Ο “βιασμός της Δημοκρατίας” το καινούργιο βιβλίο του Πέτρου Τατσόπουλου

Ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Καμίνης γνωστός και μη εξαιρετέος αντιφασίστας απαγόρευσε για δεύτερη φόρα την διανομή τροφίμων μόνο για Έλληνες της ΧΑ. Μια τέτοια άξια πράξη έχαιρε τις επιδοκιμασίες και τον σεβασμό του επίσης αντιφασίστα συγγραφέα-πολιτικού Τατσόπουλου. Φαίνεται ότι μεταξύ των δύο έχει αναπτυχθεί ένας αλληλοσεβασμός της δικής τους δημοκρατίας η οποία περιορίζεται σε κάποια ξεσπάσματα προστασίας της κοινωνικής γαλήνης. Αν κάνουμε ένα σύντομο flash back της θητείας του Καμίνη ως δημάρχου θα καταλάβουμε ότι όχι μόνο εμποδίζει με τις ηρωικές του πρωτοβουλίες τον εκφασισμό της κοινωνίας αλλά και πράττει έργο που δημοκρατικοποιεί την κοινωνίας μας.

  • Για το κίνημα των πλατειών το 2011 ο Καμίνης είχε πει ότι οι διαδηλωτές στην πλατεία συντάγματος είναι «περιθωριακά στοιχεία, άστεγοι και τοξικομανείς«. Σωστά ο κ. Καμίνης  δήλωσε με αυτόν τον τρόπο ότι η πλατεία δεν ανήκει σε  “ξένους” πολίτες όπως είναι οι άστεγοι.
  • Βέβαια η κοινωνική του ευαισθησία δεν περιορίστηκε εκεί, καθώς το Νοέμβριο του 2011 με εντολή του ξηλώνονται τα παγκάκια που βρίσκονται στην πλατεία Κλαυθμώνος και που σε αυτά κοιμόντουσαν οι άστεγοι, διότι όπως ο ίδιος επικαλείται η Αθήνα πρέπει να θυμίσει ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Σωστά ο κ. Καμίνης έκρινε ότι οι άστεγοι είναι και “ξένο” σώμα και μη πραγματικό και αντιευρωπαϊκό κοινωνικό στρώμα.
  • Ήταν ο ίδιος αν ενθυμούμαι καλά που έβαλε λουκέτο στο κέντρο «αριστερισμού» της δημοτικής αγοράς κυψέλης, που σε αυτό έβρισκαν επίσης θαλπωρή, φροντίδα και δημιουργούσαν αυτά τα περιθωρειακά στοιχεία. Με ποιο δικαίωμα;
  • Τον Σεπτέμβριο του 2012 δηλώνει ότι είναι κατά των καταλήψεων, είτε δημόσιων κτιρίων, όπως πανεπιστήμια από φοιτητές , δρόμους κλπ, εξισώνοντας σωστά μάλιστα το φασιστικό μάζεμα της ΧΑ της διανομής τροφίμων τους ως επίσης κατάληψη του κέντρου από ΧΑτες και συγχέοντας με αυτόν τον τρόπο δύο «ίδιες» πολιτικές πραχτικές.
  • Σήμερα είναι ο ίδιος ο οποίος συναινεί στις σωστές απολύσεις αναδιάρθρωσης της τοπικής αυτοδιοίκησης του “μνημόνιο 3” .

Όλες αυτές οι αντιφασιστικές πράξεις επιβεβαιώνονται με την πρωτοβουλία γα την ακύρωση του ρατσιστικού συσσίτιου της ΧΑ γιατί ο δήμαρχος μας είναι δημοκράτης και πολεμάει τον ρατσισμό σε βάθος.

Άραγε πέρα από τον Τατσόπουλο δεν θα έπρεπε να αξίζει σεβασμό αυτός ο δήμαρχος από όλους τους δημοκρατικούς πολίτες; Aναρωτιέμαι αν υπάρχουν άνθρωποι που αμφισβητούν αυτές τις δημοκρατικές λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας. Επειδή όμως νομίζω ότι υπάρχουν κάποιοι “αριστεριστές” που διαβάζουν αυτό το άρθρο, μόνο γι αυτούς λοιπόν θα δηλώσω τα εξής.

Όχι λοιπόν, όλες αυτές οι πράξεις είναι η κοινωνική ανάπτυξη αυτού του τόπου, δεν οδηγούν οι πολιτικές του δημάρχου μας τους πολίτες στον κοινωνικό κανιβαλισμό, δεν τροφοδοτούν αυτές οι πολιτικές την ΧΑ.

Όχι λοιπόν, δεν αποτελούν αυτές οι κινήσεις αντιπερισπασμό και όχι ο Καμίνης δεν σκοπεύει να μαζέψει ψηφαλάκια για τις επόμενες δημοτικές εκλογές μέσα από αυτές.

Ο  Τατσόπουλος λοιπόν έχει απόλυτο δίκιο να ισχυρίζεται ότι ο Καμίνης και ο Μπουτάρης αξίζουν σεβασμό γι αυτές τους κινήσεις, άλλωστε και εκείνος γνωρίζει πολύ καλά ως ειδήμον του αντιρατσιστικού λόγου και του αντισεξισμού ότι αν δεν επικροτήσει αυτές τις ενέργειες η άλλη “μισή Αθήνα δεν θα του κάτσει”. Διότι αν υπάρχει μισή Αθήνα που έχει κάτσει σε αυτόν τον απολίτικο συγγραφέα είναι οι οπαδοί της ακροδεξιάς, διότι “αθέμιτα” οι βλακώδεις του τοποθετήσεις σπρώχνουν τον κόσμο προς τα εκεί. Άντε λοιπόν, η μισή Αθήνα σε περιμένει να την ικανοποιήσεις σεξουαλικά, το δεξιό κοινό το έχεις κάνει ήδη, τώρα μένει να το κάνεις και στους αριστερούς είτε με τον λόγο σου, είτε με τις πράξεις σου…. (;).

Advertisements

Καλαμάτα: μια μεγάλη νίκη

Του Στρατή Μπουρνάζου
Μια μεγάλη ήττα της Χρυσής Αυγής,  μια μεγάλη επιτυχία των αντιφασιστών. Και με μεγάλη σημασία. Αυτό πιστεύω, και το πιστεύω ακράδαντα, για τη ματαίωση του Φεστιβάλ της Χρυσής Αυγής και την αντιφασιστική πορεία του Σαββάτου στην Καλαμάτα. Ειδικά αν δούμε τα δύο γεγονότα στη συνάφειά τους –και έτσι πρέπει να κάνουμε, γιατί κάθε άλλο παρά άσχετα είναι–, πιστεύω  ότι η επιτυχία αυτή αποκτά όλες τις διαστάσεις της και ξεδιπλώνεται η σημασία της.

Ας ξεκινήσουμε από την ανάκληση της άδειας για το φεστιβάλ. Είναι μια από τις ελάχιστες φορές, στα χρόνια της ανόδου και της ασυδοσίας της Χρυσής Αυγής, που οι αρμόδιοι φορείς παίρνουν  με σαφήνεια θέση εναντίον της (μόνη ανάλογη περίπτωση που θυμάμαι είναι η πρόσφατη άρνηση του δημάρχου Αθηναίων να επιτρέψει τα «συσσίτια του μίσους» των νεοναζί στο Σύνταγμα). Δεδομένου της πανελλαδικής διάστασης που είχε λάβει το ζήτημα του φεστιβάλ –και από πλευράς των χρυσαυγιτών, αλλά και των αντιφασιστών– η ανάκληση έχει μεγάλη σημασία. Και είναι ολοφάνερο, δεν χρειάζεται να το αναλύσω, απλώς το υπενθυμίζω, ότι η άδεια ανακλήθηκε χάρη στις αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις. Ας το θυμόμαστε αυτό, όχι για να κομπορρημονούμε βέβαια, αλλά ως συμπέρασμα για το μέλλον.

