Ο Μιχαλολιάκος εκβιάζει τον Σαμαρά με εκλογές (βίντεο)

Ο Μιχαλολιάκος απειλεί τον Σαμαρά ότι θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ!

 

 

Σκληρό παζάρι επιβίωσης και δικαστικού κουκουλώματος κάνει η Χρυσή Αυγή, απειλώντας τον Α. Σαμαρά με εκλογές στις οποίες νικητής θα αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, κλείνει και το μάτι για συνεργασία ή με την κυβέρνηση Σαμαρά «αν αλλάξει πολιτική» ή με ένα «νέο κόμμα».

 

Πρόκειται για ένα σχέδιο «εκλογικού ανταρτοπολέμου» με την παραίτηση ενός βουλευτή κάθε μήνα, όπως προκύπτει από συνέντευξη του αρχηγού της και ρεπορτάζ για τον προβληματισμό που αναπτύσσεται στη ΧΑ. Στόχος, η διατήρηση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και των συναφών προνομίων της ΧΑ και η διεξαγωγή συμπληρωματικών εκλογών κάθε μήνα. Εκλογών, στις οποίες η κυβέρνηση Σαμαρά θα πρέπει να αποδεικνύει ότι έχει μεγαλύτερη λαϊκή υποστήριξη από τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Στην περίπτωση αυτή, ο Α. Σαμαράς μην μπορώντας να αντέξει το μαρτύριο των συνεχών εκλογών θα είναι αναγκασμένος να προκηρύξει γενικές εκλογές. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Μιχαλολιάκος από τη μία απειλεί τον Σαμαρά ότι αν ο ίδιος πέσει, θα τον πάρει μαζί του και από την άλλη τείνει χείρα βοηθείας με το αζημίωτο, ή μάλλον με το ακαταδίωκτο.

 

Θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς ότι η χούντα απειλεί τη δημοκρατία με τα όπλα της δημοκρατίας. Όπλα τα οποία η κυβέρνηση έχει όμως θάψει επειδή φοβάται τον λαό. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως, προφανώς και δεν φοβάται το όπλο των εκλογών, το όπλο της εκφρασμένης λαϊκής βούλησης και έχει δηλώσει ότι θα μετατρέψει ενδεχόμενη συμπληρωματική εκλογή σε διπλό δημοψήφισμα κατά της Χ.Α και του Μνημονίου.

 

(σχόλιο του Γ.Κ στην «Αυγή»)

 

 

«Αν η ΝΔ φύγει απ’ το μνημόνιο, αν διώξει τους λαθρομετανάστες, αν κόψει τους δεσμούς με την οικονομική ολιγαρχία, αν δώσει δυνατότητες στον λαό για προκοπή, τότε τίποτα δεν αποκλείεται, αν είναι να σωθεί η πατρίδα» απάντησε  σε σχετική ερώτηση, ενώ νωρίτερα είχε «τροποποιήσει» την απειλή για παραίτηση των βουλευτών του  με την ιδέα ότι θα μπορούσε να παραιτηθεί μόνον ο βουλευτής επικρατείας και να προκληθούν εκλογές μόνον γι αυτόν.

 

Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε ο ίδιος, αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση Σαμαρά θα είναι κυβέρνηση μειοψηφίας. O αρχηγός της ΧΑ είπε επίσης οτι ακόμα δεν έχει ληφθει απόφαση για το αν και πόσοι βουλευτες θα παραιτηθούν και για το αν αυτο θα γίνει πριν ή μετα την παρέλευση του 18μήνου απο τις εκλογές του Ιουνίου 2012

 

 

 

 

Πηγή: avgi.gr

 

 

Επίδοξε ψηφοφόρε της Χ.Α. , θα είσαι το επόμενο θύμα των Φύρερ σου

Ο πολίτης Παύλος Φύσσας δεν είχε την τύχη να προστατευτεί

από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη,  είχε ωστόσο την τύχη να του αφιερώσει ο Νικόλαος  Δένδιας  ένα  πύρινο διάγγελμα. Ο Παύλος δεν ζούσε για να το ακούσει, αλλά μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Όπως και να το κάνουμε, το διάγγελμα του Δένδια ήταν ιστορικής σημασίας,  για πρώτη φορά  κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης ονομάτισε την Χρυσή Αυγή. Μέχρι χθες, όλοι, με προεξάρχοντα τον Σαμαρά, μιλούσαν για ναζιστικό μόρφωμα, λες και το όνομα της Χρυσής Αυγής ήταν για το καθεστώς  ό, τι είναι για τους Εβραίους  το όνομα του Γιαχβέ:  Άμα το ξεστομίσεις, πεθαίνεις ακαριαία. Τελικά, πέθανε ο Παύλος Φύσσας και το καθεστώς αναγκάσθηκε  να πιάσει στο στόμα του το απαγορευμένο όνομα, με εξαίρεση τον εκπρόσωπο της Αστυνομίας, που αποκάλεσε τον δολοφόνο «οπαδό πολιτικού κόμματος». Ποιανού πολιτικού κόμματος; Των Οικολόγων, μήπως;

Τουλάχιστον  Παύλος Φύσσας αξιώθηκε  ένα διάγγελμα,  είναι βλέπετε ο πρώτος Έλληνας νεκρός, θύμα της Χρυσής Αυγής. Είχαν προηγηθεί δεκάδες νεκροί και τραυματίες, Πακιστανοί, Αφγανοί, Μπαγκλαντεσιανοί, Ινδοί, Πολωνοί, Αλβανοί. Είχε προηγηθεί ο 14χρονος Αφγανός  που χαρακώθηκε στο πρόσωπο, οι Αιγύπτιοι ψαράδες του Περάματος και οι Πακιστανοί εργαζόμενοι στους Μολάους, που δέχθηκαν δολοφονικές επιθέσεις  μέσα στα σπίτια τους.  Όλοι αυτοί  όχι μόνο υπουργικό διάγγελμα δεν αξιώθηκαν, ούτε καν το δάκρυ της Τρέμη δεν απάλυνε τον πόνο και τα εγκαύματά τους. Στα ψιλά των δελτίων περάσανε τα πάθη τους,  και στο κάτω- κάτω, αν θέλουνε οι μούρες τους, οι χαρακωμένες μούρες τους, διαγγέλματα, να γυρίσουν στις πατρίδες τους.

Ο Παύλος Φύσσας είναι ο πρώτος Έλληνας νεκρός, θύμα της Χρυσής Αυγής και αυτό ίσως  δημιουργήσει νέα δεδομένα, ίσως αναγκάσει  κάποιους από αυτούς που ψηφίζουν ή σκέφτονται να ψηφίσουν το ναζιστικό μόρφωμα να δουν το πράγμα με άλλο μάτι.  Δεν αναφέρομαι στους ναζιστές, τους φασίστες, τους δωσίλογους, τους ταγματασφαλίτες, αυτοί είναι τελειωμένες υποθέσεις. Εννοώ τους χιλιάδες ανθρώπους, τους  νέους κυρίως ανθρώπους, που νομίζουν ότι ψηφίζοντας την Χρυσή Αυγή τιμωρούν το σύστημα, που νομίζουν ότι θα κάνουν επανάσταση , τρομάρα τους, μέσω του Μιχαλολιάκου και του Κασιδάρη. Τώρα είδαν με τα μάτια τους το πτώμα ενός νέου έλληνα, ενός συμπατριώτη τους  που έχει το ίδιο πρόσωπο με αυτούς, το είδαν με τα μάτια τους και ίσως τώρα να αρχίσουν τα μάτια τους σιγά- σιγά να ανοίγουν.

Να ανοίξουν τα μάτια τους και να διαβάσουν κανένα βιβλίο , για να μάθουν ότι οι ναζί δεν σκότωναν μόνο τους ξένους, σκότωναν και τους δικούς τους, τους Γερμανούς. Τους Εβραίους Γερμανούς, τους τσιγγάνους Γερμανούς, τους ανάπηρους Γερμανούς, τους ομοφυλόφιλους Γερμανούς, τους εχθρούς  του καθεστώτος, τους εχθρός εντός του καθεστώτος. Να διαβάσουν για  τη νύχτα της 2ας Ιουλίου του 1934, τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών,  τότε που  ο Χίτλερ δολοφόνησε  το στενό του συνεργάτη Ερνστ  Ρεμ και τους 200 στρατιώτες του από τα SA, τα περίφημα Τάγματα Εφόδου. Κι αν δεν θέλουν να διαβάσουν βιβλία,  ας δούνε τους «Καταραμένους» του Λουκίνο Βισκόντι,  για να απολαύσουν την άνεση με την οποία η ναζί σκότωναν τα δικά τους παιδιά.  Ας δούνε έστω ένα από τα δεκάδες ντοκιμαντέρ για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μπας και μάθουν επιτέλους ότι η ναζιστική εποποιία άφησε ξοπίσω της επτά εκατομμύρια νεκρούς Γερμανούς, πέντε εκατομμύρια στρατιώτες και δύο εκατομμύρια αμάχους.

