Η Χρυσή Αυγή σκοτώνει, γιατί Σαμαράς και Βενιζέλος σιχαίνονται τα αίματα

 

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Παύλος Φύσσας, μέλος του αντιφασιστικού κινήματος δολοφονήθηκε από αγέλη φασιστών. Είναι μια πολιτική δολοφονία στην Ελλάδα του success story. Θα συνέβαινε κάποια στιγμή, όχι μόνο γιατί στο φασισμό μετά τους μετανάστες, τους ρομά, τους ομοφυλόφιλους, έρχεται η σειρά σου. Χτυπάει η πόρτα και είναι αυτοί στους οποίους δεν αρέσεις. Η πολιτική δολοφονία θα συνέβαινε γιατί ο φασισμός, δεν είναι ανατροπή, είναι καλογυαλισμένο γρανάζι στο μηχανισμό υποταγής. Δεν είναι αντίσταση, είναι τυφλή βία για να μην υπάρξει καμιά αντίσταση και κυρίως σε συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Η θεωρία των «δύο άκρων», ήθελε νεκρό για να αποκτήσει υπόσταση και πειστικότητα. Συστηματικά καλλιεργούν αυτή την αντίληψη που εξισώνει το φασισμό με δημοκρατικά πολιτικά κόμματα, που δίνουν μάχη για μια Δημοκρατία που χάνει όλο και περισσότερα εξαιτίας των πολιτικών τους. Θέλουν έτσι να φοβίσουν τον κόσμο, να συκοφαντήσουν και βέβαια να δικαιολογηθούν. Με τον τρόπο αυτό οδηγούν σιωπηλά στο συμπέρασμα «μπορεί να είμαστε απατεώνες, κλέφτες, ψεύτες, αλλά μαζί μας είσαστε ασφαλείς».

Η τακτική τους όμως έχει μια αντίφαση. Από την μία η θεωρία των δύο άκρων φαίνεται να αναγνωρίζει πολιτικές αιτίες σε αυτό που γίνεται (σύγκρουση άκρων) και ταυτόχρονα ζητάνε μια απολίτικη, «οικουμενική» συνστράτευση. Η άνοδος του φασισμού στην Ελλάδα έχει πολιτικές αιτίες. Ο Σαμαράς έθεσε τους μετανάστες στην πολιτική ατζέντα ως το βασικό πρόβλημα φτιάχνοντας μάλιστα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο Σαμαράς μετέτρεψε τις ακροδεξιές απόψεις στο κόμμα του που κυκλοφορούσαν λάθρα, σε επίσημη γραμμή. Ο Σαμαράς ταυτίζει τον πατριώτη με τον ακροδεξιό και τον θρήσκο. Ο Σαμαράς έβαλε σε επιτελικές και κυβερνητικές θέσεις χουντικούς, αρνητές του ολοκαυτώματος και αναθεωρητές του ναζισμού. Ο Βενιζέλος συμφώνησε και χρησιμοποίησε τον μπαμπούλα της Χρυσής Αυγής για να κρύψει πόσο τέρας είναι ο ίδιος και η πολιτική του.

Ο φασισμός δεν φυτρώνει ως μανιτάρι στο δάσος. Κάποιοι τον ποτίζουν συστηματικά. Την δεκαετία του ‘60, από τα απομεινάρια των εθνικοφρόνων φασιστών δημιούργησαν το παρακράτος για να αναχαιτίσουν την Αριστερά. Σήμερα δουλεύουν με τη Χρυσή Αυγή. Τόσο απλά.

Όσοι πραγματικά ανησυχούν για το φαινόμενο, είναι υποχρεωμένοι να το κατεβάσουν από το κάδρο του φόβου και να το δουν κατάματα. Είναι δυνατόν να σε φοβίζει η Χρυσή Αυγή, αλλά όχι η καταστροφή μιας χώρας η οποία της δίνει τη δυνατότητα να σπεκουλάρει; Είναι δυνατόν να φοβάσαι πως θα καταλυθεί η Δημοκρατία από τη Χρυσή Αυγή, αλλά να μην βλέπεις πως δεν θα μείνουν και πολλά να καταλύσει η Χρυσή Αυγή; Είναι δυνατόν να φοβάσαι τα ζώα του φασισμού, αλλά να μην φοβάσαι τη ζούγκλα που έχει μετατραπεί η χώρα που της έκοψαν σχολεία, νοσοκομεία, τους μισθούς, την ίδια την ανάσα και το όνειρο; Είναι δυνατόν να σε φοβίζει ο φασισμός και να μην καταλαβαίνεις πως στην Ελλάδα του Σαμαρά και του Βενιζέλου, ο φασισμός δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε ο νεοφιλελευθερισμός τους; Αν δεν έπαιρναν από αυτούς που δεν έχουν για να κάνουν πιο πλούσιους αυτούς που έχουν; Αν δεν εξόργιζαν τον κόσμο για να στρατολογήσουν οι φασίστες οργή και απόγνωση;