Η αντιφασιστική πορεία του Σαββάτου ήρθε να επισφραγίσει και να δώσει πανηγυρικές διαστάσεις σε αυτή την επιτυχία. Ήταν μια διαδήλωση εξαιρετικά μαζική (πάνω από 2.000 άνθρωποι), η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην Καλαμάτα, μαχητική και ειρηνική. Και, παρά το αρχικό κούμπωμα και τους φόβους, οι κάτοικοι την υποδέχτηκαν θετικά:  ο κόσμος  έβγαινε στα μπαλκόνια να δει, σε καμία περίπτωση δεν αποδοκίμασε, αρκετοί χειροκροτούσαν,  και  άλλοι έμπαιναν στην πορεία, με αποτέλεσμα, όταν κατέληξε στο λιμάνι, να είναι μεγαλύτερη από την αρχή. Και, παρά τα θρυλούμενα, επεισόδια δεν έγιναν, ενώ κυριάρχησαν τα μαζικά, δημοκρατικά, αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά συνθήματα –το «Λαέ θυμήσου, ο λόγος που πεινάς δεν είν’ οι μετανάστες, αλλά ο Σαμαράς» είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα. Και, μαζί με  όλα αυτά –το γράφω έχοντας συμμετάσχει σε πάμπολλες διαδηλώσεις– ο παλμός, το πάθος, η έξαψη ήταν μοναδικά.

***

Από τις δύο αυτές μέρες, Παρασκευή και Σάββατο, μπορούμε να βγάλουμε, πιστεύω, δύο βασικά συμπεράσματα:

Το πρώτο είναι ότι η Χρυσή Αυγή, παρά τις επιτυχίες και την αύξηση της επιρροής της, κάθε άλλο παρά αήττητη είναι. Ακούω πολλούς φίλους να λένε ότι ενδεχομένως έχει άλλα σχέδια που θα αποκαλύψει τις επόμενες μέρες ή ότι η ματαίωση του φεστιβάλ έγινε ίσως και με κάποια παρασκηνιακή συνεννόηση ΝΔ και Χρυσής Αυγής. Αμφιβάλλω πολύ και για τα δύο, αν και το δεύτερο δεν μπορώ να το αποκλείσω πλήρως. Ακόμα και να ισχύουν, πάντως, αυτό δεν αναιρεί ότι οι ναζί υπέστησαν σοβαρή ήττα. Ας το σκεφτούμε ξανά: την Παρασκευή ανακαλείται η άδεια και την επόμενη όχι μόνο δεν αντιδρούν και είναι εντελώς εξαφανισμένοι, αλλά και η πόλη πλημμυρίζει από μια τεράστια διαδήλωση εναντίον τους.  Οι αντιδράσεις τους θυμίζουν μάλλον σαστισμένα κοτόπουλα, παρά πανίσχυρους μαχητές με κρύφια σχέδια…

Δεύτερον,  η Καλαμάτα μας δείχνει κάτι πολύτιμο για τη συνέχεια. Αυτή η νίκη επιτεύχθηκε χάρη στη συνεργασία και τη σύγκλιση πολλών, έχουν μερίδιο σε αυτήν πολλοί. Οι Καλαματιανοί πρώτα απ’ όλα, πολίτες ενταγμένοι και ανένταχτοι, αριστεροί, δημοκράτες, αντιφασίστες,  οι τοπικοί φορείς και τα σωματεία (την πορεία του Σαββάτου την καλούσαν έντεκα  συλλογικότητες της Καλαμάτας). Αλλά και οι διαδηλωτές που κατεβήκαμε από την Αθήνα και άλλες πόλεις, οι πολιτικές δυνάμεις που αγκάλιασαν την πορεία (ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ,  ο αντιεξουσιαστικός χώρος), τα σωματεία που έβγαλαν ψηφίσματα, οι διεθνείς αντιδράσεις. Ο δρόμος που μας δείχνει η Καλαμάτα είναι πώς όλος αυτός ο κόσμος, με μια πανσπερμία απόψεων, με αμοιβαίες καχυποψίες, με διαφορετικό παρελθόν και αποκλίνουσες διαδρομές, μπόρεσε να συγκλίνει στην κοινή δράση ενάντια στους νεοναζί. Και αυτό είναι σπουδαίο παράδειγμα.

Ας χαρούμε λοιπόν τη νίκη και ας συνεχίσουμε με δύναμη και αισιοδοξία –θα μας  χρειαστούν. Οι νεοναζί, παρά την ισχυροποίησή τους, παρά τον μπουχό που σηκώνουν, παρά την αφειδώλευτη ανοχή του κράτους και της κυβέρνησης, δεν είναι ανίκητοι. Μας το δείχνει και η Καλαμάτα. Εμπρός αντιφασίστες, συνεχίζουμε, εμπρός αντιφασίστες για νίκες λαμπρές!

Υ.Γ.: Την απουσία της ΔΗΜΑΡ και του ΚΚΕ από την κινητοποίηση του Σαββάτου τη βρίσκω και ενδεικτική και θλιβερή – για διαφορετικούς λόγους του καθενός. Ειδικά το ΚΚΕ και τα σωματεία που ελέγχει, ενώ υπήρξε και επαφή και προσπάθειες να μετάσχει, με όποιον τρόπο επέλεγαν στην πορεία, τελικά προτίμησαν τη βροντερή απουσία. Γιατί, όπως μας εξηγεί ο Λευτέρης Πουρνάρας (στέλεχος του ΚΚΕ και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου Καλαμάτας), «ο  [αντιφασιστικός] αγώνας πρέπει να βρίσκεται μόνο στα χέρια των οργανώσεων του εργατικού κινήματος, της εργατικής τάξης και των φορέων της, με μπροστάρηδες τα σωματεία. Δεν μπορεί να υποκαθίσταται ο αγώνας των εργαζομένων από άλλες δομές, από άλλες κινήσεις και περίεργες συμμαχίες. Τέτοια συμμαχία είναι η Αντιφασιστική Κίνηση [Καλαμάτας], συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όλες αυτές οι κινήσεις (ανεξαρτήτως ονόματος) έχουν τελικό σκοπό την αδρανοποίηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, την καλλιέργεια της λογικής ανάθεσης στους “σωτήρες”». Άλλωστε, «λύση και διέξοδος είναι μόνο η συμπόρευση και συσπείρωση με το ΚΚΕ, να συμβάλουμε να σηκώσει ανάστημα ο λαός, να βάλει τέρμα στα βάσανα που γεννούν η καπιταλιστική οικονομική κρίση, τα μονοπώλια, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αστικές κυβερνήσεις και το κράτος τους» [1].

