Ταινία : ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

Μια ταινία του Γιάννη Γιουλούντα (Αύγουστος 2013 Διάρκεια 89′)Διαθέσιμο σε ελεύθερη κυκλοφορία. Μπορείτε να αντιγράψετε την ταινία και οργανώσετε δωρεαν δημόσιες και ιδιωτικές προβολές (Creative Commons).

Μουσική: Τα Λιμάνια Ξένα, Cyril Gontier, Serge Utge-Royo, Jean-Francois Brient, Χασμωδία, Raoul Vaneigem, Madame Nesia, Martyn Jacques, Μεθυσμένα Ξωτικά, Horror Vacui, Alpha Bang

Ελληνικοί Υπότιτλοι: Λίζα Γιουλούντα
Συντονισμός Διάχυση: Μοντ Γιουλούντα και Λουκάς Γιουλούντας

Website: http://www.nevivonspluscommedesesclav…
Facebook: https://www.facebook.com/NeVivonsPlus…

25 Aυγούστου 1944: Η απελευθέρωση του Παρισιού

124281Ο αγώνας των κατοίκων στους δρόμους της πόλης άρχισε
πριν από την έλευση των Συμμαχικών δυνάμεων
67 χρόνια πριν

Του Νικου Ζαϊκου*

Η απελευθέρωση του Παρισιού υπήρξε η κατάληξη της αναμέτρησης ανάμεσα στη Γαλλική Αντίσταση και στη Γερμανική Φρουρά της μέχρι τότε κατεχόμενης πρωτεύουσας της Γαλλίας, που ξεκίνησε στις 19 Αυγούστου 1944 και έκλεισε μια εβδομάδα μετά, στις 25 Αυγούστου 1944, με την ήττα και την παράδοση της Γερμανικής Φρουράς.

Τα γερμανικά στρατεύματα αποχώρησαν από το Παρίσι έπειτα από χρόνια πολεμικής κατοχής. Τον Μάιο του 1940, η Βέρμαχτ εισέβαλε στη Γαλλία για να γίνει ένα μήνα αργότερα φανερό ότι ο γαλλικός στρατός δεν ήταν σε θέση να αναχαιτίσει τη γερμανική επίθεση. Τον Ιούνιο του 1940, καταρτίστηκε μια Συμφωνία Εκεχειρίας, την οποία υπέγραψε για τη γαλλική πλευρά ο 84χρονος στρατάρχης Ανρί Φιλίπ Πεταίν.

Η Συμφωνία διαίρεσε τη Γαλλία σε δύο ζώνες. Το βόρειο και το δυτικό τμήμα της χώρας, καθώς και η ακτή του Ατλαντικού ορίστηκε ότι θα τελούν υπό γερμανική κατοχή, ενώ στο υπόλοιπο έδαφος της χώρας, την «ελεύθερη ζώνη», παραχωρήθηκε ένα καθεστώς αυτονομίας μέχρι τον Νοέμβριο του 1942. Συνεπώς, από τον Ιούνιο του 1940, η Περιφέρεια του Παρισιού αποτέλεσε κατεχόμενη περιοχή, ενώ το νότιο τμήμα της χώρας ονομάστηκε «Γαλλικό Κράτος» -εν αντιθέσει προς την προπολεμική ονομασία «Γαλλική Δημοκρατία»- με επικεφαλής τον στρατάρχη Πεταίν και είχε ως προσωρινή πρωτεύουσα το Βισύ, μια λουτρόπολη της κεντρικής Γαλλίας. Το καθεστώς του Βισύ, που τυπικά έφερε την ευθύνη για τη διακυβέρνηση όλης της χώρας, εφάρμοσε ένα αυταρχικό πρόγραμμα «Εθνικής Επανάστασης». Η Γαλλία μετατράπηκε από δημοκρατικό κράτος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών σε σύμμαχο της ναζιστικής Γερμανίας και συνεργό στη δίωξη των Εβραίων όλης της χώρας. Το χρονικό της βίαιης απομάκρυνσης παιδιών ηλικίας από 2 έως 12 ετών από τους γονείς τους, της πολυήμερης κράτησής τους υπό βάναυσες συνθήκες και της εκτόπισης των παιδιών αυτών στο Αουσβιτς συγκλονίζει την ανθρώπινη συνείδηση. Ειδικότερα, οι Εβραίοι της περιοχής του Βισύ υπήρξαν οι μόνοι στην Ευρώπη, που εκτοπίστηκαν στα στρατόπεδα θανάτου από περιοχή στην οποία δεν υπήρξε καμία γερμανική στρατιωτική παρουσία. Εκτός από τη διάσταση αυτή, μέχρι το τέλος του πολέμου, στο έδαφος του καθεστώτος του Βισύ θανατώθηκαν περίπου 150.000 όμηροι, 70.000 άτομα περιορίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και περίπου 700.000 άνδρες και γυναίκες στρατολογήθηκαν για παροχή εργασίας στη Γερμανία.

