στοιχειώδη. Αισθάνομαι ότι εξαπατούμε την κοινωνία, την στέλνουμε πρόωρα στο σπίτι που δεν έχει ρεύμα όταν χαιρετίζουμε τον κ. Μενουδάκο. Διότι πρώτον αναστέλλει την ΚΥΑ και δεν ακυρώνει την ΠΝΠ η οποία καταργεί την ΕΡΤ  και απολύει τους εργαζόμενους. Αυτό που όμως διατάσσει είναι να επανέλθει το σήμα της ΕΡΤ με ένα το μεταβατικό σχήμα, μέχρι την δημιουργία του νέου φορέα. Αυτό το σήμα-συχνότητα διόλου δεν συγκεκριμενοποιείται από που θα γίνεται, από τον υπουργείο δημοσίας τάξης, από ιδιωτικό κανάλι; To μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι η μετάδοση δεν θα γίνει από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ αλλά από φερέφωνα της κυβερνητικής πολιτικής. Ακόμη όμως και αυτή η μετριοπαθείς ιδιοτελής απόφαση δεν πραγματοποιείται, η κυβέρνηση με αντισυνταγματικό τρόπο δεν έχει ενεργοποιήσει την ΕΡΤ όπως ήταν, διότι ακριβώς αναζητεί το νέο φασιστικό της περιεχόμενο και θέλει να αποφύγει το φαινόμενο που μονοπωλεί περί πρόωρων εκλογών που θα σημάνει και την μην υλοποίηση του σχεδίου της δημοσιονομικής εξυγίανσης.  Επομένως ο αγώνας παραμένει ζωντανός ακόμη και ως προς το μερικό περί επαναφοράς της ΕΡΤ σε λειτουργία και μας δημιουργεί την ευκαιρία να το τραβήξουμε για κάτι πολύ περισσότερο.

Όσον αφορά το πραχτικό των αντιστάσεων, η χθεσινή ανοιχτή συνέλευση ΠΟΣΠΕΡΤ και αλληλέγγυων συμπυκνώθηκε γύρω από το ποιος πρέπει να είναι ο τρόπος αντίστασης μας; (Πράγμα που έπρεπε να έχει συμβεί εξ αρχής). Ωστόσο παράπονο παραμένει ακόμη των αλληλέγγυων ότι η ΠΟΣΠΕΡΤ διστάζει να παρευρεθεί στην συνέλευση των «έξω» και η συν διαμόρφωση παραμένει ελάχιστη. Νομίζω ότι και οι δύο διαφορετικού τύπου μορφές αντιστάσεις είναι σεβαστές και χρειάζονται τον χρόνο τους, η συν διαμόρφωση για να υπάρξει χρειάζεται υποχωρήσεις εκατέρωθεν. Οι αλληλέγγυοι να σεβαστούν και να δώσουν χρόνο στην συντηρητική ΠΟΣΠΕΡΤ να αντιπολιτευτεί στο γραφειοκρατικό τους σχήμα και να διαπιστώσει ότι υπάρχει και ο ελευθεριακός τρόπος παραγωγής των αποφάσεων. Όσο όμως βεβαίως τα αιτήματα παραμένουν ζωντανά και είναι σωστά εμείς δεν μπορούμε να παραβιάσουμε κανέναν τρόπο σκέψης, αλλά να εμπλουτίσουμε επισύροντας προβληματισμούς και συνδιαλλαγές με τους «μέσα».
Κοντολογίς, ας μιλήσουμε για το τώρα. Πως θα κρατήσουμε τον κόσμο στο κίνημα, πως θα του δώσουμε την εικόνα, ότι ο αγώνας δεν τελείωσε αλλά σημειώθηκε μια πρώτη επίτευξη στόχου που θα τον οδηγήσει στην συμμετοχή σε έναν αγώνα διαρκείας, πως θα καλύψουμε τις ποσοτικές ανάγκες των απεργών που μένουν χωρίς εργασία. Παράλληλα μας δίδεται μια ευκαιρία να περάσουμε χαρακτηριστικά από την κινηματική βάση με κανόνες αυτοδιαχείρισης και κοινωνικού ελέγχου. Από χθες θα έπρεπε να έχουμε προτείνει και να δημιουργήσουμε θεματικές δημιουργίας ντοκιμαντέρ με κινηματικό περιεχόμενο να προβληθούν, να δοθεί χώρος για μια νέου τύπου μορφή πληροφόρησης με γνώμονα του “πως κινείται η κοινωνία”. Την μετάδοση της πραγματικής εικόνας, μια κάμερα ας γυρίσει στην Ομόνοια, στη Δραπετσώνα και ας απαθανατίσει την αλήθεια, την ανθρωπιστική κρίση που μαστίζει τον τόπο, ώστε επιτέλους να σταματήσουμε την κυβερνητική παραπληροφόρηση των καθεστωτικών media.

Ας επιδείξουμε την κατάλληλη διάθεση και δημιουργικότητα για μια νέα «Λιλιπούπολη»! Μέχρι να το κάνουμε μένουμε στην ΕΡΤ, αγωνιζόμαστε για την ανατροπή, δημιουργούμε την ελπίδα για μια νέου τύπου πληροφόρηση!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s