_________

[1] Βλ. Λ. Πουρνάρας, «Η Χρυσή Αυγή αντιμετωπίζεται μόνο από το Εργατικό-Ταξικό Κίνημα και όχι από το σύστημα και τους υποστηριχτές του»· πρωτοδημοσιεύτηκε στην Ελευθερία της Καλαμάτας και αναδημοσιεύτηκε στο http://www.902.gr)

http://www.rednotebook.gr/details.php?id=10270

«Μυρμήγκια» εν δράσει

Λένε ότι είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ευρώπης και τη συγκρίνουν με το Χονγκ Κονγκ. Πολύχρωμη, πολυπολιτισμική, πολύβουη, θα μπορούσε να είναι πρότυπο γειτονιάς συνύπαρξης. Αν η πολιτεία δεν την είχε εγκαταλείψει εδώ και χρόνια, η Κυψέλη είχε όλα τα φόντα να γίνει η γειτονιά του μέλλοντός μας. Παρ” όλα αυτά, με τις δικές της δυνάμεις, το παλεύει ακόμα. Δεν είναι αγώνας εύκολος, πολλώ δε μάλλον όταν η σημασία του –στην καλύτερη των περιπτώσεων– δεν γίνεται αντιληπτή.

 

Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

 

Μια ανάσα από τον Αγιο Παντελεήμονα (όπου εφαρμόζοντας τη «θεωρία του καπηλειού» εδώ και χρόνια εξαπλώνονται οι ακροδεξιοί), η Κυψέλη μπορεί να γίνει η μήτρα για ένα μοντέλο αλληλοσεβασμού και ανοχής στη διαφορετικότητα. Γίνεται αυτό με μια δημοτική αρχή που κλείνει αυτοδιαχειριζόμενους χώρους όπως η «Αγορά»; Γίνεται αυτό όταν ευθαλείς ποιήτριες γκρινιάζουν γιατί… δεν τους έμεινε παγκάκι να κάτσουν λόγω των μεταναστών; Και, κυρίως, γίνεται μεσούσης της αγριότερης κρίσης που κάνει θεριά τους ανθρώπους;

 

Κι όμως γίνεται, ειδικά αν είσαι αποφασισμένος να κάνεις μεταφορικά και κυριολεκτικά «δουλειά μυρμηγκιού». «Μυρμήγκι» λένε το στέκι αλληλεγγύης της Κυψέλης, που δημιουργήθηκε πριν από μόλις λίγους μήνες και τώρα έχει φτάσει στο σημείο να κινητοποιεί εκατοντάδες ανθρώπους. Το «Μυρμήγκι» ασχολείται με την τροφή: μαζεύει και διανέμει τρόφιμα κι οργανώνει αγορές «χωρίς μεσάζοντες». Και δείχνει έτσι έναν τρόπο κι έναν δρόμο να συνυπάρχουμε, να αυτοοργανωνόμαστε και να επιβιώνουμε ακόμα και σε συνθήκες λαίλαπας.

 

«Διανέμουμε τα τρόφιμα 4 φορές την εβδομάδα. Παρακολουθώντας τη διαδικασία, θα δείτε δεκάδες ανθρώπους που αυτοπειθαρχούν και οργανώνουν μόνοι τους την αναμονή. Αυτό είναι ενδεικτικό», μας λέει η Μήτση Βρασινοπούλου. «Οπως και το ότι αν βρουν δουλειά, μας το δηλώνουν ώστε να βγουν από τη λίστα και να επωφεληθεί κάποιος άλλος που έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Ή το ότι έρχονται γείτονες για να μας πουν πως ο τάδε συγκάτοικος στην πολυκατοικία έχει πρόβλημα, αλλά δεν το λέει ο ίδιος από περηφάνια. Είναι ένας καινούργιος τρόπος να πλησιάζουμε ο ένας τον άλλο, να αλληλοϋποστηριζόμαστε και να αντέχουμε».

 

Το «Μυρμήγκι» λειτουργεί με τη λογική των ομόκεντρων κύκλων: στον πυρήνα του βρίσκονται οι μόνιμοι εθελοντές (που μέσα σε μόλις 6 μήνες διπλασιάστηκαν από 15 σε 30). Αμέσως μετά είναι «ο κύκλος των φίλων» που μαζεύουν χρήματα, κι έπειτα είναι οι υποστηρικτές, εκατοντάδες άνθρωποι που μ’ ένα τηλεφώνημα μπορούν να ενεργοποιηθούν για έκτακτες περιπτώσεις. Και, τέλος, είναι οι χιλιάδες ανώνυμοι πολίτες που χωρίς να έχουν άμεση σχέση με την ομάδα προσφέρουν τρόφιμα. «Η ανεργία στη γειτονιά μας φτάνει το 50% για τους Ελληνες και το 70% για τους μετανάστες» λέει η Χρυσαυγή Δασκάλα. «Ετσι αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε να εγγράφουμε καινούργια μέλη: το νούμερο ήταν πολύ μεγάλο για να το διαχειριστούμε και πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο οργάνωσης. Εχουμε πια 700 ανθρώπους που έχουν καρτέλα στο «Μυρμήγκι». Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι 400 από αυτούς θα έρθουν κάθε μήνα για να πάρουν τρόφιμα και μερικές δεκάδες ακόμα θα έρθουν απρόβλεπτα».

 

«Οπως όλοι έτσι κι εμείς είχαμε αμφιβολίες για το εγχείρημα. Πάμε να δώσουμε ασπιρίνες σ’ έναν πολυτραυματία; Τι κάνουμε ακριβώς και τι σώζουμε;» αναρωτιέται η Νατάσσα Παπαδοπούλου. «Μια δομή όπως η δική μας ούτε μπορεί ούτε και θέλει να υποκαταστήσει το κοινωνικό κράτος. Ούτε φυσικά λύνει το επισιτιστικό πρόβλημα στο σύνολό του. Εμείς, με πολύ κόπο, καταφέρνουμε να στηρίζουμε τις οικογένειες με βασικά είδη διατροφής». Οταν η Νατάσσα μιλάει για κόπο, το εννοεί περισσότερο απ” όσο φαντάζεστε. Για να συγκεντρωθούν τα τρόφιμα οι εθελοντές πρέπει να εξορμούν κάθε εβδομάδα στα σουπερμάρκετ, να οργανώνουν εκδηλώσεις όπου αντί εισιτηρίου ο κόσμος φέρνει τρόφιμα, να οργανώνουν αγορές χωρίς μεσάζοντες, ώστε να στηρίζουν με δωρεές και οι παραγωγοί, να οργανώνουν τις προσφορές των φίλων του «Μυρμηγκιού».

 

Τα καλά νέα είναι πως τους βοηθούν με τρόφιμα και η «Ανοιχτή Πόλη» και η «Αλληλεγγύη για Ολους». Τα κακά νέα είναι πως κάθε μέρα οι ανάγκες μεγαλώνουν. Αλλά όσο η κρίση αγριεύει τόσο η γειτονιά ενεργοποιείται. «Μέσα στο χάος της Κυψέλης ένα μυρμήγκι δεν μπορεί να σώσει την κατάσταση, αλλά το παλεύει» λέει η Χρυσαυγή. «Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία που δεν θα χρειάζεται κανέναν, αλλά μέχρι να κερδίσουμε πρέπει να φτιάξουμε άλλα 100… μυρμήγκια παντού».

