Η Χρυσή Αυγή σκοτώνει, γιατί Σαμαράς και Βενιζέλος σιχαίνονται τα αίματα

 

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Παύλος Φύσσας, μέλος του αντιφασιστικού κινήματος δολοφονήθηκε από αγέλη φασιστών. Είναι μια πολιτική δολοφονία στην Ελλάδα του success story. Θα συνέβαινε κάποια στιγμή, όχι μόνο γιατί στο φασισμό μετά τους μετανάστες, τους ρομά, τους ομοφυλόφιλους, έρχεται η σειρά σου. Χτυπάει η πόρτα και είναι αυτοί στους οποίους δεν αρέσεις. Η πολιτική δολοφονία θα συνέβαινε γιατί ο φασισμός, δεν είναι ανατροπή, είναι καλογυαλισμένο γρανάζι στο μηχανισμό υποταγής. Δεν είναι αντίσταση, είναι τυφλή βία για να μην υπάρξει καμιά αντίσταση και κυρίως σε συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Η θεωρία των «δύο άκρων», ήθελε νεκρό για να αποκτήσει υπόσταση και πειστικότητα. Συστηματικά καλλιεργούν αυτή την αντίληψη που εξισώνει το φασισμό με δημοκρατικά πολιτικά κόμματα, που δίνουν μάχη για μια Δημοκρατία που χάνει όλο και περισσότερα εξαιτίας των πολιτικών τους. Θέλουν έτσι να φοβίσουν τον κόσμο, να συκοφαντήσουν και βέβαια να δικαιολογηθούν. Με τον τρόπο αυτό οδηγούν σιωπηλά στο συμπέρασμα «μπορεί να είμαστε απατεώνες, κλέφτες, ψεύτες, αλλά μαζί μας είσαστε ασφαλείς».

Η τακτική τους όμως έχει μια αντίφαση. Από την μία η θεωρία των δύο άκρων φαίνεται να αναγνωρίζει πολιτικές αιτίες σε αυτό που γίνεται (σύγκρουση άκρων) και ταυτόχρονα ζητάνε μια απολίτικη, «οικουμενική» συνστράτευση. Η άνοδος του φασισμού στην Ελλάδα έχει πολιτικές αιτίες. Ο Σαμαράς έθεσε τους μετανάστες στην πολιτική ατζέντα ως το βασικό πρόβλημα φτιάχνοντας μάλιστα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο Σαμαράς μετέτρεψε τις ακροδεξιές απόψεις στο κόμμα του που κυκλοφορούσαν λάθρα, σε επίσημη γραμμή. Ο Σαμαράς ταυτίζει τον πατριώτη με τον ακροδεξιό και τον θρήσκο. Ο Σαμαράς έβαλε σε επιτελικές και κυβερνητικές θέσεις χουντικούς, αρνητές του ολοκαυτώματος και αναθεωρητές του ναζισμού. Ο Βενιζέλος συμφώνησε και χρησιμοποίησε τον μπαμπούλα της Χρυσής Αυγής για να κρύψει πόσο τέρας είναι ο ίδιος και η πολιτική του.

Ο φασισμός δεν φυτρώνει ως μανιτάρι στο δάσος. Κάποιοι τον ποτίζουν συστηματικά. Την δεκαετία του ‘60, από τα απομεινάρια των εθνικοφρόνων φασιστών δημιούργησαν το παρακράτος για να αναχαιτίσουν την Αριστερά. Σήμερα δουλεύουν με τη Χρυσή Αυγή. Τόσο απλά.

Όσοι πραγματικά ανησυχούν για το φαινόμενο, είναι υποχρεωμένοι να το κατεβάσουν από το κάδρο του φόβου και να το δουν κατάματα. Είναι δυνατόν να σε φοβίζει η Χρυσή Αυγή, αλλά όχι η καταστροφή μιας χώρας η οποία της δίνει τη δυνατότητα να σπεκουλάρει; Είναι δυνατόν να φοβάσαι πως θα καταλυθεί η Δημοκρατία από τη Χρυσή Αυγή, αλλά να μην βλέπεις πως δεν θα μείνουν και πολλά να καταλύσει η Χρυσή Αυγή; Είναι δυνατόν να φοβάσαι τα ζώα του φασισμού, αλλά να μην φοβάσαι τη ζούγκλα που έχει μετατραπεί η χώρα που της έκοψαν σχολεία, νοσοκομεία, τους μισθούς, την ίδια την ανάσα και το όνειρο; Είναι δυνατόν να σε φοβίζει ο φασισμός και να μην καταλαβαίνεις πως στην Ελλάδα του Σαμαρά και του Βενιζέλου, ο φασισμός δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε ο νεοφιλελευθερισμός τους; Αν δεν έπαιρναν από αυτούς που δεν έχουν για να κάνουν πιο πλούσιους αυτούς που έχουν; Αν δεν εξόργιζαν τον κόσμο για να στρατολογήσουν οι φασίστες οργή και απόγνωση;