Στην αρχή το κτήνος θα μαχαιρώσει  τους άλλους, τους διαφορετικούς, τους κακούς , μετά θα πάρει  το  μαχαίρι που εσύ ο ίδιος του έχεις  δώσει και θα σου το καρφώσει στην καρδιά. Και τότε, φίλε μου, δεν θα έχει μείνει κανείς για να σε θρηνήσει.

Η Χρυσή Αυγή σκοτώνει, γιατί Σαμαράς και Βενιζέλος σιχαίνονται τα αίματα

 

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Παύλος Φύσσας, μέλος του αντιφασιστικού κινήματος δολοφονήθηκε από αγέλη φασιστών. Είναι μια πολιτική δολοφονία στην Ελλάδα του success story. Θα συνέβαινε κάποια στιγμή, όχι μόνο γιατί στο φασισμό μετά τους μετανάστες, τους ρομά, τους ομοφυλόφιλους, έρχεται η σειρά σου. Χτυπάει η πόρτα και είναι αυτοί στους οποίους δεν αρέσεις. Η πολιτική δολοφονία θα συνέβαινε γιατί ο φασισμός, δεν είναι ανατροπή, είναι καλογυαλισμένο γρανάζι στο μηχανισμό υποταγής. Δεν είναι αντίσταση, είναι τυφλή βία για να μην υπάρξει καμιά αντίσταση και κυρίως σε συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Η θεωρία των «δύο άκρων», ήθελε νεκρό για να αποκτήσει υπόσταση και πειστικότητα. Συστηματικά καλλιεργούν αυτή την αντίληψη που εξισώνει το φασισμό με δημοκρατικά πολιτικά κόμματα, που δίνουν μάχη για μια Δημοκρατία που χάνει όλο και περισσότερα εξαιτίας των πολιτικών τους. Θέλουν έτσι να φοβίσουν τον κόσμο, να συκοφαντήσουν και βέβαια να δικαιολογηθούν. Με τον τρόπο αυτό οδηγούν σιωπηλά στο συμπέρασμα «μπορεί να είμαστε απατεώνες, κλέφτες, ψεύτες, αλλά μαζί μας είσαστε ασφαλείς».

Η τακτική τους όμως έχει μια αντίφαση. Από την μία η θεωρία των δύο άκρων φαίνεται να αναγνωρίζει πολιτικές αιτίες σε αυτό που γίνεται (σύγκρουση άκρων) και ταυτόχρονα ζητάνε μια απολίτικη, «οικουμενική» συνστράτευση. Η άνοδος του φασισμού στην Ελλάδα έχει πολιτικές αιτίες. Ο Σαμαράς έθεσε τους μετανάστες στην πολιτική ατζέντα ως το βασικό πρόβλημα φτιάχνοντας μάλιστα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο Σαμαράς μετέτρεψε τις ακροδεξιές απόψεις στο κόμμα του που κυκλοφορούσαν λάθρα, σε επίσημη γραμμή. Ο Σαμαράς ταυτίζει τον πατριώτη με τον ακροδεξιό και τον θρήσκο. Ο Σαμαράς έβαλε σε επιτελικές και κυβερνητικές θέσεις χουντικούς, αρνητές του ολοκαυτώματος και αναθεωρητές του ναζισμού. Ο Βενιζέλος συμφώνησε και χρησιμοποίησε τον μπαμπούλα της Χρυσής Αυγής για να κρύψει πόσο τέρας είναι ο ίδιος και η πολιτική του.

Ο φασισμός δεν φυτρώνει ως μανιτάρι στο δάσος. Κάποιοι τον ποτίζουν συστηματικά. Την δεκαετία του ‘60, από τα απομεινάρια των εθνικοφρόνων φασιστών δημιούργησαν το παρακράτος για να αναχαιτίσουν την Αριστερά. Σήμερα δουλεύουν με τη Χρυσή Αυγή. Τόσο απλά.

Όσοι πραγματικά ανησυχούν για το φαινόμενο, είναι υποχρεωμένοι να το κατεβάσουν από το κάδρο του φόβου και να το δουν κατάματα. Είναι δυνατόν να σε φοβίζει η Χρυσή Αυγή, αλλά όχι η καταστροφή μιας χώρας η οποία της δίνει τη δυνατότητα να σπεκουλάρει; Είναι δυνατόν να φοβάσαι πως θα καταλυθεί η Δημοκρατία από τη Χρυσή Αυγή, αλλά να μην βλέπεις πως δεν θα μείνουν και πολλά να καταλύσει η Χρυσή Αυγή; Είναι δυνατόν να φοβάσαι τα ζώα του φασισμού, αλλά να μην φοβάσαι τη ζούγκλα που έχει μετατραπεί η χώρα που της έκοψαν σχολεία, νοσοκομεία, τους μισθούς, την ίδια την ανάσα και το όνειρο; Είναι δυνατόν να σε φοβίζει ο φασισμός και να μην καταλαβαίνεις πως στην Ελλάδα του Σαμαρά και του Βενιζέλου, ο φασισμός δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε ο νεοφιλελευθερισμός τους; Αν δεν έπαιρναν από αυτούς που δεν έχουν για να κάνουν πιο πλούσιους αυτούς που έχουν; Αν δεν εξόργιζαν τον κόσμο για να στρατολογήσουν οι φασίστες οργή και απόγνωση;

Τα 3 τελευταία χρόνια συστηματικά δημιουργείται η εντύπωση, πως χρειάζεται μια στάση ευθύνης, που δεν είναι τίποτα άλλο από πραότητα και αποδοχή. Επιδοτημένοι ψευτοδιανοούμενοι, καθηγητές Πανεπιστημίου που είναι δημιουργήματα των δημοσίων σχέσεων και του κομματισμού, ξεπεσμένοι λαϊφστυλάδες που αντικατέστησαν τις συνταγές ωχαδερφισμού και καλοπέρασης με το προσκύνημα του νεοφιλελευθερισμού της συλλογικής ευθύνης, προτάσσουν την απομάκρυνση από την ένταση «απ όπου κι αν προέρχεται». Αρκεί να μην δούμε την πολιτική από εκεί που προέρχεται.

Σε αυτό ακριβώς το κλίμα, εχθρός είναι η Χρυσή Αυγή που σκοτώνει, αλλά όχι οι πολιτικές που σκοτώνουν. Οι φασίστες που θα φτιάξουν γκέτο, αλλά όχι οι κυβερνήσεις που ήδη έφτιαξαν. Μπορεί να μην είναι ανοιχτά οπαδοί του ευγονισμού του Χίτλερ, αλλά αποδέχονται στην κοινωνία να επικρατεί η φυσική επιλογή και ο οικονομικός ευγονισμός. Όποιος δεν αντέξει, είναι γιατί δεν άξιζε να ζει και όχι γιατί τον σκότωσε ο Άδωνις. Μπορεί να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε λευκούς και μαύρους ακόμη, αλλά τους διαχωρίζουν σε αυτούς που έχουν δικαίωμα στη μόρφωση, την υγεία, τη ζωή και σε αυτούς που δεν έχουν.

Σε μια δημοκρατία που λειτουργεί, σε μια χώρα με κοινωνική Δικαιοσύνη, σε μια Ελλάδα που όλοι μπορούν να ζήσουν, δεν μπορεί ούτε να υπάρξει Χρυσή Αυγή, ούτε να σκοτώσει. Σε μια χώρα που καταρρέει η Χρυσή Αυγή είναι εργαλείο. Το εργαλείο του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Και καμιά φορά αυτό το εργαλείο είναι μαχαίρι που σκοτώνει με θράσος έναν άνθρωπο (όχι μετανάστη πια) μπροστά στα μάτια δεκάδων άλλων. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως οι ίδιοι σιχαίνονται τα αίματα. Όπως και όλοι οι ηθικοί αυτουργοί.