 

………………………………………………………………………

 

→Τα ξημερώματα της Παρασκευής 12 Ιουλίου άγνωστοι επιτέθηκαν με αυτοσχέδιο εμπρηστικό μηχανισμό στο «Μυρμήγκι». Είχε προηγηθεί η επίθεση χρυσαυγιτών στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο «Συνεργείο» στην Ηλιούπουλη, μόλις ένα 24ωρο πριν. Τα χτυπήματα δεν είναι μεμονωμένα, αλλά εντάσσονται σε μια σειρά φασιστικών επιθέσεων σε ελεύθερους κοινωνικούς αλληλέγγυους χώρους και στέκια – επιθέσεις που σημειώνονται τους τελευταίους μήνες. Για το στέκι της Κυψέλης υπήρξε ανάληψη ευθύνης από νεοναζιστική γκρούπα. Οι επιθέσεις αυτές δεν στοχοποιούν μόνο τα στέκια αλληλεγγύης, αλλά τους ίδιους τους κατοίκους των γειτονιών που τα αγκαλιάζουν. Το «Μυρμήγκι» καλεί όλες και όλους σε πορεία διαμαρτυρίας την Τετάρτη στις 7 το απόγευμα (Επτανήσου & Τενέδου).

 

……………………………………………………………………..

 

«Μυρμήγκι» (Δίκτυο αλληλεγγύης της 6ης διαμερισματικής κοινότητας Αθήνας) http://tomirmigi.blogspot.gr/

 

Οι σελίδες μας είναι ανοιχτές σε ομάδες, δράσεις, οργανώσεις που προωθούν την ιδέα της αλληλεγγύης. Επικοινωνείτε μαζί μας στο dina.daskalopoulou@gmail.com και στο 6974-733323.

http://www.efsyn.gr/?p=77861

48 χρόνια από τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα

Σαν σήμερα, πριν από 48 χρόνια, δολοφονήθηκε από τους ένστολους πραιτωριανούς της ιουλιανής εκτροπής ο νεολαίος αγωνιστής, στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, Σωτήρης Πέτρουλας. Το όνομά του γίνεται τραγούδι και σύνθημα. Η θυσία του πιο επίκαιρη παρά ποτέ.

Ο Σωτήρης Πέτρουλας γεννήθηκε στο Οίτυλο της Μάνης το 1942 από γονείς αγρότες. Τέσσερα μόλις χρόνια μετά τη γέννησή του, το 1946, η οικογένεια Πέτρουλα αναγκάζεται να καταφύγει στην Αθήνα προκειμένου να διασωθεί από τη δολοφονική μανία των ενόπλων συμμοριών της Δεξιάς. Κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων στην Αθήνα, ο Σωτήρης εργάζεται, σημειώνει εξαιρετικές επιδόσεις στο σχολείο και παράλληλα συμμετέχει δραστήρια στο μαζικό μαθητικό κίνημα.
Ήταν λίγο πριν τελειώσει το σχολείο, όταν ο Σωτήρης, μαζί με άλλους συμμαθητές του, αρνήθηκε να γράψει μία έκθεση που του ζητήθηκε με σοβινιστικό και αντιλαϊκό περιεχόμενο. Αντιλαμβανόμενος την αξία της οργανωμένης πάλης, αποφασίζει να οργανωθεί στη Νεολαία της ΕΔΑ. Λίγο αργότερα, τον Οκτώβριο του 1960, έδωσε εξετάσεις και πέτυχε να εισαχθεί στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή. Τραγική λεπτομέρεια: ο Σωτήρης Πέτρουλας κατάφερε να εισαχθεί στη σχολή με υποτροφία 12.000 δραχμών, η κρατική καταστολή όμως δεν τον άφησε να ολοκληρώσει τις σπουδές του…
Ο Σωτήρης Πέτρουλας εξελίχθηκε σε μεγάλο αριστερό αγωνιστή και στέλεχος του φοιτητικού κινήματος. Πρωτοστάτησε στους αγώνες για το 114 και το 15%. Μάλιστα, ήταν Ιούλιος του 1962 όταν ο ίδιος μαζί με άλλους αγωνιστές ύψωσε τη σημαία του 114 στο βράχο της Ακρόπολης, στο υπουργείο Βιομηχανίας και στο Πανεπιστήμιο. Η προσφορά του στο κίνημα εκτιμήθηκε από τους συναδέλφους του, οι οποίοι τον εξέλεξαν γραμματέα της οργάνωσης της Ανωτάτης Εμπορικής. Η πολιτική του δραστηριότητα και το θάρρος του να συγκρούεται με την τρομοκρατία που επικρατούσε στα Πανεπιστήμια (ιδίως με την παρακρατική ΕΚΟΦ) ενοχλούσε πολύ το κράτος της Δεξιάς. Γι’ αυτό το λόγο αποβλήθηκε για ένα χρόνο από τη σχολή του.
Π2

 

Την ταραγμένη χρονιά του 1965, στις 21 Ιούλη, η ΕΦΕΕ κάλεσε τους φοιτητές σε συγκέντρωση στα Προπύλαια ενάντια στις αυθαιρεσίες του βασιλιά με κεντρικά συνθήματα «Να φύγει η αυλόδουλη κυβέρνηση»«Την κυβέρνηση εκλέγει ο λαός και όχι το παλάτι και οι αμερικανοί» κ.ά. Κατά τη διάρκεια της μαζικότατης διαδήλωσης, οι αστυνομικοί, κατόπιν εντολής του υπουργού δημόσιας τάξης, ναύαρχου Τούμπα, επιτέθηκαν στους διαδηλωτές με δακρυγόνα και ξυλοδαρμούς. Ο απολογισμός τραγικός: 200 τραυματίες, 258 συλληφθέντες, μεταξύ των οποίων 28 μαθητές, και ένας νεκρός. Ο 23χρονος τότε Σωτήρης έπεσε νεκρός στη συμβολή των οδών Σταδίου και Λαδά, χτυπημένος από τη δολοφονική επίθεση της αστυνομίας.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, η αστυνομία αρνούνταν να παραδώσει τη σωρό του Σωτήρη στην οικογένειά του, σε μία προσπάθεια η ταφή να γίνει μυστικά, πριν καν ανατείλει ο ήλιος, ώστε να αποσιωπηθεί η αλήθεια γύρω από τη δολοφονία του. Η επίσημη κρατική ιατροδικαστική εκδοχή έκανε λόγο για θάνατο από ασφυξία λόγω των δακρυγόνων που είχαν ρίξει οι κρατικές δυνάμεις καταστολής. Γιατί, όμως, υπήρχαν σχισίματα στο λαιμό του Σωτήρη, τα οποία βρήκαν οι δικοί του, όταν πήραν το πτώμα; Μήπως οι αστυνομικοί προσπάθησαν να καλύψουν ίχνη στραγγαλισμού του 23χρονου αγωνιστή; Εξάλλου, γιατί η διαπίστωση του θανάτου έγινε από αστυνομικούς, ντυμένους με στολές γιατρών; Και γιατί δεν επετράπη στην οικογένεια του Σωτήρη να πραγματοποιήσει με δικά της έξοδα νεκροψία; Και είναι αλήθεια αυτό που η ίδια η μητέρα του Σωτήρη αποκάλυψε, ότι δηλαδή η εκταφή της σωρού απέδειξε πως το κρανίο του είχε δεχθεί ραφή από χειρουργική επέμβαση; Πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα. Ή μήπως όχι; …
Η κηδεία του Σωτήρη στις 23 Ιουλίου εξελίχθηκε στην πιο ηχηρή διαδήλωση ενάντια στο παλάτι, σε μια διαδήλωση οργής 500.000 ανθρώπων, που ακολουθούν τη σωρό του από το σπίτι της οικογένειας στον Κολωνό, ενώ ακούγεται το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη που γράφτηκε ειδικά γι’ αυτόν. Εκδηλώσεις για να τιμηθεί η μνήμη του έγιναν και σ’ άλλες πόλεις της Ελλάδας με εντυπωσιακή συμμετοχή του κόσμου.
ΠΕΤΡΟΥΛΑ ΣΩΤΗΡΗ κηδεία
Π18
 