Μαζικές απεργίες παραλύουν τα πάντα

Στα μέσα Αυγούστου του 1944, το Παρίσι παρουσίαζε μια εικόνα παράλυσης. Ενώ ήταν γνωστό ότι τα αγγλοαμερικανικά στρατεύματα προέλαυναν στη Γαλλία, στο Παρίσι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα τρένα, στον υπόγειο σιδηρόδρομο, στην αστυνομία και στα ταχυδρομεία βαθμιαία κλιμακώθηκαν σε μια μαζική απεργία. Παράλληλα με αντιναζιστικές διαδηλώσεις, μέλη του γαλλικού αντιστασιακού κινήματος, τα περισσότερα ελαφρά οπλισμένα ή εντελώς άοπλα, άρχισαν να καταλαμβάνουν στρατηγικά σημεία της πόλης, όπως δημόσια κτίρια και αστυνομικά τμήματα και να προκαλούν βλάβες στα οχήματα και στην υλικοτεχνική υποδομή των κατοχικών στρατευμάτων.

Στις 19 Αυγούστου 1944, στους άδειους δρόμους της πόλης εμφανίστηκαν γερμανικά άρματα μάχης, ημιερπυστριοφόρα, φορτηγά ρυμουλκά και οχήματα με Γερμανούς στρατιώτες, προδίδοντας την υποχώρηση των Γερμανών. Αμέσως ξέσπασαν αψιμαχίες ανάμεσα σε ελεύθερους σκοπευτές της Αντίστασης και Γερμανούς στρατιώτες, ενώ στους δρόμους αναρτήθηκαν αφίσες που καλούσαν «όλους τους άνδρες από 18 ώς 50 ετών να ταχθούν στον αγώνα κατά του εισβολέα». Στις μέρες που ακολούθησαν, άμαχοι Γάλλοι κάθε ηλικίας, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, συμμετείχαν στις όλο και πιο σκληρές μάχες, υψώνοντας οδοφράγματα και ενισχύοντας την Αντίσταση με κάθε τρόπο.

Στις 24 Αυγούστου, πλήθη πολιτών υποδέχθηκαν δυνάμεις γαλλικών τεθωρακισμένων και αμερικανικού πεζικού στο Παρίσι. Οι κατοχικές δυνάμεις της πόλης είχαν ήδη καταρρεύσει και, μετά από μια καθοριστική τελική μάχη, ο στρατιωτικός διοικητής της πόλης, στρατηγός Ντίτριχ φον Χόλτιτς, παραδόθηκε. Η εντολή του Χίτλερ να ισοπεδωθεί η πρωτεύουσα της Γαλλίας σε περίπτωση γερμανικής ήττας δεν πραγματοποιήθηκε. Την επόμενη μέρα, ο στρατηγός Ντε Γκωλ απευθύνθηκε σε ένα ενθουσιώδες πλήθος, τονίζοντας την εθνική ενότητα και αγωνιστικότητα χωρίς έμφαση στη συμβολή των Συμμάχων. Στη νέα πραγματικότητα, το Βισύ δεν θα θεωρούνταν αντιπροσωπευτικό της «πραγματικής» Γαλλίας: «Παρίσι μαρτυρικό! Αλλά Παρίσι απελευθερωμένο! Απελευθερωμένο χάρη στο ίδιο, απελευθερωμένο χάρη στον λαό του με τη βοήθεια των γαλλικών στρατευμάτων με την υποστήριξη και τη βοήθεια όλης της Γαλλίας, της Γαλλίας που μάχεται, της μοναδικής Γαλλίας, της πραγματικής Γαλλίας, της αιώνιας Γαλλίας!».

* Ο κ. Νίκος Ζάικος είναι επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Πηγη:kathimerini.gr

Όλοι στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη – Διαδηλώνουμε στη ΔΕΘ!

Layout 1Προσυγκέντρωση: Άγαλμα Βενιζέλου 6:00μ.μ Δηλώσεις συμμετοχής (δωρεάν μεταφορά) για τα πούλμαν από Αθήνα στο τηλ.: 6974.486.368

ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ-ΣΧΟΛΕΙΑ, ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ
ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΟΥΝ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ!