Δολοφονία 34χρονου αντιφασίστα στην Αμφιάλη από χρυσαυγίτες

O 34χρονος Παύλος Φύσσας, γνωστός για την αντιφασιστική του δράση, έπεσε νεκρός γύρω στις 12.10 το βράδυ στην Αμφιάλη. Σύμφωνα με μαρτυρίες το θύμα και η παρέα του, 5 – 6 άνδρες και γυναίκες κυνηγήθηκαν από περίπου 25 άτομα με μαύρες μπλούζες, μετά το τέλος του αγώνα του Ολυμπιακού.

Ο 34χρονος κτυπήθηκε με τουλάχιστον 3 μαχαιριές στο στήθος, στην οδό Τσαλδάρη και Ξάνθου στο κέντρο της Αμφιάλης, και μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Αυτόπτης μάρτυς δήλωσε ότι το ασθενοφόρο καθυστέρησε περίπου μισή ώρα, ενώ σε ελάχιστα λεπτά, περίπου 5 με 10, μαζεύτηκαν 5 με 6 περιπολικά και 12 μηχανές.

Η αστυνομία προσήγαγε έναν 55χρονο, στην κατοχή του οποίου, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, βρέθηκε μαχαίρι. Πηγές της αστυνομίας αναφέρουν ότι έχει σχέση με την ακροδεξιά. Αργότερα ανακοινώθηκε πως είναι ο δράστης. Αναζητούνται και άλλα άτομα που έλαβαν μέρος στην επίθεση.

Στον τόπο της δολοφονίας συγκεντρώθηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες περίπου 200 άτομα από τον αντιφασιστικό χώρο.

 

 

Αντιφασιστική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Π. Φύσσα

Σήμερα Τετάρτη 18 Σεπτέμβρη στις 18.00 στην πλατεία Ζαρντέν  (τριγωνάκι, πλ. Νίκης στην Τσαλδάρη) από σωματεία, συλλογικότητες και φορείς της περιοχής (πρόσβαση με τα λεωφορεία 824 – 826 από Πειραιά).

 

Το κάλεσμα

 

Καταγγέλλουμε την εν ψυχρώ δολοφονία του 34χρονου νέου, χτες στο Κερατσίνι από φασίστες εγκληματίες της Χρυσής Αυγής. Ο εγκληματικός μηχανισμός της Χρυσής Αυγής, χτυπάει σε εργατικές λαϊκές γειτονιές, αποκαλύπτοντας ότι είναι μηχανισμός του σάπιου συστήματος, του κεφαλαίου. Στόχο έχει να τρομοκρατήσει κάθε εργαζόμενο, κάθε νέο που σηκώνει κεφάλι και αγωνίζεται ενάντια στην βάρβαρη πολιτική.

 

Να μην τους περάσει.

Ο λαός έχει την δύναμη να τους τσακίσει. Τώρα χρειάζεται μαζική λαϊκή κινητοποίηση και δράση όλων των εργαζομένων και της νεολαίας για να απομονωθούν οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε σωματείο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Κάθε μαζικός φορέας να αναπτύξει δράση για να τους πετάξει έξω, αυτούς και την σάπια ιδεολογία τους, να μην περνάει πουθενά το ναζιστικό δηλητήριο.

 

Καλούμε τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς να καταδικάσουν και να συμμετέχουν στη συγκέντρωση την Τετάρτη 18 Σεπτέμβρη στις 5.30 το απόγευμα στην Πλατεία Ζαρντέν (τριγωνάκι, πλ. Νίκης οδός Τσαλδάρη) στην Αμφιάλη.

 

Τα σωματεία: Συνδικάτο Μετάλλου Πειραιά, Πανελλήνια Ένωση Αμμοβολιστών-Καθαριστών, Σωματείο Ηλεκτρολόγων Πλοίων, Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών, Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής Ε.Ν «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Ρυμουλκών – Ναυαγοσωστικών, Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων ΝΑΤ, Πανελλαδική Ένωση Ελαιοργοσαπουνοποιών, Συνδικάτο Οικοδόμων Πειραιά, Σωματείο Λογιστών Πειραιά, Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά, Σωματείο Καθαριστών – Καθαριστριών Πειραιά, Σωματείο Ιδιωτικής Υγείας Πειραιά, Παράρτημα Πειραιά Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Πειραιά, Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Πειραιά, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Νίκαιας – Κορυδαλλού, Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Νίκαιας – Κορυδαλλού, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Σαλαμίνας.

 

 

 

Πηγή: avgi.gr

 

Περιγραφή από αυτόπτη μάρτυρα

 

H μαρτυρία πως ανέβηκε στο athens.indymedia:

 

«Γύρω στις 12, ομάδα περίπου 15-20 φασιστών, με μαύρες μπλούζες – παραλλαγή παντελόνια και αρβύλες, βρίσκονταν στην Π. Τσαλδάρη. Εκείνη την στιγμή ο Killah P περνούσε με την σύντροφο του και άλλο ένα ζευγάρι όταν είτε αναγνωρίστηκε, είτε αντάλλαξαν κάποιες κουβέντες του τύπου ‘τι θέλετε εδώ εσείς , δεν χωράτε σε αυτή τη γειτονιά’.

Το θέμα είναι ότι αμέσως οι φασίστες κυνήγησαν τα 4 άτομα και γενικότερα έπαιξε κυνηγητό ανεβαίνοντας την Π. Τσαλδάρη με κατεύθυνση την Γρ. Λαμπράκη. Κάποια στιγμή από κάποιο στενό βγήκαν ακόμα καμιά 10αριά φασίστες και περικύκλωσαν τα παιδιά. Εκείνη την στιγμή εμφανίζεται ένα αυτοκίνητο που μπήκε στο αντίθετο ρεύμα, σταμάτησε, ο οδηγός κατέβηκε και μαχαίρωσε τον Killah P μια φορά στην καρδιά και μια φορά στην κοιλιά( η μαχαιριά στην κοιλιά είχε σχήμα Γ).

Το όλο σκηνικό έγινε παρουσία αστυνομικών της ΔΙΑΣ οπού αφού έγινε ότι έγινε και αφού οι περισσότεροι φασίστες είχαν φύγει έπιασαν τον δολοφόνο (κάποιοι λένε οτι ο Κillah P πριν καλά καλά συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είχε γίνει έδειχνε τον δολοφόνο του και με αυτόν τον τρόπο οι μπάτσοι τον δέσανε). Το ΕΚΑΒ έκανε 35 λεπτά να εμφανιστεί και μετά άπω αρκετή ώρα έφτασε στο σημείο η πληροφορία ότι είναι νεκρός».

http://left.gr/news/34hronos-nekros-stin-amfiali-meta-apo-mahairoma-apo-omada-akrodexion-0

Ιταλία: Οι ταραχές κλείνουν τα κέντρα κράτησης μεταναστών

Το πρώτο CIE που έκλεισε βρίσκεται στην Μπολόνια, και έκλεισε τον Μάρτιο για ανακαίνιση, η οποία βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Τον Ιούνιο το Serraino Vulpitta CIE, που βρίσκεται κοντά στο Trapani, έκλεισε επίσης. Και το ίδιο συνέβη τον Αύγουστο στη Μοντένα

Aπό την Athens Imc Translations Team

Ο αγώνας ενάντια στα CIE (παράνομα κέντρα κράτησης μεταναστών) έχει πάρει διαφορετικές μορφές: από την εκστρατεία της LasciateCIEntrare («αφήστε μας να μπούμε μέσα»), για να επιτραπεί στους δημοσιογράφους να επισκεφτούν και να γράψουν για αυτές τις φυλακές, μέχρι την ενεργό υποστήριξη από αυτόνομες και αναρχικές ομάδες. Οι κρατούμενοι στα CIE προσπαθούν συχνά να αποδράσουν, να αντισταθούν, να βλάψουν τον εαυτό τους ή να κάνουν απεργία πείνας. Τώρα έχουν πετύχει να κάνουν αυτό που δεν μπορούν οι  οργανώσεις, οι πολιτικοί και ακτιβιστές: να κλείσουν τα CIE.

Κάθε μετανάστης που βρίσκεται χωρίς άδεια παραμονής ή δεν αναγνωρίζεται ως δικαιούχος ασύλου μεταφέρεται στα CIE, ύστερα ταυτοποιείται και απελαύνεται στη χώρα προέλευσής του/της. Η τρέχουσα πολιτική για τη μετανάστευση συνδέει την άδεια για να μείνει κάποιος στη χώρα με την εργασία, έτσι οι μετανάστες χωρίς εργασία ταξινομούνται αμέσως ως «παράνομοι». Το να χάσει κάποιος την δουλειά του και να παραμείνει στην Ιταλία θεωρείται έγκλημα.