Ο Σωτήρης ήταν ένας μεγάλος αγωνιστής της αριστεράς, που πάλευε για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς φτώχεια και χωρίς αποκλεισμούς, για μια κοινωνία ελεύθερη και δημοκρατική. Ήταν ένας φοιτητής που δολοφονήθηκε σε μία διαδήλωση, ενώ πάλευε να κάνει τα οράματά του πραγματικότητα. Θα μπορούσε να είναι ο καθένας από μας. Το μήνυμα της θυσίας του, ένα μήνυμα αντίστασης που μας παίρνει το φόβο, μας εμψυχώνει, μας εμπνέει, μας οδηγεί.
 
_________________________

Ξανά στη θέση της η προτομή του Πέτρουλα

Συναγωνιστές και συμφοιτητές του Σωτήρη Πέτρουλα αποφάσισαν πριν από λίγες ημέρες να τοποθετήσουν νέα αναμνηστική ανάγλυφη προτομή του, στο ίδιο σημείο από το οποίο κάποιοι ανιστόρητοι την είχαν αφαιρέσει, στη διασταύρωση των οδών Σταδίου και Εδουάρδου Λω.

http://left.gr/news/48-hronia-apo-ti-dolofonia-toy-sotiri-petroyla

2.000 εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα – Συλλαλητήριο της ΟΛΜΕ στο Σύνταγμα

«Για πρώτη φορά, μετά από ένα σχεδόν αιώνα, προχωράνε σε διαθεσιμότητες – απολύσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων» τονίζει η ΟΛΜΕ σε ανακοίνωση της, και καλεί σε συλλαλητήριο, σήμερα Δευτέρα 22/7, στο Σύνταγμα στις 12 το μεσημέρι.

Μείνετε συντονισμένοι για τις σχετικές εξελίξεις. Η δημοσίευση θα ανανεώνεται περιοδικά

 

 

Παράλληλα, η Ομοσπονδία καλεί στη δημιουργία «κέντρων αγώνα» σε κάθε ΕΛΜΕ και οργανώνει συνάντηση με τις ομοσπονδίες των κλάδων που βρίσκονται σε κινητοποίηση αυτή την περίοδο, αλλά και όλες τις ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, σε συνάντηση για να οργανωθεί από κοινού ο αγώνας ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις αλλά και συνολικά ενάντια στην πολιτική της Κυβέρνησης  – Τρόικας.

 

Θυμίζουμε πως  το υπουργείο Παιδείας προχωρά με ταχείς ρυθμούς στην εφαρμογή του σχεδίου για την κινητικότητα 8.000 εκπαιδευτικών. Σε καθεστώς διαθεσιμότητας τίθενται και επισήμως από τη Δευτέρα 2.000 εκπαιδευτικοί τεχνικών ειδικοτήτων που καταργήθηκαν από τα επαγγελματικά λύκεια και τις σχολές, ενώ μέχρι τις 10 Αυγούστου αναμένεται να έχει οριστικοποιηθεί η λίστα με τα ονόματα.  Διαβάστε και τη σχετικήδήλωση του προέδρου της ΟΛΜΕ, Θ. Κοτσυφάκη.

Η πλήρης ανακοίνωση της ΟΛΜΕ:

 

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους, γονείς, μαθητές, που σε ολόκληρη την Ελλάδα, έδωσαν τη μάχη για την απόκρουση της επίθεσης που έχουν εξαπολύσει Κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ, για την αποτροπή της ψήφισης του ν/σχ, που οξύνει τις επιπτώσεις της κρίσης πάνω στους εργαζόμενους, στο λαό.

Για πρώτη φορά, μετά από ένα σχεδόν αιώνα, προχωράνε σε διαθεσιμότητες – απολύσεις μονίμων δημοσίων υπαλλήλων.

Καταργούν ότι έχει απομείνει από τα δικαιώματα  των εργαζομένων και τα μέτρα προστασίας της εργασίας, τις συλλογικές συμβάσεις και τις κατώτατες αμοιβές. Διαλύουν δημόσιες υπηρεσίες, καταργούν δυναμικούς τομείς της δημόσιας τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και τους εκχωρούν στη ιδιωτική επιχειρηματική πρωτοβουλία, επιχειρούν τη συνολική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης και την προσαρμογή της στις ανάγκες της αγοράς και των επιχειρήσεων.

Η επίθεση Κυβέρνησης – Τρόικας περνάει τώρα σε νέα φάση. Το ίδιο και ο δικός μας αγώνας.  Ενώνουμε τις δυνάμεις μας, συσπειρώνουμε τους εργαζόμενους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, απαντάμε άμεσα στις προσπάθειες εφαρμογής των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων.

 

Προετοιμάζουμε τους μεγάλους αγώνες του Σεπτεμβρίου.

 

–  Καλούμε τις ΕΛΜΕ όλης της χώρας να συνεχίσουν τις πολύμορφες κινητοποιήσεις τους. Να δημιουργήσουν σε κάθε περιοχή «κέντρα αγώνα»,  σε συνεργασία με σωματεία, φορείς και συλλογικότητες των περιοχών, με τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας (συλλόγους πρωτοβάθμιας, ενώσεις και ομοσπονδίες γονέων, μαθητές, φοιτητές). Δημιουργούμε επιτροπές αγώνα μετά από απόφαση των ΔΣ των ΕΛΜΕ.

 

Ιδιαίτερα να συσπειρώσουμε τους συναδέλφους μας που τίθενται σε διαθεσιμότητα, τους αναπληρωτές που είναι απολυμένοι, τους σχολικούς φύλακες που απολύονται. Τους μαθητές των ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ που δεν θα βρίσκουν σχολείο, όλους τους μαθητές μας. Δηλώνουμε ότι θα παλέψουμε να μη  απουσιάζει κανείς από  τα σχολεία μας την 1η του Σεπτέμβρη.

 

–  Τη Δευτέρα 22/7, ημέρα που ξεκινάει η διαθεσιμότητα, καλούμε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και άλλες παρεμβάσεις σε όλες τις περιοχές, ανάλογα με τις δυνατότητες των τοπικών ενώσεων.

 

Στην Αθήνα, καλούμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, την Δευτέρα 22/7, ώρα 12, στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Ερμού & Κορνάρου 2, Σύνταγμα).

 

–   Το ΔΣ της ΟΛΜΕ, καλεί τις ομοσπονδίες των κλάδων που βρίσκονται σε κινητοποίηση αυτή την περίοδο, αλλά και όλες τις ομοσπονδίες δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, σε συνάντηση για να οργανωθεί από κοινού ο αγώνας ενάντια στις διαθεσιμότητες – απολύσεις αλλά και συνολικά ενάντια στην πολιτική της Κυβέρνησης  – Τρόικας. Προτείνουμε η συνάντηση να γίνει την Τετάρτη 24/7 στις 7μμ στα γραφεία της ΟΛΜΕ.