Καταστροφή Κοινωνικών Υπηρεσιών
Η αδίστακτη κατρακύλα της κυβέρνησης προς την ακροδεξιά έχει άμεσες επιπτώσεις στη ζωή του λαϊκού κόσμου. Μέσα στο καλοκαίρι ανακοινώθηκε το κλείσιμο 10 νοσοκομείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με νέα κλεισίματα να προκύπτουν κάθε τόσο! Έτσι χάνονται το λιγότερο άλλες 800 νοσοκομειακές κλίνες για τους φτωχούς, που θα πεθαίνουν αν δεν έχουν να πληρώνουν τις ιδιωτικές κλινικές. Μέχρι και στα δημόσια νοσοκομεία που θα απομείνουν θέλουν να βάλουν έξτρα εισιτήριο 25ευρώ! Στο ίδιο καλοκαίρι, πάνω από 20.000 μαθητές της Τεχνικής Εκπαίδευσης έχασαν τους τομείς τους, ενώ ανακοινώθηκαν τετραπλές πανελλαδικές εξετάσεις για το Νέο Λύκειο και καταργήσεις άλλων 150 δημοτικών και νηπιαγωγείων. Όλα ευνοούν και πάλι τους κερδοσκόπους κολεγίων και φροντιστηρίων. Οι συνοδεύουσες χιλιάδες απολύσεις, από σχολικούς φύλακες ως γιατρούς, είναι το κερασάκι στην τούρτα.

Στρατόπεδα συγκέντρωσης αλά Χίτλερ
Η καλοκαιρινή φρίκη συμπληρώνεται με άλλα δύο γνωστά περιστατικά. Τον θάνατο του 19χρονου που “δεν πλήρωσε εισιτήριο” στο τρόλεϊ, η εξέγερση των βασανισθέντων μεταναστών στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας και ο αφγανός που πήδηξε στο κενό από το 2ο όροφο στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Κόρινθο. Τα γεγονότα μαρτυρούν πόσο λίγο ενδιαφέρει τους άρχοντες η ανθρώπινη ζωή. Η ζωή μας αξίζει όσο ένα εισιτήριο ή και τίποτα. Γιατί ο ακαθόριστος αριθμός ανθρώπων που κρατούνται για 12 και 18 μήνες χωρίς να έχουν βλάψει κανέναν, δείχνει το μέλλον που ετοιμάζουν για όλους όσους “περισσεύουμε”. Πολλοί περισσεύουν ήδη ως άνεργοι και απολυμένοι, άλλοι περισσεύουν από την πρόσβαση στην Υγεία ή την Παιδεία -και στη χειρότερη θέση περισσεύουν οι κρατούμενοι μετανάστες στα 15 -γνωστά- στρατόπεδα συγκέντρωσης της επικράτειας.

Η παρομοίωση των σημερινών ελληνικών στρατοπέδων συγκέντρωσης με εκείνα της προπολεμικής ναζιστικής Γερμανίας δεν αποτελεί ρητορική υπερβολή. Μιλάμε για χώρους όπου η ζωή κινδυνεύει: ατιμώρητοι ξυλοδαρμοί από ρατσιστές φρουρούς, καμία πρόσβαση σε περίθαλψη, ενώ οι ασθένειες θεριεύουν από το συνωστισμό. Ακόμη κι αν έχεις σπασμένο χέρι οι φρουροί γελάνε μαζί σου. Κάπως έτσι πέθανε στις 27/7 από λοίμωξη ο Μοχάμαντ Χασάν, κρατούμενος στο στρατόπεδο της Κορίνθου. Το άθλιο φαγητό, η ασφυκτική ζέστη στα κοντέινερ, η απαγόρευση επικοινωνίας με τις οικογένειες και τον έξω κόσμο και οι βρωμερές τουαλέτες συμπληρώνουν το βασανισμό. Στα Α.Τ. οι συνθήκες είναι ακόμα χειρότερες: δεκάδες άντρες, γυναίκες και παιδιά να κοιμούνται στα πατώματα και τους διαδρόμους, άλλοι να περνούν μήνες χωρίς να δουν ήλιο κι ουρανό… Υπάρχουν ακόμη καταγγελίες για βιασμούς και ηλεκτροσόκ από αστυνομικούς! Γι’αυτό και οι αυτοκτονίες (π.χ. του 26χρονού στο Α.Τ. Σερβίων) ή οι δικαιότατες εξεγέρσεις.