Το πρώτο CIE που έκλεισε βρίσκεται στην Μπολόνια, το οποίο έκλεισε  τον  Μάρτιο για ανακαίνιση, η οποία βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Τον Ιούνιο το Serraino Vulpitta CIE, που βρίσκεται κοντά στο Trapani, έκλεισε. Το ίδιο συνέβη τον Αύγουστο στη Μοντένα, όπου η προσοχή δόθηκε στις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούσαν στο CIE και αφότου οι κεντρικοί υπάλληλοι κατέβηκαν σε απεργία για έξι ημέρες λόγω της μη πληρωμής τους και για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον τρόπο με τον οποίο οι κρατούμενοι ήταν αναγκασμένοι να ζήσουν.

Ύστερα έκλεισε για ανακαίνιση επίσης και το Isola Capo Rizzuto (Crotone), που βρίσκεται στην Καλαβρία, στην σφαίρα του ποδιού της Ιταλίας. Σε αυτό το κέντρο,  όπου κρατούνταν 51 μετανάστες, είχαν ξεσπάσει ταραχές όταν πέθανε ένας μαροκινός μετανάστης (Moustapha Anaki). Ο Moustapha Anaki έζησε στην Ιταλία για επτά έτη χωρίς έγγραφα αλλά έγινε «παράνομος» το 2009. Οι αποκαλούμενοι «φιλοξενούμενοι» εξέφρασαν την βαθιά οργή και τα συναισθήματά τους καταστρέφοντας τα πάντα, από το τηλεοπτικό σύστημα επιτήρησης έως και τα έπιπλα. Το CIE έγινε μη κατοικήσιμο και έκλεισε ενώ οι μετανάστες μεταφέρθηκαν στο CIE που βρίσκεται στο Trapani.

Υπάρχει επίσης ένα CARA σε αυτήν την περιοχή, ένα κέντρο ταυτοποίησης για «μετανάστες χωρίς έγγραφα που ζητούν να αναγνωριστούν ως πολιτικοί πρόσφυγες», όπου η νομιμότητά της ελέγχεται. Το CARA κρατά αυτήν την περίοδο 1700 ανθρώπους, τον διπλάσιο αριθμό από αυτόν που προβλέπει ο νόμος. Το κέντρο επισκέφτηκε στις 21 Αυγούστου η Cecile Kyenge Kashetu, Υπουργός Ενσωμάτωσης των Μεταναστών. Κινούμενες από μια τέτοια σημαντική επίσημη επίσκεψη, οι εθνικές εφημερίδες εξέθεσαν την είδηση για τις ταραχές στο Crotone και το θάνατο του Moustapha, αν και με καθυστέρηση μιας εβδομάδας. Ο λόγος για αυτήν την καθυστέρηση δεν είναι γνωστός αλλά θα μπορούσε να είναι εξαιτίας του περιορισμού που υπάρχει στους δημοσιογράφους να επισκεφτούν τα CIE , η έλλειψη επαφής μεταξύ των εθνικών και τοπικών εφημερίδων ή ότι οι ειδήσεις τα αγνόησαν εξαρχής ως ένα μη ενδιαφέρον θέμα.

Μετά από την επίσκεψή της η υπουργός Kyenge δήλωσε ότι «η κυβέρνηση έχει αρχίσει να εξετάζει τη χρησιμότητα και τις συνθήκες διαβίωσης στα CIE». Μια τεχνική σύνοδος οργανώθηκε από τον  Giovanni Pinto, γενικός διευθυντής μετανάστευσης, όπου οι διευθυντές των CIE εξέθεσαν τα προβλήματά τους και συζήτησαν τα αποτελέσματα των ταραχών.

Εν τω μεταξύ, στις 8 Αυγούστου, στην Gradisca d΄ Isonzo (κοντά στην Τεργέστη), η αστυνομία ανάγκασε έναν κρατούμενο να κινηθεί ρίχνοντάς του δακρυγόνα. Τρεις ημέρες αργότερα ένας αριθμός κρατουμένων ανέβηκαν επάνω στη στέγη, ίσως προσπαθώντας να δραπετεύσουν, αλλά δύο έπεσαν και ένας απ΄αυτούς τραυματίστηκε σοβαρά. Για να αποκαταστήσει την ειρήνη ο τοπικός νομάρχης  δέχτηκε κάποια από τα αιτήματα των κρατουμένων: επιστράφηκαν τα κινητά τηλέφωνα (τα οποία τους τα είχαν απαγορεύσει για μήνες) και άνοιξε και πάλι η καντίνα (την είχαν κλείσει για να αποτρέψουν τυχών  «επικίνδυνες» συσκέψεις). Στις 17 Αυγούστου σχεδόν 200 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το CIE για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους. Στις 20 του ίδιου μήνα πολλοί κρατούμενοι προσπάθησαν να δραπετεύσουν, με 6 απ΄ αυτούς να τα καταφέρνουν. Από τότε, ένα γκράφιτι έχει εμφανιστεί στους τοίχους των CIE το οποίο λέει  «Freedom, Libertad, Horria, Libertà».

Ταραχές αναφέρθηκαν επίσης στις 28 Αυγούστου στο κέντρο Pian del Lago Caltanissetta (Σικελία) όπου οι μετανάστες έχουν αυτοοργανωθεί και απαιτούν τα δικαιώματά τους, ιδιαίτερα το δικαίωμα να εξεταστεί από την επιτροπή που αποφασίζει εάν μπορούν να μείνουν στην Ιταλία ή όχι. Την ίδια στιγμή, δύο κρατούμενοι προσπάθησαν  να δραπετεύσουν από το CIE του Τορίνο, και άλλος ένας προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Από τον Ιανουάριο, 20 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί στις ταραχές, αρκετοί για την τοπική αστυνομία που ζητά  «νέους κανόνες στην σύμβαση». Και αυτό ξέχωρα από το γεγονός ότι αυτήν την περίοδο απασχολούνται 80 άτομα για να ελέγξουν 61 κρατουμένους (αυτή τη στιγμή μόνο 61 από τις σε σύνολο 210 θέσεις είναι διαθέσιμες).

Στην Lampedusa, 672 μετανάστες έχουν τεθεί υπό κράτηση, σχεδόν τρεις φορές παραπάνω από το νομικό όριο των 250 θέσεων. Περισσότεροι έρχονται καθημερινά από τη Συρία, Αίγυπτος, Λιβύη και από άλλα μέρη της Αφρικής.

Αυτή τη στιγμή, 5 από τα 13 κέντρα κράτησης  είναι κλειστά για ανακαίνιση και τα υπόλοιπα οκτώ έχουν πάθει ζημιές. Λιγότερο από τις μισές, αρχικές 2.000 θέσεις είναι τώρα διαθέσιμες.

Πηγή: Athens Indymedia από το Struggles in Italy

Η χρυσαβγίτικη δίωξη δεν πέρασε: παμψηφεί αθώοι ο Σ. Μιχαήλ και ο Κων. Μουτζούρης (βίντεο)

Παρουσία πλήθος κόσμου και αλληλέγγυων ολοκληρώθηκε νωρίς το πρωί της Τρίτης η δίκη του μαρξιστή διανοούμενου, Σάββα Μιχαήλ και του πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου, Κώστα Μουτζούρη, με τις απολογίες τους. Παμψηφθεί αθώοι και οι δύο από τις έωλες κατηγορίες των χρυσαυγιτών κατηγόρων τους. Βίντεο και φωτογραφίες από τον φακό του Left.gr.

 

Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου: Πανηγυρική αθώωση

11.45 π.μ.:  Αθώοι κρίθηκαν ο μαρξιστής διανοούμενος, Σάββας Μιχαήλ και το πρώην πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Κώστας Μουτζούρης, καθώς δεν προέκυψε η τέλεση αδικημάτων και αξιόποινων πράξεων. Στο άκουσμα της απόφασης ο κόσμος ξέσπασε σε χειροκροτήματα.  Η δίκη ολοκληρώθηκε προ ολίγου, σε μια κατάμεστη αίθουσα, με πλήθος διαμαρτυρόμενων και αλληλέγγυων να βρίσκονται συγκεντρωμένοι στον χώρο. Να σημειώσουμε την παρουσία ελάχιστων εκπροσώπων των ελληνικών ΜΜΕ.