Τα 3 τελευταία χρόνια συστηματικά δημιουργείται η εντύπωση, πως χρειάζεται μια στάση ευθύνης, που δεν είναι τίποτα άλλο από πραότητα και αποδοχή. Επιδοτημένοι ψευτοδιανοούμενοι, καθηγητές Πανεπιστημίου που είναι δημιουργήματα των δημοσίων σχέσεων και του κομματισμού, ξεπεσμένοι λαϊφστυλάδες που αντικατέστησαν τις συνταγές ωχαδερφισμού και καλοπέρασης με το προσκύνημα του νεοφιλελευθερισμού της συλλογικής ευθύνης, προτάσσουν την απομάκρυνση από την ένταση «απ όπου κι αν προέρχεται». Αρκεί να μην δούμε την πολιτική από εκεί που προέρχεται.

Σε αυτό ακριβώς το κλίμα, εχθρός είναι η Χρυσή Αυγή που σκοτώνει, αλλά όχι οι πολιτικές που σκοτώνουν. Οι φασίστες που θα φτιάξουν γκέτο, αλλά όχι οι κυβερνήσεις που ήδη έφτιαξαν. Μπορεί να μην είναι ανοιχτά οπαδοί του ευγονισμού του Χίτλερ, αλλά αποδέχονται στην κοινωνία να επικρατεί η φυσική επιλογή και ο οικονομικός ευγονισμός. Όποιος δεν αντέξει, είναι γιατί δεν άξιζε να ζει και όχι γιατί τον σκότωσε ο Άδωνις. Μπορεί να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε λευκούς και μαύρους ακόμη, αλλά τους διαχωρίζουν σε αυτούς που έχουν δικαίωμα στη μόρφωση, την υγεία, τη ζωή και σε αυτούς που δεν έχουν.

Σε μια δημοκρατία που λειτουργεί, σε μια χώρα με κοινωνική Δικαιοσύνη, σε μια Ελλάδα που όλοι μπορούν να ζήσουν, δεν μπορεί ούτε να υπάρξει Χρυσή Αυγή, ούτε να σκοτώσει. Σε μια χώρα που καταρρέει η Χρυσή Αυγή είναι εργαλείο. Το εργαλείο του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Και καμιά φορά αυτό το εργαλείο είναι μαχαίρι που σκοτώνει με θράσος έναν άνθρωπο (όχι μετανάστη πια) μπροστά στα μάτια δεκάδων άλλων. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως οι ίδιοι σιχαίνονται τα αίματα. Όπως και όλοι οι ηθικοί αυτουργοί.

Advertisements

Η ΕΡΤ θα γίνει παραμάγαζο του Μπόμπολα!

77.jpg

 

«Είναι αυτονόητη προϋπόθεση να μη γίνει η δημόσια ραδιοτηλεόραση παραμάγαζο της εκάστοτε κυβέρνησης» δήλωσε ο νέος υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης, Παντελής Καψής, μιλώντας τη Δευτέρα στην, πάντα, φιλόξενη τηλεοπτική συχνότητα του MEGA. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο Παντελής είναι γιός του πατέρα του, του κανονικού Καψή, κολλητού του Ανδρέα Παπανδρέου, του κανονικού, ο οποίος επί μακρό διετέλεσε υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, του κανονικού. Αρχικά, όπως και ο αδερφός του Μανώλης, κληρονόμησε από τον πατέρα του το «χάρισμα» της δημοσιογραφίας και έγινε «δημοσιογράφος – γράφω την αποψάρα μου». Όπως και ο πατέρας του σταδιοδρόμησε, βασικά, στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη. Με το που τίναξε τα πέταλα ο Λαμπράκης και ανέλαβε το μαγαζί ο Ψυχάρης, πρώην διοικητής του Αγίου Όρους, ο Παντελής έγινε διευθυντής, παρόλο που στο ΔΟΛ όλοι ήξεραν πως το μοναδικό προσόν που είχε ήταν το επίθετο του πατέρα του. Ο Παντελής έκανε ότι μπορούσε ώστε να το επιβεβαιώσει, οπότε και εκτός ΔΟΛ όλη η δημοσιογραφική πιάτσα έμαθε πως το μοναδικό του προσόν είναι το επίθετο του πατέρα του. Αλλά θα με πεις, εδώ άλλοι και άλλοι έγιναν υπουργοί, πρωθυπουργοί, ακόμα και πρόεδροι των ΗΠΑ, εξαιτίας του επιθέτου του πατέρα τους, στον Παντελή θα κολλήσουμε; Εγώ λέω να κολλήσουμε, γιατί ο τύπος είναι μία απερίγραπτη γλίτσα. Πάμε παρακάτω; Πάμε…