Η περιφρόνηση για την ανθρώπινη ζωή είναι λοιπόν κρατική λογική και πολιτική. Καμία απορία που παραμένουν ελεύθεροι οι φασίστες που εφαρμόζουν βιαιότερα την ίδια λογική. Ποιοι θα είναι οι επόμενοι μετά τον 19χρονο Καναούτη και τους μετανάστες; Ήδη έχουν οδηγηθεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τοξικομανείς (επιχείρηση “Θέτις”). Μετά ίσως οι άστεγοι που… ρυπαίνουν τους δρόμους, βλάπτουν τον τουρισμό και “μπορεί” να κλέψουν για να ζήσουν; Οι ψυχασθενείς που η κυβέρνηση πετά στο δρόμο, κλείνοντας τα ψυχιατρεία; Οι απεργοί που βλάπτουν την “ανάπτυξη”;

Όσο ανεχόμαστε το τσαλαπάτημα ανθρώπων τόσο θα γινόμαστε κι εμείς τα θύματά τους. Καθόλου τυχαίο ότι ο “φονιάς” των νοσοκομείων φασίστας υπουργός Γεωργιάδης, προσπαθεί να ξαναρίξει το κρίμα για την κακή κατάσταση των υπηρεσιών Υγείας σε όσους δεν πληρώνουν το 5ευρω και ειδικά στους μετανάστες (άσχετα αν είναι ασφαλισμένοι ή όχι). Ο ρατσισμός είναι όντως το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων…

ΕΝΩΜΕΝΟΙ θα σταματήσουμε την κόλαση
Οι κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας έχουν ήδη ξεκινήσει. Διαδηλώσεις και καταλήψεις για τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τις απολύσεις, τις φασιστικές προκλήσεις κυβέρνησης και ΧΑ. Καθήκον και δικαίωμα όλων να στηρίξουμε και να εξαπλώσουμε τους αγώνες. Σταθμός η διαδήλωση της Διεθνούς Έκθεσης Θεσ/νίκης, στις 7/9.

Μετανάστες και ντόπιοι, να τελειώσουμε την βαρβαρότητα κυβέρνησης & Ναζί ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία και τα Μνημόνια για ίσα δικαιώματα για όλους!

Όλοι στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη – Διαδηλώνουμε στη ΔΕΘ!
Προσυγκέντρωση: Άγαλμα Βενιζέλου 6:00μ.μ
Δηλώσεις συμμετοχής (δωρεάν μεταφορά) για τα πούλμαν από Αθήνα στο τηλ.: 6974.486.368

  • Λεφτά για σχολεία και νοσοκομεία και όχι για στρατόπεδα συγκέντρωσης!
  • ΚΑΜΙΑ ANΑΚΩXH με τη συγκυβέρνηση των ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ – ΚΑΜΙΑ ANOXH στους NEONAZΙ.
  • Να τους ανατρέψουμε τώρα!

Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”

http://www.kar.org.gr/?p=26873

Το πρόγραμμα της Παρασκευής στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ: Ροκάρουμε!

ΕΡΤ: Παρασκευή 9/8- 21.30 στο ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟ ροκάρουμε :

 Περικλής Λορίδας και οι Εραστές του Ονείρου, Γιάννης Σιδηράς , ΕΣΕΛΟΝ, Έρωτες Πολεμιστές!

 

–  Περικλής Λορίδας και οι Εραστές του Ονείρου

 

Σπύρος Καράμπελας: (ηλ. κιθάρα)

 

Δημήτρης Σταυρουλάκης: (ντραμς)

 

–  Γιάννης Σιδηράς με την κιθάρα του

–  Ε.Σ.Ε.Λ.Ο.Ν.

 

Τakis Tyrovolas (Κιθάρα, Φωνητικά)

Βαγγέλης Ψύγκας (μπάσο).

Μηνάς Βασιλάκης  (drums ,percussion).

Λίλιαν Ανερούση   (Φωνητικά, percussion)

-Έρωτες Πολεμιστές

 

Βιολέτα Ίκαρη: (Φωνητικά)

 

Γρηγόρης Ριγανάς: (Ηλ. Κιθάρα)

 

Θανάσης Καρτάλης: (Πλήκτρα)

 

Γιάννης Κόκκινος: (Μπάσο)

 

Τάκης Γεωργιάδης: (Ντραμς)

 

ή ΑΥΤΟΙ ή ΕΜΕΙΣ!