 

 

 Η αποχώρηση των συγκεντρωμένων αλληλέγγυων με συνθήματα από το δικαστήριο, και δήλωση του Σάββα Μιχαήλ για την αθώωσή του.

 

Το tweet του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δημ. Παπαδημούλη, για την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου:

 

 

 

 

Νωρίτερα: Ολοκληρώθηκαν οι απολογίες Μιχαήλ-Μουτζούρη με θερμό χειροκρότημα

 

Ο συγγραφέας και γραμματέας του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) Σάββας Μιχαήλ βρέθηκε την Τρίτη 3/9, στο εδώλιο του κατηγορουμένου, μαζί με τον πρώην πρύτανη του ΕΜΠ Σάββα Μουτζούρη, μετά από μήνυση της Χρυσής Αβγής, που τους κατηγορεί για «συκοφαντική δυσφήμηση, διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια, αλλά και διατάραξη της κοινής ειρήνης». Συγκέντρωση συμπαράστασης στους δύο διωκόμενους πραγματοποιήθηκε στα Δικαστήρια της Ευελπίδων (δείτε τη συνεχή ενημέρωση με φωτογραφίες εδώ και εδώ).

 

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου, 1η μέρα της δίκης

 

Διαβάστε παρακάτω, από τον «Ιό», την αναλυτική «ακτινογραφία» της δίωξης, των «κατηγορούμενων» και, κυρίως, των κατηγόρων, όλων γνωστών μελών του ακροδεξιού χώρου.

 

Διαβάστε ακόμα, το κάλεσμα για την αυριανή συγκέντρωση,  το παλιότερο σχετικό κεντρικό μας θέμα, ένα δημοσίευμα στον βρετανικό Γκάρντιαν (H κυβέρνηση τα έχει βρει με τους νεοναζί για να προωθήσει τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα της) και ένα σχετικό σημείωμα: Η Θέμις έχει νεύρα…

 

Στο φακό του left.gr μίλησε η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄Αθήνας, Μαρία Μπόλαρη:  

 

 

 

 

Η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β΄Αθήνας, Βασιλική Κατριβάνου

 

 

Και ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄Πειραιά, Θοδωρής Δρίτσας

 

 

Ο αντιφασισμός στο εδώλιο

 

Γράφει ο Ιός στην Εφημερίδα των Συντακτών (έχουν προστεθεί κάποιες συνδέσεις σε σχετικά δημοσιεύματα στο left.gr)

 

Η δίκη την Τρίτη 3 Σεπτέμβρη κατά του πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου Κωνσταντίνου Μουτζούρη και του γραμματέα του ΕΕΚ Σάββα Μιχαήλ έχει ήδη προκαλέσει παγκόσμια κατακραυγή. Δεν είναι λίγο πράγμα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία για μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινής γνώμης συνδέεται συνειρμικά με τη γέννηση της δημοκρατίας, να βρίσκονται κατηγορούμενοι δύο εξέχοντες πολίτες, διωκόμενοι έπειτα από έγκληση στελεχών της Χρυσής Αυγής. 

Αυτό που διακυβεύεται πραγματικά αύριο είναι το δικαίωμα των πολιτών, των θεσμικών τους οργάνων και των πολιτικών οργανώσεών τους να ασκούν το ύψιστο δικαίωμα της προστασίας της ίδιας της δημοκρατίας από την απειλή των ναζιστών.

 

Οι κατηγορούμενοι 

 

Ο πρώτος κατηγορούμενος Κωνσταντίνος Μουτζούρης, ο οποίος έχει διοριστεί από την κυβέρνηση στη θέση του προέδρου της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων, κατηγορείται ότι ως πρύτανης του ΕΜΠ «κατά τους μήνες Ιανουάριο και Μάιο 2009 επέτρεψε τη χρήση οπτικών ινών που είχαν παραχωρηθεί στο ανωτέρω εκπαιδευτικό ίδρυμα σε άγνωστους χειριστές της διαδικτυακής διεύθυνσης ‘‘Αthens Indymedia’’, παρά το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται η παροχή δωρεάνυπηρεσιών για σκοπούς που δεν είναι εκπαιδευτικοί ή ερευνητικοί, οι οποίοι (άγνωστοι χειριστές) με αναρτήσεις τους στον ανωτέρω δικτυακό τόπο προκάλεσαν και διήγειραν δημόσια τους πολίτες σε βιαιοπραγίες μεταξύ τους και σε αμοιβαία διχόνοια».

 

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο κ. Μουτζούρης, ο οποίος υπήρξε υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2012, έχει ήδη δικαστεί για την ίδια ακριβώς υπόθεση τον Μάιο του 2011 και έχει κηρυχθεί παμψηφεί αθώος. Στη δίκη αυτή που διεξάχθηκε στο Στ΄ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ήταν συγκατηγορούμενοι οι πρώην αντιπρυτάνεις του ΕΜΠ Γιάννης Πολύζος και Μάκης Σπαθής, οι οποίοι επίσης αθωώθηκαν (απόφαση 35239/2011).

 

Το σκεπτικό της απόφασης επισημαίνει ότι δεν υπήρχε υπηρεσιακό καθήκον των πρυτανικών αρχών να ελέγχουν το περιεχόμενο της ιστοσελίδας, αλλά ούτε και οποιοσδήποτε σχετικός δόλος. Το δικαστήριο επισημαίνει ότι «μια απόφαση της συγκλητικής αρχής περί διακοπής της λειτουργίας της συγκεκριμένης ιστοσελίδας θα εκλαμβανόταν ως λογοκρισία» και ξεκαθαρίζει ότι η απόφαση των πρυτανικών αρχών «μπορεί να τύχει αμφισβήτησης και κριτικής, ουδείς όμως μπορεί να αμφισβητήσει ότι οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν προ του διλήμματος από τη μια την προάσπιση της εύρυθμης λειτουργίας του ιδρύματος (εφόσον η διακοπή της ιστοσελίδας θα εκλαμβανόταν ως λογοκρισία και θα δημιουργούνταν διενέξεις και αντιδράσεις, αφού στην εν λόγω ιστοσελίδα δεν φιλοξενούνταν μόνο οι παραπάνω εμπρηστικές και αξιοποίνου περιεχομένου δηλώσεις, αλλά φιλοξενούνται απόψεις του αντιεξουσιαστικού χώρου με πολιτικό λόγο ανεξαρτήτως του αν συμφωνεί κάποιος με αυτές ή όχι) και από την άλλη ότι στο όνομα της ελευθερίας του λόγου και της ελευθερίας της διακίνησης των ιδεών δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση και να είναι ανεκτές αξιόποινες πράξεις».

 

Αν συνυπολογίσουμε τη χρονική στιγμή που υποβλήθηκε η έγκληση (8.5.2009) θα αντιληφθούμε ότι επρόκειτο για την ταραγμένη περίοδο μετά τη νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008 που πυροδοτήθηκε από τη δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ηταν μια πολιτική συγκυρία που πράγματι το Indymedia έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο, προσφέροντας άμεση και αλογόκριτη ενημέρωση για τις αυθόρμητες κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα. Φυσικά καταχωρίζονται στο Indymedia και ακραίες εκφράσεις ή υπερβολές ή και ανακριβείς πληροφορίες. Αλλά θα πρέπει να είναι κανείς απολύτως άσχετος με το διαδίκτυο, αν δεν γνωρίζει ότι η ανωνυμία των σχολίων ακόμα και στους πιο καθεστωτικούς και καθωσπρέπει ιστοτόπους συχνά εκτρέπεται σε παρόμοιες ή και χειρότερες ακρότητες. Η κατηγορία δεν μπορεί δηλαδή να στηριχτεί σε κάποιες αναρτήσεις του Indymedia που περιλήφθηκαν στη δικογραφία. Ας μελετήσει κανείς τα σχόλια που αναρτώνται, λ.χ., κάτω από άρθρα και ειδήσεις σε όλες τις δικτυακές εκδόσεις των μεγάλων εφημερίδων. Σε μεγάλο ποσοστό πρόκειται για χαρακτηριστικά παραδείγματα ρητορικής μίσους. Κανείς βέβαια δεν διανοήθηκε να ασκήσει δίωξη κατά της ιδιοκτησίας ή της διεύθυνσης της εφημερίδας που τα αναρτά και πολύ περισσότερο κανείς δεν υπέδειξε ως υπεύθυνο τον φορέα που φιλοξενεί τον server της εκδοτικής επιχείρησης.