Ο Παντελής που λες από τη θέση του διευθυντή στο ΔΟΛ τα έκανε σκατά από κάθε άποψη και σε κάθε θέμα. Αυτό δεν φαινόταν ιδιαίτερα προς τα έξω γιατί το μαγαζί έχει γερά θεμέλια και ο Παντελής ήταν πολύ λίγος για να τα σπάσει. Ο Παντελής, όπως και ο αδερφός του Μανώλης, ερωτεύτηκε το μνημόνιο με το που το είδε! Ερωτευόταν επίσης και όποιον άλλον ερωτευόταν το μνημόνιο, ακόμα κι αν δεν το έκανε με την πρώτη ματιά. Ο Παντελής τα έδωσε όλα για να στηρίξει τον ΓΑΠ, όταν ο γιός του Ανδρέα έκανε ότι μπορούσε για να στηθεί η ιστορία με το πρόγραμμα φτωχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Όταν ο ΓΑΠ αποδείχτηκε μεγάλος λάκης, κάτι έσπασε μέσα στον Παντελή και άρχισε μέσα από τις στήλες του να στέλνει ερωτικά γράμματα στο «μεγαλύτερο Έλληνα» Λουκά Παπαδήμο. Όταν το παλτό ο Παπαδήμος ανέλαβε, από την Ελληνική Ένωση Τραπεζών, την πρωθυπουργία της χώρας το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να βγάλει… γκόμενα τον Παντελή και να τον διορίσει τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Ο Παντελής για να φύγει από το ΔΟΛ και να πάει στο Μέγαρο Μαξίμου πήρε από τον Ψυχάρη αποζημίωση (έλα, δεν το πιστεύω…) που, σύμφωνα με πηγές από το λογιστήριο του ΔΟΛ, ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο ευρώ. Έτσι, με το μισό εκ στην τσέπη, ο Παντελής έγινε κυβερνητικός εκπρόσωπος…

Έλα που όμως ο Σαμαράς είχε άλλη άποψη για τα πράγματα και τον Απρίλιο του 2012 αποφάσισε ότι έπρεπε αυτός να γίνει πρωθυπουργός. Με αυτά και με τα άλλα, ο Παντελής έμεινε άνεργος! Το δράμα του συγκίνησε βαθύτατα τον Μπόμπολα ο οποίος του έδωσε μεροκάματο, κάπου στα 10 χιλιάρικα το μήνα, στο «Έθνος». Ένα χρόνο τώρα ο Παντελής τα έδινε όλα σε δύο κατευθύνσεις: Από τη μία στήριζε τον Σαμαρά και από την άλλη τον Βενιζέλο. Σε κάποια διαλείμματα αυτής της τιτάνιας προσπάθειας μάλωνε τον κυρ Φώτη τον Κουβέλη, γιατί αφενός δεν ήταν ερωτευμένος με τον Σαμαρά και αφετέρου δεν αναγνώρισε το μεγαλείο της προσωπικότητας του Βενιζέλου. Έρχεται λοιπόν τώρα ο Παντελής, μετά απ’ όλα αυτά, να μας πει ότι προϋπόθεση για τη νέα δημόσια ραδιοτηλεόραση είναι να μην είναι παραμάγαζο καμίας κυβέρνησης…. Ποιος; Ο Παντελής, που αν ανοίξεις το λεξικό δίπλα το λήμμα «παραμάγαζο» έχει τη φωτογραφία του! Φιλάκια και πάω στου Άδωνη για λεξοτανίλ.

Δαιμόνια δικός σας, και βγάζοντας καπνούς, Πίκος Απίκος

http://www.alterthess.gr/content/i-ert-tha-ginei-paramagazo-toy-mpompola