για να φύγει το μαύρο από τη ΖΩΗ μας !

για να μην χάσουμε την αξιοπρέπεια μας!

ΕΡΤ ΖΩΝΤΑΝΗ,

πομπός της κοινωνίας που αγωνίζεται!

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Σε μια κίνηση ακραίου ιστορικού συμβολισμού, δήμος και αστυνομία αποφάσισαν να επιτεθούν ξημερώματα 4ης προς 5η Αυγούστου, 77 χρόνια ακριβώς μετά την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά, στο χώρο που συμβόλισε την αντίσταση κατά της χούντας των συνταγματαρχών. Στόχος ήταν το παράρτημα του Πανεπιστημίου της Πάτρας, ο τόπος που οι φοιτητές κατέλαβαν το Νοέμβρη του 73 για να αντισταθούν στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη, στο κτίριο που για 40 χρόνια χτυπά η καρδιά των κοινωνικών αγώνων της πόλης. Εκεί που γεννιούνται καθημερινά δομές αλληλεγγύης που γίνονται η ασπίδα των καταπιεσμένων.

Παράλληλα σχεδίασαν και εκτέλεσαν, σε εντυπωσιακή συνεργασία με τοπικά δίκτυα «ενημέρωσης» που βρίσκονται πάντα σε ανοιχτή γραμμή ασυρμάτου με την αστυνομία, μαφιόζικες επιχειρήσεις σε δύο ακόμα χώρους που λειτουργούσαν ως καταλήψεις στέγης και πολιτικής παρέμβασης [Μαραγκοπούλειο και στέκι ΤΕΙ] συλλαμβάνοντας αγωνιστές με αστείες κατηγορίες.

Η διάλυση του χώρου που Παραρτήματος δεν στρέφεται μόνο ενάντια στους αναρχικούς αλλά στους ίδιους τους κοινωνικούς αγώνες. Στόχος του δημάρχου, που πασχίζει να δείξει «έργο» ενόψει των εκλογών, είναι μια πόλη «καθαρή» από πορείες, απεργίες και συγκεντρώσεις. Τα συνεργεία του ήδη έπιασαν δουλειά χτίζοντας τις εισόδους. Αντί να απελευθερώσει την πόλη από την λαίλαπα των ιδιωτικών συμφερόντων κλείνει κάθε πραγματικά δημόσιο χώρο με μόνο του μέλημα να παραδώσει τα πάντα στην αγορά. Το πρότυπο είναι ο εμπορικός πεζόδρομος. Ελεύθερη πόλη για αυτόν σημαίνει μια πόλη ελεύθερη να καταναλώνεις, να περπατάς μόνο για να χαζεύεις βιτρίνες.

Η θέση και το κοινωνικό αποτύπωμα της κατάληψη του Μαραγκοπουλείου χαλούσε τα σχέδια για κοινωνικό άνοιγμα τη χρυσής αυγή στις φτωχές γειτονιές της πόλης. Αυτός ήταν και ο στόχος της άμεσης διάλυσης της. Η περίφημη θεωρία των ακρών – που βέβαια όλως τυχαίως χρησιμοποιείται αποκλειστικά ενάντια στο ανταγωνιστικό κίνημα – δεν είναι τίποτε παραπάνω από την επέκταση της θεωρίας του μεσαίου χώρου. Μια τυπικά φασίζουσα πολιτική που θέλει να επιβάλει στην κοινωνία το πρότυπο του «μέσου ανθρώπου», των μέσων αναγκών, συνηθειών, συμπεριφορών και απόψεων. Είναι προφανές πως αυτός ο μέσος άνθρωπος δεν υπάρχει! Αποτελεί απλά μια φασιστική κατασκευή της εξουσίας με σκοπό να ποινικοποιήσει όχι μόνο όποιον αντιστέκεται, αλλά και όποιον διαφέρει.

Κάποιοι μετρούν την πραγματικότητα με αριθμούς, την εξουσία με τραπεζικούς λογαριασμούς, την ισχύ με τα όπλα. Θεωρούν πως το ανταγωνιστικό κίνημα είναι κτίρια, ντουβάρια, μπετά. Θα απογοητευτούν. Το ελευθεριακό κίνημα είναι κάτι πολύ περισσότερο από όλα αυτά. Με βαθιές ρίζες στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες δεν κατοικεί ούτε φυλακίζεται σε ντουβάρια, ζει στα σπλάχνα της κοινωνίας. Τη στιγμή που ο φασισμός γίνεται η χρυσή ασπίδα του συστήματος και των αφεντικών το ελευθεριακό κίνημα γίνεται η ασπίδα της κοινωνίας. Προτάσσοντας την αλληλεγγύη απέναντι στον ατομισμό, την αντίσταση ενάντια στο φόβο, τη συλλογική δημιουργία απέναντι στην καταστροφή, τη ίδια τη ζωή απέναντι στο θάνατο.