 

Αυτό που ενοχλεί στο Indymedia είναι ακριβώς ότι μέσα από την αξιοποίηση της άμεσης πληροφόρησης που παρέχουν αυτόπτες μάρτυρες και την εξίσου άμεση διασταύρωση (ή διάψευση) της είδησης ο εναλλακτικός αυτός ιστότοπος έχει αναδειχθεί σε ένα έγκυρο Μέσο Ενημέρωσης. Η δαιμονοποίησή του έχει σαφές πολιτικό πρόσημο. Εχει δίκιο να περηφανεύεται ο τέως βουλευτής του ΛΑΟΣ Κυριάκος Βελόπουλος ότι ήταν εκείνος που πρώτος ανέδειξε το ζήτημα σε επίπεδο Βουλής, τον Ιανουάριο του 2009. Η τότε κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή υιοθέτησε τη στοχοποίηση του Indymedia, κάτω από το βάρος της πολιτικής ευθύνης για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου και για όσα επακολούθησαν.

 

Ενα διάστημα η υπόθεση Indymedia λησμονήθηκε, για να επανέλθει τους τελευταίους μήνες, σε συνδυασμό με την έμπρακτη κατάργηση κάθε μορφής πανεπιστημιακού ασύλου, ενός θεσμού ο οποίος δεν ταίριαζε στις αυταρχικές προδιαγραφές του κράτους έκτακτης ανάγκης που έχει επιβάλει η εφαρμογή των μνημονίων. Δεν είναι ασφαλώς άσχετη με την αυριανή δίκη η επιδεικτική και απρόκλητη εισβολή των ειδικών δυνάμεων στο ΕΜΠ πριν από δέκα μέρες (21.8.2013) και η προκλητική συμπεριφορά τους, ακόμη και απέναντι στον σημερινό πρύτανη. Μπορεί η εισβολή να κατέληξε σε φιάσκο, με την προσαγωγή τριών νόμιμων μεταναστών, δύο φοιτητών και του φύλακα, αλλά ήταν αρκετή για να επιδεικνύονται ως τεκμήρια της «γιάφκας» από τα κανάλια μια βαριοπούλα και πέντε κράνη μοτοσικλέτας.

 

H δίωξη κατά του Σάββα Μιχαήλ

 

Ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο Σάββας Μιχαήλ, μαρξιστής διανοούμενος με παγκόσμια αναγνώριση εγκαλείται ως εκπρόσωπος του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) για την έκδοση μιας προκήρυξης που καλούσε στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 9.5.2009. Το κατηγορητήριο κρίνει ότι το κείμενο της προκήρυξης «κατευθυνόταν στην προτροπή της βουλήσεως ετέρων [sic] σε ορισμένη παράνομη συμπεριφορά με τη διέγερση του συναισθήματος και την αποστροφή μιας ομάδας πολιτών εναντίον μιας άλλης, προβαίνοντας σε απλουστευτικές γενικεύσεις…»

Η σκοτεινή πλευρά της δίωξης του Σάββα Μιχαήλ αναδείχτηκε από τα ακροδεξιά ιστολόγια που έσπευσαν να συντονίσουν ένα διαδικτυακό λιντσάρισμά του τον περασμένο Δεκέμβριο, με το σύνθημα «λιώστε το εβραϊκό σκουλήκι». Ο λανθάνων αντισημιτισμός, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάδειξη της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, κάνει εδώ κραυγαλέα επανεμφάνιση.

Οσο για τις δυο «ομάδες πολιτών» που η προκήρυξη φέρει σε αντιπαράθεση, είναι οι φασίστες και οι αντιφασίστες! Και επειδή δεν είναι δυνατόν να απαγορευτεί διά νόμου ο αντιφασισμός, κάποιοι αφήνουν να εννοηθεί ότι ως «απλουστευτική γενίκευση» που υπερβαίνει «το όριο της θεμιτής διαδήλωσης» ήταν το σύνθημα που κατέληγε η προκήρυξη: «Ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά».

 

Αλλά βέβαια πρόκειται για ένα από τα βασικά συνθήματα του αντιφασιστικού κινήματος. Τα χρόνια της μεταπολίτευσης ήταν αυτό που δονούσε τις διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών που ζητούσαν αποχουντοποίηση, τιμωρία των πρωταιτίων του πραξικοπήματος και στέριωμα της δημοκρατίας. Στην πρώτη επέτειο της 21ης Απριλίου μετά την πτώση της χούντας συγκεντρώθηκαν πολίτες με τα συνθήματα «Λαέ εμπρός, να σβήσει ο φασισμός» και «Ο λαός δεν ξεχνά, τους φασίστες τους κρεμά» («Τα Νέα», 21.4.1975). Ακόμα και στην αντιφασιστική διαδήλωση κατά της δικτατορίας του Φράνκο, όπου μετείχαν όλες οι νεολαίες των κομμάτων (ΕΔΗΝ, ΠΑΣΟΚ, ΚΝΕ, ΟΝΝΕΔ, Ρήγας Φεραίος, κ.λπ.) το ίδιο σύνθημα φωναζόταν («Τα Νέα», 4.10.1975), όπως και στη διαδήλωση για τη Χιλή του Πινοτσέτ («Ριζοσπάστης», 8.1.1975). Και από τότε, κάθε φορά που έκανε την εμφάνισή του κάποιο χουντικό κατάλοιπο, οι δημοκράτες σε όλη την Ελλάδα με το ίδιο σύνθημα διαδήλωναν εναντίον του, από τη Χαλκίδα μέχρι τις συνοικίες της Αθήνας και τη Θεσσαλονίκη («Τα Νέα», 20.11.1985, 26.3.1986, 26.5.1986 και 24.11.1988).

Ας μη κοροϊδευόμαστε, λοιπόν. Αυτό που κυρίως ενόχλησε στην προκήρυξη του ΕΕΚ ήταν η διατύπωση «όπως το Δεκέμβριο εξεγερθήκαμε όλοι μαζί, ντόπιοι και ξένοι εργαζόμενοι και νεολαία, έτσι και τώρα θα αντιμετωπίσουμε τους θρασύδειλους παρακρατικούς που έχουν αστυνομική προστασία».

 

Οι κατήγοροι 

 

Ο λόγος που οι δύο αυτές παράταιρες κατηγορίες εξετάζονται στην ίδια δίκη είναι ότι αποτελούν ένα μικρό τμήμα μιας «πολυμήνυσης» που είχαν υποβάλει στις 8.5.2009 έξι πολίτες χωρίς να προσδιορίζουν άλλη κοινή ιδιότητα πέρα από αυτήν που προκύπτει έμμεσα από το κείμενο της μήνυσης, ότι είναι δηλαδή διοργανωτές συγκεντρώσεων «κατοίκων» στις 24.11.2008, στις 8.12.2008, στις 19.1.2009 και στις 9.5.2009. Η αρχική μήνυση στρεφόταν και εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΟΛΜΕ, της Νεολαίας Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη, την Επιτροπή κατά του Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου της Ε.Ε., του Κυριακάτικου Σχολείου, της Κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό» και τις Κοινότητες Μεταναστών από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν. Οι υπόλοιπες μηνύσεις οδηγήθηκαν εκεί που έπρεπε να πάνε όλες, στο αρχείο.

 

Αλλά ποιοι είναι αυτοί που συνέταξαν αυτή την «πολυμήνυση» με στόχο τα κόμματα της Αριστεράς, τα συνδικάτα και τις αντιρατσιστικές οργανώσεις; Μπορεί όταν υποβλήθηκε η έγκληση να μην ήταν και πολύ γνωστά τα ονόματά τους, αλλά σήμερα κάποιοι απ’ αυτούς είναι παραπάνω από γνωστοί:

 

α) Ο Ηλίας Παναγιώταρος είναι ήδη βουλευτής της Χρυσής Αυγής. Εχει αναμιχθεί σε πολλές δημόσιες προκλήσεις της οργάνωσής του (διάλυση συγκεντρώσεων για την ιθαγένεια, την παρουσίαση του ελληνομακεδονικού λεξικού, επίθεση στον Αλέκο Αλαβάνο, τον Πέτρο Ευθυμίου, κ.λπ.). Ηταν ένας από τους 4 Χρυσαυγίτες που μετείχαν στον συνδυασμό Καρατζαφέρη στις νομαρχιακές του 2002, ενώ διέπρεψε και ως αρχηγός της ψευδώνυμης «Γαλάζιας Στρατιάς», δηλαδή του χουλιγκανικού παραρτήματος της Χρυσής Αυγής και προανήγγειλε διοργάνωση πογκρόμ στην Αθήνα το 2010. Εμπορεύεται είδη στρατιωτικού, αστυνομικού και… ακροδεξιού ενδιαφέροντος: μπλουζάκια, σημαίες και κασκέτα με τα σύμβολα των νεοναζιστών, αλλά και ρόπαλα του μπέιζμπολ, διά πάσαν χρήσιν.