 

–   Το ΔΣ της ΟΛΜΕ, θεωρώντας ότι η βασική κατεύθυνση του αγώνα μας είναι η συνδικαλιστική – πολιτική αντιπαράθεση με τις εξοντωτικές πολιτικές της κυβέρνησης και ότι η λύση θα δοθεί σε πολιτικό επίπεδο, διερευνά όλες τις δυνατότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν από το κίνημα (νομικές και άλλες), ώστε να παρεμποδιστεί η εφαρμογή του νόμου με κάθε τρόπο (για το θέμα αυτό θα υπάρξει νεότερη ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ τις επόμενες ημέρες).

 

Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μπορούμε με τον μαζικό, συντονισμένο, παρατεταμένο αγώνα να τους σταματήσουμε.

 

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΘΗΤΗΣ,

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

 

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

http://left.gr/news/2000-ekpaideytikoi-se-diathesimotita-syllalitirio-tis-olme-sto-syntagma

«Χωρίς την ιδέα του κοινωνικού μετασχηματισμού θα μείνουμε χωρίς άγκυρα»

Συνέντευξη: Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος τονίζει ότι «η βασική αρχή που πρέπει να υπηρετείται είναι οι κοινωνικές ανάγκες και όχι η επίτευξη του κέρδους».

 Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, βουλευτής Β′ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ, που εκλέχθηκε 2ος στην Κ.Ε., τονίζει ότι «η βασική αρχή που πρέπει να υπηρετείται είναι οι κοινωνικές ανάγκες και όχι η επίτευξη του κέρδους», επισημαίνοντας πως «χωρίς την ιδέα του κοινωνικού μετασχηματισμού θα μείνουμε χωρίς άγκυρα».


Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών λέει πως «σημαντικότατο τμήμα των ξένων και ντόπιων ελίτ δεν θέλει εκλογές» και επιμένει: «Δεν υιοθετούμε τη λογική του ώριμου φρούτου, πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να δημιουργήσουμε το μεγάλο ρεύμα της ανατροπής».

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Φώτη Παπούλια

 

• Η εκλογή της οικονομικής τριάδας στις πρώτες θέσεις στο συνέδριο, εκτός από την προσωπική αποδοχή αποτυπώνει και την αγωνία της κοινωνίας στο τι πολιτική θα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ;

 

Δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι το γεγονός αυτό είναι ό,τι καλύτερο. Δεν θα συμβούλευα κανέναν να πολυ-εμπιστεύεται τους οικονομολόγους! Ισως επειδή ζούμε μέσα στην κρίση, η οποία καθορίζει την καθημερινότητα όλων μας, οι πρώτες τρεις θέσεις πήγαν σε ανθρώπους που είχαν κάτι να πουν γι’ αυτήν και έχουν βοηθήσει στη διαμόρφωση του προγράμματός μας. Η συμβολή ιδιαίτερα του Γ. Δραγασάκη είναι αδιαμφισβήτητη εντός του ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με το πρόγραμμα, και όχι μόνο για το οικονομικό του σκέλος. Αλλά πέρα από αυτά, και οι τρεις έχουμε επίγνωση του «τεχνοκρατικού» κινδύνου. Γνωρίζουμε ότι το πρόγραμμα της Αριστεράς δεν είναι δουλειά μιας κλειστής ομάδας ειδικών, αλλά χρειάζεται την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή, και υπάρχει πολύς κόσμος στην κοινωνία με τεράστια γνώση, εμπειρίες και νέες ιδέες. Πολύ περισσότερο, όμως, χρειαζόμαστε ένα πρόγραμμα που θα είναι το κοινό απόκτημα όλου του κόμματος, με την ενεργό εμπλοκή των μελών του. Μόνο έτσι θα έχουμε την απαραίτητη στήριξη όταν φτάσουμε στο στάδιο εφαρμογής του.

 

• Σε ποιους άξονες θα κινηθεί η νέα πολιτική οικονομία, ώστε να συγκεράσει ανάπτυξη και κοινωνική προστασία;

 

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ποια είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των κυρίαρχων δυνάμεων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Για εμάς, η βασική αρχή που πρέπει να υπηρετείται είναι οι κοινωνικές ανάγκες και όχι η επίτευξη του κέρδους. Με βάση αυτή την αρχή, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ οικοδομείται πάνω σε τρεις άξονες. Πρώτον, τη λήψη μέτρων για την άμεση ανακούφιση του λαού, ώστε να σταματήσει ο κοινωνικός κατήφορος. Δεύτερον, την παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας για την αύξηση της απασχόλησης. Και, τρίτον, την προώθηση των αναγκαίων αλλαγών στο κράτος με στόχο την αποτελεσματικότητα και την εμπέδωση της δημοκρατίας και της συμμετοχής.

 

• Σε τι βάθος χρόνου;

 

Μιλάμε για ένα πρόγραμμα 10 ημερών, 10 μηνών και 10 ετών, δηλαδή τι πρέπει άμεσα να κάνουμε, ποιες μεταρρυθμίσεις πρέπει να δρομολογήσουμε και τι κοινωνία οραματιζόμαστε. Χωρίς την ιδέα του κοινωνικού μετασχηματισμού, θα μείνουμε χωρίς άγκυρα και δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες συγκρούσεις της επόμενης περιόδου. Επί πλέον, η νέα πολιτική οικονομία πρέπει να συνδέει το παρόν με το μέλλον, λαμβάνοντας υπόψη τον συσχετισμό δυνάμεων κάθε στιγμή. Μια πολιτική οικονομία πρέπει να λειτουργεί και μέσω παραδειγμάτων. Π.χ. η αντίσταση στην ιδιωτικοποίηση του νερού πρέπει να συνδυαστεί με το πώς μπορεί να λειτουργεί καλύτερα ο δημόσιος τομέας και αυτό να γίνει παράδειγμα για άλλους εργαζόμενους.

 

• Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε νέο κόμμα, άφησε πίσω τις «παιδικές» του ασθένειες;

 

Δεν είμαι σίγουρος για ποιες ασθένειες μιλάτε. Ξέρω όμως ότι οι συνιστώσες αλλά και οι ανένταχτοι του ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν μεγάλες μάχες όλα τα προηγούμενα χρόνια, την εποχή μάλιστα που η Αριστερά ήταν στο περιθώριο παγκοσμίως. Μάχες κινηματικές, αλλά και στο επίπεδο των ιδεών. Με αυτό τον τρόπο αλλάξαμε την ατζέντα της πολιτικής.

 

• Οι μειοψηφούσες απόψεις θα υπακούσουν στις αποφάσεις του συνεδρίου ή θα ασκούν εσωκομματική αντιπολίτευση;

 

Ως νέο κόμμα κάνουμε το παρακάτω βήμα, με μεγαλύτερη συνοχή, προσπαθώντας να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσλειτουργίες. Πρέπει πάντως να είμαστε ειλικρινείς. Η Αριστερά παγκοσμίως δεν έχει βρει το οργανωτικό σχήμα που θα αντιπαλέψει την απαξίωση της πολιτικής, που θα καταφέρει να συνδυάζει την ελκυστικότητα και την αποτελεσματικότητα της πολιτικής. Να πεισθούν, δηλαδή, οι πολλοί ότι με τη συμμετοχή τους μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, αλλάζοντας ταυτόχρονα τον ίδιο τους τον εαυτό. Κάναμε βήματα και στο σημείο αυτό με το νέο μας καταστατικό.