Κείμενο indymedia

Τελευταίο τους οχυρό η καταστολή: Επιδρομή της Αστυνομίας σε 3 καταλήψεις της Πάτρας

Κατασταλτική επιχείρηση στους κοινωνικούς χώρους «Παράρτημα Πανεπιστημίου», «Μαραγκοπούλειο» και ένα χώρο του ΤΕΙ Πάτρας με 16 προσαγωγές – Πέντε από τις προσαγωγές έχουν μετατραπεί σε συλλήψεις – «χτίζουν» τα κτίρια παρουσία της Αστυνομίας

 

Η κατασταλτική επιχείρηση έγινε στο κτίριο του πρώην παραρτήματος του πανεπιστημίου Πατρών, που βρίσκεται στην οδό Κορίνθου, στο κέντρο της Πάτρας, στο «Μαραγκοπούλειο» κτίριο που βρίσκεται στην οδό Γούναρη, κοντά στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων και σε κτίριο του ΤΕΙ της Πάτρας.  Προσήχθησαν στην Ασφάλεια Πατρών 16 άτομα εκ των οποίων τα πέντε έχουν συλληφθεί και εις βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία (βλέπε παρακάτω). Κομβικό σημείο για τη σημερινή επιδρομή της ΕΛ.ΑΣ. ήταν η προ ημερών συνάντηση του Δημάρχου Πατρέων Γιάννη Δημαρά με τον Αστυνομικό Διευθυντή Αχαΐας Ταξίαρχο Κ. Κυριακόπουλο, όπου «άναψε πράσινο» για την εκκένωση των  κατηλλειμένων κτιρίων.

 

 Η συνεχής ενημέρωση με πληροφορίες από το patrastimes.gr και τα social media:

 

13:15 Δικογραφία για διακεκριμένες φθορές, ρευματοκλοπή, διατάραξη οικιακής ειρήνης, παράνομη βία, απείθεια, παράβαση Νόμου περί όπλων στους 5 συλληφθέντες (από @Makissinodinos).

 

11:10  Χτίζουν το Παράρτημα έπειτα από την αστυνομική εισβολή:

 

 

 

 

 

 

9:15 «Συγκλονιστικά» τα ευρήματα της Αστυνομίας: Φωτοτυπικά μηχανήματα, ψυγείο, κομπιούτερ, ποδήλατα και όλων των ειδών τα ανταλλακτικά, στρώματα και κουβέρτες, πανό, καναπέδες βρέθηκαν σύμφωνα με την ιστοσελίδα thebest.gr στο Παράρτημα.

 

 

8:45 Περισσότερα από τριάντα άτομα  είναι συγκεντρωμένα αυτή την ώρα στο πάνω μέρος της οδού Ερμού, λίγο πιο πάνω από το χώρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αχαίας. Δείτε το σχετικό βίντεο:

 

 

 

 

Βίντεο απο το εσωτερικό του Μαραγκοπούλειου μέτά την επιδρομή της ΕΛ.ΑΣ:

 

 

 

 

 

Βιντεο απο το Παράρτημα μετά την «ανακατάληψη» από την ΕΛ.ΑΣ:

 

 

 

 

 

8:05 Σε πέντε συλλήψεις έχει προχωρήσει η αστυνομία, τρεις γυναίκες και 2 άνδρες. Από την αστυνομία έχουν κατασχεθεί ηλεκτρονικοί υπολογιστές που βρέθηκαν μέσα στα κτίρια.