 

β) Η Θέμις Σκορδέλη ήταν υποψήφια με τη Χρυσή Αυγή στις εκλογές του 2012. Μετείχε σε ενέργειες της οργάνωσης ενώ έχει ασκηθεί εναντίον της δίωξη για συμμετοχή σε μαχαίρωμα τριών μεταναστών. Η δίκη της έχει αναβληθεί οκτώ φορές.

 

γ) Η Γεωργία Δημοπούλου ήταν κι αυτή υποψήφια με τη Χρυσή Αυγή στην Α΄ Αθήνας το 2012 και στην Κορινθία το 2009.

δ) Ο Ιωάννης Ανδριόπουλος έγινε γνωστός όταν δική του ένσταση προκάλεσε την ανατροπή του νόμου για την ιθαγένεια από το ΣτΕ. Σύμφωνα με επιστολή του στην «Καθημερινή» έχει υπογράψει «σύμβαση ιδιωτικού δικαίου από 17.6.2012 [σ.σ. την ημέρα δηλαδή των εκλογών] προσωπικά με βουλευτή επαρχίας του Κόμματος Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή με πάγια περιοδική αμοιβή».

 

ε) Ο Αναστάσιος Χατζηπαράσχου φέρεται ως μέλος της Κ.Ε. του ΔΗΚΚΙ, δηλαδή μηνύει μεταξύ άλλων και τον φορέα στον οποίο ανήκει το κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ! Βέβαια μετέχει σε όλες τις «μετωπικές» ενέργειες του χώρου της Ακροδεξιάς. Δηλώνει ότι εκφράζει και μια οργάνωση με τίτλο «Ελληνική Γροθιά», η οποία έχει καθαρά φυλετιστικές και ακροδεξιές θέσεις. Το περίεργο είναι ότι σ’ αυτές τις θέσεις αναφέρεται η προάσπιση της Ορθοδοξίας και η «μη αποδοχή των αλλοθρήσκων», ενώ ο ίδιος δηλώνει καθολικός.

 

Το αστείο είναι ότι στη μήνυση οι εγκαλούντες Χρυσαυγίτες εμφανίζονται ως «ακομμάτιστοι», ζητούν μάλιστα να διωχθεί η ΚΟΑ του ΚΚΕ, επειδή «μεταδίδει ψευδείς ειδήσεις […] ότι δεν είμαστε ακομμάτιστοι, αλλά μέλη και στελέχη αντιδραστικών και ρατσιστικών οργανώσεων».

 

Την ίδια «ακομμάτιστη» ταυτότητα εμφάνισε και η αυτοκαλούμενη «Επιτροπή Ελλήνων Πολιτών», η οποία μια μέρα πριν από την υποβολή της μήνυσης, δηλαδή στις 7.5.2009, γνωστοποίησε στον διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος ότι αυτή αναλαμβάνει τη διοργάνωση της συγκέντρωσης κατά των μεταναστών στις 9.5.2009. Οι τρεις που υπογράφουν ως «νόμιμοι εκπρόσωποι» της Επιτροπής είναι βέβαια κι οι τρεις Χρυσαυγίτες: πρόκειται για τον Παναγιώταρο και τη Δημοπούλου που συναντήσαμε πιο πάνω, ενώ συνυπογράφει και η Αλεξάνδρα Μπάρου, υπεύθυνη της Χρυσής Αυγής για την Εύβοια και υποψήφια στις εκλογές. Ως έδρα της η Επιτροπή δηλώνει τη διεύθυνση Σωκράτους 48, τα τότε γραφεία δηλαδή της Χρυσής Αυγής.

 

Το αδίκημα 

 

Τελικά τι έγινε στις 9.5.2009, την επομένη της μήνυσης; Σύμφωνα με όσα δήλωσαν κατά την προανάκριση οι πέντε από τους έξι μηνυτές «στις 9.5.2009 δεν έγιναν επεισόδια». Αρα, ποια «κοινή ειρήνη διαταράχθηκε», όπως αναφέρει το κατηγορητήριο; Το απόγευμα εκείνου του Σαββάτου έγιναν στην πραγματικότητα 4 συγκεντρώσεις. Μία της χρυσαυγίτικης «Επιτροπής» στην Ομόνοια, και τρεις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις (στην Κοτζιά, την Κάνιγγος και τη Σωκράτους). Και ενώ οι τρεις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις δεν προκάλεσαν συγκρούσεις και θύματα, σύμφωνα με έγγραφο της Κρατικής Ασφάλειας προς την Εισαγγελία (1037/3/56, 13.8.2009), υπήρξαν πέντε τραυματίες αλλοδαποί μετανάστες, ο Αφγανός Μιραγιάν Τομούρ, οι Παλαιστίνιοι Μουσταφά Αμπουχάρ, Αλί Μπεσίμ και οι Ιρακινοί Μοχάμεντ Αμπού και Ουακούρ Μουρίσε, όλοι θύματα των ακροδεξιών που είχαν συγκεντρωθεί στην Ομόνοια. Αυτά τα γνώριζε εκ των προτέρων η ΕΛ.ΑΣ., όπως προκύπτει από την απόρρητη «Εκθεση ανάλυσης κινδύνων» που συντάχθηκε από την Κρατική Ασφάλεια στις 6.5.2009 και χαρακτήρισε τις συγκεντρώσεις «από άποψη απειλής και επικινδυνότητας υψηλού επιπέδου, λόγω της συμμετοχής μελών ακροδεξιών οργανώσεων στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μεταναστών». Αν έπρεπε, λοιπόν, κάποιος να διωχθεί για τα γεγονότα της 9.5.2009 αυτός δεν είναι άλλος από τη Χρυσή Αυγή.

 

Με την «πολυμήνυση» κορυφώθηκε η επιχείρηση της Χρυσής Αυγής και άλλων ακροδεξιών αντιμεταναστευτικών ομάδων να αποκτήσουν ερείσματα στα σώματα ασφαλείας, μέχρι και το ανώτατο πολιτικό επίπεδο. Είχαν δοκιμάσει ήδη συγκεντρώσεις στις 24.11.2008, στις 8.12.2008 και στις 19.1.2009, στέλνοντας ανακοινώσεις στη ΓΑΔΑ, στον τότε αναπληρωτή υπουργό Μαρκογιαννάκη, το Α/Τ Αγ. Παντελεήμονα, εκλιπαρώντας για συνεργασία. Η δεύτερη συγκέντρωση της «αντισυστημικής» οργάνωσης έγινε με την προστασία των ΜΑΤ και κατέληξε σε βιαιοπραγίες κατά μεταναστών, τις οποίες δεν απέτρεψε η ΕΛ.ΑΣ., παρά το γεγονός ότι είχε και τότε προβλέψει «επιθέσεις ατόμων του ακροδεξιού χώρου σε βάρος μεταναστών κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης και μετά τη λήξη της» (Εκθεση ανάλυσης κινδύνων, 17.1.2009). Τότε πραγματοποιήθηκε και η εκδίωξη των μεταναστών και το σφράγισμα της παιδικής χαράς. Στις 23.1.2009 επισκέφτηκε την περιοχή ο κ. Μαρκογιαννάκης και συζήτησε επισήμως με την «Επιτροπή». Ηταν το πράσινο φως για όσα ακολούθησαν.

http://left.gr/news/i-hrysavgitiki-dioxi-den-perase-pampsifei-athooi-o-s-mihail-kai-o-kon-moytzoyris-vinteo

Το ιδεολογικό «βάθος» των στρατοπέδων συγκέντρωσης

Του Ανδρέα Καρίτζη

Συχνά δημιουργείται η αίσθηση ότι η ακροδεξιά ρητορική και πρακτική της κυβέρνησης στο ζήτημα των μεταναστών και των προσφύγων είναι μια συνοδευτική αλλά σχετικά ανεξάρτητη πολιτική επιλογή από την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής. Υπάρχει η εκτίμηση ότι η ακροδεξιά γραμμή στο θέμα αυτό επιλέγεται για να αποπροσανατολίσει, να καλλιεργήσει φόβο στους ημεδαπούς, να διεγείρει συντηρητικά αντανακλαστικά και τελικά να δημιουργήσει μια νέα σφαίρα συναίνεσης αυτών που υποφέρουν, γύρω από τη μνημονιακή παράταξη.