 

• Ο πρόεδρος εξελέγη με μεγάλη πλειοψηφία. μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μετατραπεί σε αρχηγικό κόμμα όπως κάποιοι ψιθυρίζουν;

 

Η μόνη ασφάλεια ενάντια στον αρχηγισμό και στις πολλαπλές εκφάνσεις του λόγου μας είναι η συλλογικότητα. Το καταστατικό βοηθά εδώ, αλλά είναι και θέμα δημοκρατικής κουλτούρας. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι η λογική του καπιταλισμού ευνοεί τον ατομισμό, την ανάθεση και στρέφεται ενάντια στη δημόσια σφαίρα και γενικότερα στις αξίες που πρεσβεύει η Αριστερά. Ακόμα κι αν είχαμε το καλύτερο καταστατικό στον κόσμο, εντός του καπιταλισμού πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι να δίνουμε αυτές τις μάχες.

 

• Η κυβέρνηση συνεχίζει το έργο της, ο κ. Σόιμπλε ήρθε στην Ελλάδα, εκλογές βλέπετε στο εγγύς μέλλον;

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σημαντικότατο τμήμα των ξένων και ντόπιων ελίτ δεν θέλει εκλογές. Ακριβώς γιατί περνάνε τα μέτρα που επιθυμούν. Ακριβώς γιατί οι κυβερνήσεις εγκαθιστούν ένα νέο μοντέλο, κοινωνικά άδικο, πολιτικά αυταρχικό. Και νομίζω ότι δεν θα θέλουν εκλογές ούτε μετά το καλοκαίρι. Τώρα αν η κυβέρνηση αντέχει, δεν μπορώ με βεβαιότητα να το πω. Εχει και «καβάτζες», έχει και έξωθεν πολιτική υποστήριξη – θα δούμε, όμως, αν αυτά αποδειχθούν αρκετά. Από τη μια πλευρά, εμείς, δεν υιοθετούμε τη θεωρία του ώριμου φρούτου. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να δημιουργήσουμε το μεγάλο ρεύμα της ανατροπής. Από την άλλη, δεν πρέπει να βάλουμε όλα τα αυγά μας στο καλάθι της καταστροφολογίας. Δηλαδή ότι έρχεται αναπόφευκτα η καταστροφή και έτσι δεν θα αντέξουν. Εμείς πρέπει να εξηγήσουμε και να πείσουμε ότι έχουμε σχέδιο όχι μόνο για τον τερματισμό της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής αλλά και για την ανάκαμψη, τη νέα εποχή.

 

• Με ποιους θα κυβερνήσετε, οδός συνεννόησης με τη ΔΗΜΑΡ μπορεί να βρεθεί;

 

Μόνο στη βάση αυτού του σχεδίου και στα επίδικα της συγκυρίας των εκλογών –όταν γίνουν αυτές– μπορεί να τεθεί το ζήτημα των κυβερνητικών συμμαχιών. Επί της αρχής, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταστήσει σαφές, όπως αποτυπώνεται και στην πολιτική απόφαση του Συνεδρίου, ότι θα επιδιώξει τη συνεργασία με τις δυνάμεις της Αριστεράς, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και της ριζοσπαστικής οικολογίας, ως πυρήνα της κυβέρνησης της Αριστεράς. Νομίζω ότι οποιαδήποτε άλλη συζήτηση σήμερα γι’ αυτό το θέμα είναι άκαιρη.

 

• Η κοινωνία στενάζει αλλά δεν ξεσηκώνεται όπως και ο ευρωπαϊκός Νότος. Στην Ευρώπη η Αριστερά δεν εισπράττει οφέλη εκτός από τη χώρα μας… Μιλάμε για μια υποταγμένη στα γερμανικά κελεύσματα ήπειρο;

 

Νομίζω ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ειδικά στην Ισπανία και την Πορτογαλία φαίνεται ότι η Αριστερά έχει σημαντική ανοδική τάση, δημοσκοπική και κινηματική. Υπάρχει όλο και μεγαλύτερη αίσθηση ότι αυτό που αντιμετωπίζει ο Νότος –στην καλύτερη περίπτωση– είναι μια μεγάλη περίοδος στασιμότητας. Οπότε υπάρχει το έδαφος για μεγάλες κοινωνικές διεργασίες και μετατοπίσεις. Τώρα είναι η στιγμή για την επιστροφή της δημοκρατίας, για να βρει ο ευρωπαϊκός λαός το νήμα των μεγάλων προταγμάτων που ήθελε ο νεοφιλελευθερισμός να τελειώσει μία και καλή: την επέκταση των δικαιωμάτων από τη σφαίρα της πολιτικής στη σφαίρα της κοινωνίας και, τέλος, στη σφαίρα της οικονομίας. Ενας κοινωνικός μετασχηματισμός δηλαδή, όπου οι πολίτες λύνουν τα προβλήματά τους και στις τρεις σφαίρες με δημοκρατικό τρόπο.

 

http://www.efsyn.gr/?p=77749

Πέντε πράγματα που δεν ήταν η επίσκεψη Σόιμπλε

Του
Μιχάλη Νικολακάκη*

Η επίσκεψη Σόιμπλε δεν αποτέλεσε αποκλειστικά και μόνο μια ανοικτή πολιτική στήριξη στην κυβέρνηση Σαμαρά. Συνιστούσε ταυτόχρονα και μια κίνηση στο γερμανικό προεκλογικό τοπίο με διπλό περιεχόμενο. Από τη μια ήταν ένδειξη υπεράσπισης των μέχρι σήμερα επιλογών της γερμανικής καγκελαρίας για επιβολή προγραμμάτων λιτότητας στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου. Από την άλλη, ο κ. Σόιμπλε προσπάθησε στο πλαίσιο των σεναρίων μετεκλογικών συνεργασιών στη Γερμανία να τοποθετηθεί υπέρ των Σοσιαλδημοκρατών έναντι των Φιλελευθέρων, ως δυνητικών συμμάχων του CDU. Με αυτό τον τρόπο επιδιώκει να διασφαλίσει ότι θα έχει θέση στη νέα γερμανική κυβέρνηση. Σε αυτό εξάλλου αποσκοπούσαν και οι ρητορικές αναφορές στην «βοήθεια της Γερμανίας, που αποσκοπεί στην αυτοβοήθεια των χωρών του Νότου».
Αξίζει να σημειωθεί ότι, πέρα από τη σκληρή πραγματικότητα της εφαρμογής των μνημονίων, η ηγεμονία των πολιτικών λιτότητας καθιστά το μέγεθος της «επιβάρυνσης» του γερμανού φορολογουμένου βασικό επίδικο του δημόσιου διαλόγου καθ’ οδόν προς τις γερμανικές εκλογές. Σε αυτό το πλαίσιο βασική αντιπολιτευτική τακτική του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος είναι να εστιάζει στην αποτυχία των προγραμμάτων στο Νότο, τελευταία έκφανση της οποίας ήταν οι δηλώσεις του υπεύθυνου για ζητήματα προϋπολογισμού των Σοσιαλδημοκρατών, σύμφωνα με τις οποίες μέχρι το 2015 το χρηματοδοτικό κενό της Ελλάδας μπορεί να πλησιάσει τα 50 δισ. ευρώ.