 

Επιδρομή της Αστυνομίας στο Μαραγκοπούλειο – Λίγο πριν την έφοδο αστυνομικοί κόβουν τα κάγκελα:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

** η πρώτη φωτογραφία είναι αρχείου

http://left.gr/news/teleytaio-toys-ohyro-i-katastoli-epidromi-tis-astynomias-se-3-katalipseis-tis-patras

Καλαμάτα: μια μεγάλη νίκη

Του Στρατή Μπουρνάζου
Μια μεγάλη ήττα της Χρυσής Αυγής,  μια μεγάλη επιτυχία των αντιφασιστών. Και με μεγάλη σημασία. Αυτό πιστεύω, και το πιστεύω ακράδαντα, για τη ματαίωση του Φεστιβάλ της Χρυσής Αυγής και την αντιφασιστική πορεία του Σαββάτου στην Καλαμάτα. Ειδικά αν δούμε τα δύο γεγονότα στη συνάφειά τους –και έτσι πρέπει να κάνουμε, γιατί κάθε άλλο παρά άσχετα είναι–, πιστεύω  ότι η επιτυχία αυτή αποκτά όλες τις διαστάσεις της και ξεδιπλώνεται η σημασία της.

Ας ξεκινήσουμε από την ανάκληση της άδειας για το φεστιβάλ. Είναι μια από τις ελάχιστες φορές, στα χρόνια της ανόδου και της ασυδοσίας της Χρυσής Αυγής, που οι αρμόδιοι φορείς παίρνουν  με σαφήνεια θέση εναντίον της (μόνη ανάλογη περίπτωση που θυμάμαι είναι η πρόσφατη άρνηση του δημάρχου Αθηναίων να επιτρέψει τα «συσσίτια του μίσους» των νεοναζί στο Σύνταγμα). Δεδομένου της πανελλαδικής διάστασης που είχε λάβει το ζήτημα του φεστιβάλ –και από πλευράς των χρυσαυγιτών, αλλά και των αντιφασιστών– η ανάκληση έχει μεγάλη σημασία. Και είναι ολοφάνερο, δεν χρειάζεται να το αναλύσω, απλώς το υπενθυμίζω, ότι η άδεια ανακλήθηκε χάρη στις αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις. Ας το θυμόμαστε αυτό, όχι για να κομπορρημονούμε βέβαια, αλλά ως συμπέρασμα για το μέλλον.

Η αντιφασιστική πορεία του Σαββάτου ήρθε να επισφραγίσει και να δώσει πανηγυρικές διαστάσεις σε αυτή την επιτυχία. Ήταν μια διαδήλωση εξαιρετικά μαζική (πάνω από 2.000 άνθρωποι), η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην Καλαμάτα, μαχητική και ειρηνική. Και, παρά το αρχικό κούμπωμα και τους φόβους, οι κάτοικοι την υποδέχτηκαν θετικά:  ο κόσμος  έβγαινε στα μπαλκόνια να δει, σε καμία περίπτωση δεν αποδοκίμασε, αρκετοί χειροκροτούσαν,  και  άλλοι έμπαιναν στην πορεία, με αποτέλεσμα, όταν κατέληξε στο λιμάνι, να είναι μεγαλύτερη από την αρχή. Και, παρά τα θρυλούμενα, επεισόδια δεν έγιναν, ενώ κυριάρχησαν τα μαζικά, δημοκρατικά, αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά συνθήματα –το «Λαέ θυμήσου, ο λόγος που πεινάς δεν είν’ οι μετανάστες, αλλά ο Σαμαράς» είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα. Και, μαζί με  όλα αυτά –το γράφω έχοντας συμμετάσχει σε πάμπολλες διαδηλώσεις– ο παλμός, το πάθος, η έξαψη ήταν μοναδικά.

***

Από τις δύο αυτές μέρες, Παρασκευή και Σάββατο, μπορούμε να βγάλουμε, πιστεύω, δύο βασικά συμπεράσματα:

Το πρώτο είναι ότι η Χρυσή Αυγή, παρά τις επιτυχίες και την αύξηση της επιρροής της, κάθε άλλο παρά αήττητη είναι. Ακούω πολλούς φίλους να λένε ότι ενδεχομένως έχει άλλα σχέδια που θα αποκαλύψει τις επόμενες μέρες ή ότι η ματαίωση του φεστιβάλ έγινε ίσως και με κάποια παρασκηνιακή συνεννόηση ΝΔ και Χρυσής Αυγής. Αμφιβάλλω πολύ και για τα δύο, αν και το δεύτερο δεν μπορώ να το αποκλείσω πλήρως. Ακόμα και να ισχύουν, πάντως, αυτό δεν αναιρεί ότι οι ναζί υπέστησαν σοβαρή ήττα. Ας το σκεφτούμε ξανά: την Παρασκευή ανακαλείται η άδεια και την επόμενη όχι μόνο δεν αντιδρούν και είναι εντελώς εξαφανισμένοι, αλλά και η πόλη πλημμυρίζει από μια τεράστια διαδήλωση εναντίον τους.  Οι αντιδράσεις τους θυμίζουν μάλλον σαστισμένα κοτόπουλα, παρά πανίσχυρους μαχητές με κρύφια σχέδια…