 

Ενώ ισχύουν τα παραπάνω, εκτιμώ ότι δεν ευσταθεί η εκτίμηση ότι πρόκειται για σχετικά ανεξάρτητη πολιτική επιλογή που οφείλεται στη συγκυριακή και άρα συμπτωματική επικράτηση ακροδεξιών απόψεων στην ηγεσία της μνημονιακής παράταξης. Αντιθέτως, η μνημονιακή πολιτική ηγεσία δεν θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικά μνημονιακή χωρίς να είναι ταυτόχρονα ακροδεξιά. Και τούτο διότι η ακροδεξιά πολιτική στο ζήτημα των μεταναστών είναι κεντρικής σημασίας για την επιτυχία της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής σήμερα για βαθύτερους λόγους από τους προαναφερθέντες. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται από τη μεριά μας η στάθμιση του «βάθους» της ακροδεξιάς μεταναστευτικής πολιτικής στον νεοφιλελεύθερο σχεδιασμό και η εκπόνηση μιας κατάλληλης στρατηγικής που θα λαμβάνει υπόψη αυτό το βάθος.

 

Η νεοφιλελεύθερη λογική υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κοινωνία η οποία βουλεύεται (ακόμη και με συγκρούσεις) για να αντιμετωπίσει συλλογικά όσα την αφορούν, αλλά άτομα, ο ανταγωνισμός των οποίων οφείλει να ρυθμίσει όλα τα ζητήματα. Η δημοκρατία και η κοινωνική αλληλεγγύη είναι «δεισιδαιμονίες» που νοθεύουν τον «ορθολογικό» ανταγωνισμό της αγοράς. Ενδεχόμενες ανισότητες είναι αποτέλεσμα αυτού του ανταγωνισμού και άρα οφείλουν να γίνονται σεβαστές και γιατί όχι καλοδεχούμενες. Η (οικονομική) ιεραρχία δεν εκπορεύεται βεβαίως από τον θεό (όπως στον Μεσαίωνα) αλλά από τον «ορθολογικό» ανταγωνισμό, γεγονός που την καθιστά «αντικειμενική» και υπερασπίσιμη με κάθε μέσο. Συνεπώς μια πολιτική που ενισχύει τη θέση των οικονομικά ισχυρών (διάβαζε: νικητές στον ανταγωνισμό) έναντι των υπολοίπων είναι η μόνη έλλογη επιλογή, ενώ όποιοι διαφωνούν κινούνται στη σφαίρα της δεισιδαιμονίας (του λαϊκισμού).

 

Αυτή η λογική διέπει τη μνημονιακή πολιτική, η οποία θυσιάζει τις λαϊκές τάξεις για να ενισχύσει τους οικονομικά ισχυρούς, υπηρετώντας την «αντικειμενική» ιεραρχία. Η μνημονιακή ανάπτυξη ακολουθεί επίσης αυτό το μοτίβο: η ζωή των λαϊκών τάξεων επιτρέπεται να τύχει βελτίωσης μόνο ως συνέπεια της υψηλής κερδοφορίας των οικονομικά ισχυρών. Οτιδήποτε διαρρηγνύει αυτή την ιεραρχία προτεραιοτήτων συνιστά μείζον «έγκλημα» από αυτά που ονειρεύεται ο «επικίνδυνος» ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ας έρθουμε τώρα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών. Η αγριότητα απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, όπως και η μνημονιακή αγριότητα, εκπορεύεται από την προαναφερθείσα λογική και προς όφελος των ίδιων συμφερόντων. Το ενδιαφέρον είναι η επιπρόσθετη ιδεολογική αξιοποίηση της εν λόγω αγριότητας. Η προηγούμενη λογική, η οποία μόνο υπαινικτικά διατυπώνεται όταν αφορά τα Μνημόνια και πάντα διανθισμένη με ωραίες εκφράσεις, στο θέμα αυτό διατυπώνεται ευθαρσώς και χωρίς ωραιοποιήσεις. Η ιεραρχία διαπλέκεται με την εθνικότητα και το χρώμα και η σφοδρότητα της επίθεσης στους πιο αδύναμους αποτελεί αντικείμενο υπερηφάνειας. Ο στόχος αυτής της επιλογής είναι βαθύτατα ιδεολογικός και στοχεύει σε πολύ περισσότερα από όσα φαίνονται σε μια πρώτη ανάγνωση. Ο στόχος είναι τα γηγενή θύματα του Μνημονίου να ταυτιστούν με τους θύτες τους και να εθιστούν στη λογική τους αποδεχόμενοι σιωπηρά την «ορθολογικότητα» της βίας που υφίστανται εν τέλει και οι ίδιοι.

 

Η αποδοχή από κάποιον που σήμερα πλήττεται από το Μνημόνιο ότι κάποια άλλη ανθρώπινη ζωή είναι σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τις επιδιώξεις αυτών που προηγούνται στην ιεραρχία, ότι κάποιοι άλλοι άνθρωποι είναι απλά «ενοχλητικά» νούμερα, ότι η ωμή βαρβαρότητα σε κάποιους άλλους είναι «λύση», ότι η ύπαρξη κάποιου άλλου από μόνη της είναι απειλή κ.ο.κ. έχει ως συνέπεια την άρρητη συναίνεση και στη δική του αντιμετώπιση με τον ίδιο τρόπο. Αποδέχεται τη λογική της μνημονιακής πολιτικής που τον ισοπεδώνει, στην οποία ο άλλος είναι προφανώς αυτός. Τι άλλο είναι η περικοπή των συντάξεων και ο αποκλεισμός από το νοσοκομείο παρά το αποτέλεσμα της αντίληψης ότι η βαρβαρότητα είναι «λύση» στο δημοσιονομικό πρόβλημα;

 

Αν συναινεί κάποιος στο να κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης αυτοί που βρίσκονται από κάτω του, τότε ασυναίσθητα χάνει κάθε ηθικό έρεισμα για την αντίσταση στη μείωση του μισθού του ή την απόλυση που του επιβάλλει ο αμέσως από πάνω του. Αν ένας συνταξιούχος αποδέχεται ότι στον μετανάστη επιτρέπεται κάθε αγριότητα, τότε δεν μπορεί να αρνηθεί την εγκυρότητα της ίδιας σκέψης από τη μεριά του τραπεζίτη: για το συμφέρον μου επιτρέπεται κάθε αγριότητα απέναντι στους συνταξιούχους.

 

Η υιοθέτηση της λογικής του θύτη από το θύμα συνιστά κεντρικό στοιχείο για την επιτυχία της μνημονιακής πολιτικής και η ακροδεξιά πολιτική στο μεταναστευτικό είναι ο τόπος όπου επιχειρείται αυτή η βαθύτατη και εν πολλοίς ασυναίσθητη συναίνεση. Μια τέτοια συναίνεση είναι σε θέση να αμβλύνει καταλυτικά αλλά με ανεπαίσθητο τρόπο το δυναμικό της λαϊκής αντίστασης στη μνημονιακή πολιτική. Συνεπώς, η υιοθέτηση της λογικής του ισχυρού στο μεταναστευτικό από αυτούς που πλήττονται από τα Μνημόνια διαμορφώνει έναν βαθύτερο ιδεολογικό συσχετισμό που σε περιόδους όπως αυτή που ζούμε επιδρά αποφασιστικά στον πολιτικό συσχετισμό ανταγωνιζόμενος τις υλικές συνέπειες του Μνημονίου. Γι’ αυτό η επιδέξια σύγκρουση με την ακροδεξιά πολιτική στο μεταναστευτικό είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την έκβαση της κεντρικής πολιτικής μάχης στη χώρα μας, καθώς αυτή η πολιτική δεν αποτελεί απλώς αποπροσανατολισμό ή μια επιδερμική προσπάθεια προσωρινού προσεταιρισμού συντηρητικών ακροατηρίων.

 

* Ο Ανδρέας Καρίτζης είναι μέλος της Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: avgi.gr