Ελάχιστα τα διαθέσιμα του Ταμείου Ανάπτυξης

Η επίσκεψη Σόιμπλε δεν αποτέλεσε στήριξη προς την Ελλάδα μέσα από την παροχή κάποιας ουσιαστικής υλικής βοήθειας. Η συμφωνία σχετικά με τη συγκρότηση του Ελληνικού Αναπτυξιακού Ταμείου ήταν κάτι παραπάνω από ένα «καρότο», ή μια συμβολική, όπως δήλωσαν εκπρόσωποι της ελληνική κυβέρνησης, επιβράβευση της Ελλάδας για τη συνέπειά της στην εφαρμογή των «αναγκαίων» μεταρρυθμίσεων. Το Ελληνικό Αναπτυξιακό Ταμείο συγκροτείται από κεφάλαια ύψους 150 εκατ. ευρώ από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, 200 εκατ. ευρώ από το ΕΣΠΑ και 100 εκατ. ευρώ από τη γερμανική KfW. Βασική συνεισφορά της γερμανικής επενδυτικής τράπεζας θα είναι η μεταφορά τεχνικής βοήθειας προς το ταμείο, η αποδέσμευσή του από πολιτικούς χειρισμούς και εξαρτήσεις και η απόδοση της διοίκησής του σε μη-ελληνικά χέρια. Το ταμείο, σύμφωνα με τις αρχικές διακηρύξεις, θα λειτουργεί δεσμεύοντας πόρους από τους, ούτως ή άλλως, απειροελάχιστους του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων και των μελλοντικών ΕΣΠΑ. Με αυτό τον τρόπο, η όποια ικανότητα κοινωνικού σχεδιασμού της μελλοντικής περιφερειακής και κλαδικής ανάπτυξης στην Ελλάδα μεταφέρεται έξω από το δημοκρατικό έλεγχο, έξω από τα πλαίσια άσκησης εσωτερικής πολιτικής.

Στο Λουξεμβούργο οι αποφάσεις…

Η επίσκεψη Σόιμπλε δεν αποτελεί επιβεβαίωση του ορθού δρόμου των μεταρρυθμίσεων ή εγγύηση για την «αναπτυξιακή στροφή» των γερμανικών πολιτικών στο ευρωπαϊκό Νότο. Η ισοπέδωση αντίστοιχων αναπτυξιακών θεσμών, όπως η ΕΤΒΑ, αποτελούσε αιχμή του δόρατος των νεοφιλελεύθερων πολιτικών όλη τη δεκαετία του ‘90. Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας είναι σήμερα δυσχερής τόσο εξαιτίας της καταστροφικής δημοσιονομικής πολιτικής όσο και εξαιτίας της απουσίας ανάλογων θεσμών. Να σημειωθεί ότι όταν τον Απρίλιο συζητιόνταν ο νέος επενδυτικός νόμος, οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ έθεταν επιτακτικά την ανάγκη δημιουργίας μιας Τράπεζας Ειδικού Σκοπού, που να μπορεί να επιτελεί τη λειτουργία της στήριξης επενδύσεων σε κλάδους με στρατηγική σημασία για την ελληνική οικονομία, κατηγορούνταν ως κρατιστές και θιασώτες ενός παρωχημένου οικονομικού μοντέλο. Σήμερα, που η εμβάθυνση της ύφεσης σε όλο τον ευρωπαϊκό Νότο έχει φέρει το ερώτημα της ανάκαμψης στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης, η δημιουργία ενός αντίστοιχου θεσμού παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως ένδειξη στήριξης και εμπιστοσύνης προς την επιμονή της στις μεταρρυθμίσεις. Μόνο που ο θεσμός στρατηγικού σχεδιασμού για την ελληνική οικονομία θα εδρεύει στο Λουξεμβούργο και οι αποφάσεις του θα είναι πέρα από την ικανότητα της ελληνικής πολιτείας να τους επηρεάσει.

Η «βιωσιμότητα» του χρέους πάλι στις τράπεζες

Η επίσκεψη Σόιμπλε δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μελλοντικού κουρέματος ή αναπροσαρμογής των όρων του ελληνικού δημόσιου χρέους. Αυτό, μαζί με τη συνέχεια των μεταρρυθμίσεων, προφανώς αποτελεί την ειλικρινή πρόθεση της σημερινής γερμανικής ηγεσίας. Αλλά σε αυτό το σημείο η πραγματικότητα είναι πιεστική. Είτε πάρουμε ως δεδομένα τα δημοσιεύματα που ανεβάζουν το ελληνικό χρηματοδοτικό κενό στα 10 δισ. είτε περιοριστούμε στις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις της Κομισιόν, που το τοποθετούν μεταξύ 2,8 και 4,6, η επανεξέταση της βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους το φθινόπωρο είναι πλέον ένα προγραμματισμένο γεγονός. Και αυτό χωρίς να συνυπολογίσουμε το ενδεχόμενο ο ελληνικός προϋπολογισμός μπορεί να μην επιτύχει το αναμενόμενο πρωτογενές πλεόνασμα τα επόμενα δύο χρόνια.
Άρα, η έμφαση στην συνέχεια των μεταρρυθμίσεων καθώς και η απειλή νέων μέτρων είναι μια πολιτική κατεύθυνση ανεξάρτητη από αυτό καθ’ αυτό το ζήτημα του ελληνικού χρέους, με το οποίο ούτως η άλλως η Γερμανία θα έρθει αντιμέτωπη το Σεπτέμβρη. Μπορεί η γερμανίδα καγκελάριος να έσπευσε να δηλώσει ότι ένα νέο κούρεμα «θα έκανε κακό στην Ευρωζώνη», αλλά το ίδιο θα συνέβαινε και σε περίπτωση αποχώρησης του ΔΝΤ από το πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής κυβέρνησης. Άρα, ο κ. Σόιμπλε στην πραγματικότητα διακήρυξε για άλλη μια φορά την επιθυμία του να μην αντιμετωπίσει την πραγματικότητα πριν τις γερμανικές εκλογές.
Τέλος, η επίσκεψη Σόιμπλε δεν είναι ένδειξη αλληλεγγύης προς τον ελληνικό λαό. Τα ελικόπτερα και οι αύρες που σάρωναν τους δρόμους και τους αιθέρες της πρωτεύουσας ή η απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων έχουν μια τραγική επίδραση στο συλλογικό φαντασιακό των κατοίκων της πρωτεύουσας. Οι τοίχοι γέμισαν με αντιγερμανικές αφίσες για τους «μπαταξήδες» Γερμανούς και γνωστές δημοσιογραφικές πέννες περιέγραφαν τον κ. Σόιπμλε ως «γκαουλάητερ». Οι πολιτικές λιτότητας όχι μόνο αμφισβητούν την οικονομική βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού εποικοδομήματος, αλλά και, δια των μεθόδων επιβολής τους, τραυματίζουν τη συναίνεση των ευρωπαϊκών λαών δημιουργώντας διαλυτικές πολιτικές τάσεις και τις προϋποθέσεις ανάπτυξης ποικιλόμορφων νέων αλλοπρόσαλλων εθνικισμών.

* Ο Μιχάλης Νικολακάκης είναι επιστημονικός συνεργάτης της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.

http://epohi.gr/portal/politiki/14529-pente-pragmata-poy-den-itan-i-episkepsi-soimple