Δεύτερον,  η Καλαμάτα μας δείχνει κάτι πολύτιμο για τη συνέχεια. Αυτή η νίκη επιτεύχθηκε χάρη στη συνεργασία και τη σύγκλιση πολλών, έχουν μερίδιο σε αυτήν πολλοί. Οι Καλαματιανοί πρώτα απ’ όλα, πολίτες ενταγμένοι και ανένταχτοι, αριστεροί, δημοκράτες, αντιφασίστες,  οι τοπικοί φορείς και τα σωματεία (την πορεία του Σαββάτου την καλούσαν έντεκα  συλλογικότητες της Καλαμάτας). Αλλά και οι διαδηλωτές που κατεβήκαμε από την Αθήνα και άλλες πόλεις, οι πολιτικές δυνάμεις που αγκάλιασαν την πορεία (ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ,  ο αντιεξουσιαστικός χώρος), τα σωματεία που έβγαλαν ψηφίσματα, οι διεθνείς αντιδράσεις. Ο δρόμος που μας δείχνει η Καλαμάτα είναι πώς όλος αυτός ο κόσμος, με μια πανσπερμία απόψεων, με αμοιβαίες καχυποψίες, με διαφορετικό παρελθόν και αποκλίνουσες διαδρομές, μπόρεσε να συγκλίνει στην κοινή δράση ενάντια στους νεοναζί. Και αυτό είναι σπουδαίο παράδειγμα.

Ας χαρούμε λοιπόν τη νίκη και ας συνεχίσουμε με δύναμη και αισιοδοξία –θα μας  χρειαστούν. Οι νεοναζί, παρά την ισχυροποίησή τους, παρά τον μπουχό που σηκώνουν, παρά την αφειδώλευτη ανοχή του κράτους και της κυβέρνησης, δεν είναι ανίκητοι. Μας το δείχνει και η Καλαμάτα. Εμπρός αντιφασίστες, συνεχίζουμε, εμπρός αντιφασίστες για νίκες λαμπρές!

Υ.Γ.: Την απουσία της ΔΗΜΑΡ και του ΚΚΕ από την κινητοποίηση του Σαββάτου τη βρίσκω και ενδεικτική και θλιβερή – για διαφορετικούς λόγους του καθενός. Ειδικά το ΚΚΕ και τα σωματεία που ελέγχει, ενώ υπήρξε και επαφή και προσπάθειες να μετάσχει, με όποιον τρόπο επέλεγαν στην πορεία, τελικά προτίμησαν τη βροντερή απουσία. Γιατί, όπως μας εξηγεί ο Λευτέρης Πουρνάρας (στέλεχος του ΚΚΕ και πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου Καλαμάτας), «ο  [αντιφασιστικός] αγώνας πρέπει να βρίσκεται μόνο στα χέρια των οργανώσεων του εργατικού κινήματος, της εργατικής τάξης και των φορέων της, με μπροστάρηδες τα σωματεία. Δεν μπορεί να υποκαθίσταται ο αγώνας των εργαζομένων από άλλες δομές, από άλλες κινήσεις και περίεργες συμμαχίες. Τέτοια συμμαχία είναι η Αντιφασιστική Κίνηση [Καλαμάτας], συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όλες αυτές οι κινήσεις (ανεξαρτήτως ονόματος) έχουν τελικό σκοπό την αδρανοποίηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, την καλλιέργεια της λογικής ανάθεσης στους “σωτήρες”». Άλλωστε, «λύση και διέξοδος είναι μόνο η συμπόρευση και συσπείρωση με το ΚΚΕ, να συμβάλουμε να σηκώσει ανάστημα ο λαός, να βάλει τέρμα στα βάσανα που γεννούν η καπιταλιστική οικονομική κρίση, τα μονοπώλια, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αστικές κυβερνήσεις και το κράτος τους» [1].

_________

[1] Βλ. Λ. Πουρνάρας, «Η Χρυσή Αυγή αντιμετωπίζεται μόνο από το Εργατικό-Ταξικό Κίνημα και όχι από το σύστημα και τους υποστηριχτές του»· πρωτοδημοσιεύτηκε στην Ελευθερία της Καλαμάτας και αναδημοσιεύτηκε στο http://www.902.gr)

http://www.rednotebook.gr/details.php?id=10270