Τα 3 τελευταία χρόνια συστηματικά δημιουργείται η εντύπωση, πως χρειάζεται μια στάση ευθύνης, που δεν είναι τίποτα άλλο από πραότητα και αποδοχή. Επιδοτημένοι ψευτοδιανοούμενοι, καθηγητές Πανεπιστημίου που είναι δημιουργήματα των δημοσίων σχέσεων και του κομματισμού, ξεπεσμένοι λαϊφστυλάδες που αντικατέστησαν τις συνταγές ωχαδερφισμού και καλοπέρασης με το προσκύνημα του νεοφιλελευθερισμού της συλλογικής ευθύνης, προτάσσουν την απομάκρυνση από την ένταση «απ όπου κι αν προέρχεται». Αρκεί να μην δούμε την πολιτική από εκεί που προέρχεται.

Σε αυτό ακριβώς το κλίμα, εχθρός είναι η Χρυσή Αυγή που σκοτώνει, αλλά όχι οι πολιτικές που σκοτώνουν. Οι φασίστες που θα φτιάξουν γκέτο, αλλά όχι οι κυβερνήσεις που ήδη έφτιαξαν. Μπορεί να μην είναι ανοιχτά οπαδοί του ευγονισμού του Χίτλερ, αλλά αποδέχονται στην κοινωνία να επικρατεί η φυσική επιλογή και ο οικονομικός ευγονισμός. Όποιος δεν αντέξει, είναι γιατί δεν άξιζε να ζει και όχι γιατί τον σκότωσε ο Άδωνις. Μπορεί να μην διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε λευκούς και μαύρους ακόμη, αλλά τους διαχωρίζουν σε αυτούς που έχουν δικαίωμα στη μόρφωση, την υγεία, τη ζωή και σε αυτούς που δεν έχουν.

Σε μια δημοκρατία που λειτουργεί, σε μια χώρα με κοινωνική Δικαιοσύνη, σε μια Ελλάδα που όλοι μπορούν να ζήσουν, δεν μπορεί ούτε να υπάρξει Χρυσή Αυγή, ούτε να σκοτώσει. Σε μια χώρα που καταρρέει η Χρυσή Αυγή είναι εργαλείο. Το εργαλείο του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Και καμιά φορά αυτό το εργαλείο είναι μαχαίρι που σκοτώνει με θράσος έναν άνθρωπο (όχι μετανάστη πια) μπροστά στα μάτια δεκάδων άλλων. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως οι ίδιοι σιχαίνονται τα αίματα. Όπως και όλοι οι ηθικοί αυτουργοί.

Advertisements

Δολοφονία 34χρονου αντιφασίστα στην Αμφιάλη από χρυσαυγίτες

O 34χρονος Παύλος Φύσσας, γνωστός για την αντιφασιστική του δράση, έπεσε νεκρός γύρω στις 12.10 το βράδυ στην Αμφιάλη. Σύμφωνα με μαρτυρίες το θύμα και η παρέα του, 5 – 6 άνδρες και γυναίκες κυνηγήθηκαν από περίπου 25 άτομα με μαύρες μπλούζες, μετά το τέλος του αγώνα του Ολυμπιακού.

Ο 34χρονος κτυπήθηκε με τουλάχιστον 3 μαχαιριές στο στήθος, στην οδό Τσαλδάρη και Ξάνθου στο κέντρο της Αμφιάλης, και μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Αυτόπτης μάρτυς δήλωσε ότι το ασθενοφόρο καθυστέρησε περίπου μισή ώρα, ενώ σε ελάχιστα λεπτά, περίπου 5 με 10, μαζεύτηκαν 5 με 6 περιπολικά και 12 μηχανές.

Η αστυνομία προσήγαγε έναν 55χρονο, στην κατοχή του οποίου, σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, βρέθηκε μαχαίρι. Πηγές της αστυνομίας αναφέρουν ότι έχει σχέση με την ακροδεξιά. Αργότερα ανακοινώθηκε πως είναι ο δράστης. Αναζητούνται και άλλα άτομα που έλαβαν μέρος στην επίθεση.

Στον τόπο της δολοφονίας συγκεντρώθηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες περίπου 200 άτομα από τον αντιφασιστικό χώρο.

 

 

Αντιφασιστική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Π. Φύσσα

Σήμερα Τετάρτη 18 Σεπτέμβρη στις 18.00 στην πλατεία Ζαρντέν  (τριγωνάκι, πλ. Νίκης στην Τσαλδάρη) από σωματεία, συλλογικότητες και φορείς της περιοχής (πρόσβαση με τα λεωφορεία 824 – 826 από Πειραιά).

 

Το κάλεσμα

 

Καταγγέλλουμε την εν ψυχρώ δολοφονία του 34χρονου νέου, χτες στο Κερατσίνι από φασίστες εγκληματίες της Χρυσής Αυγής. Ο εγκληματικός μηχανισμός της Χρυσής Αυγής, χτυπάει σε εργατικές λαϊκές γειτονιές, αποκαλύπτοντας ότι είναι μηχανισμός του σάπιου συστήματος, του κεφαλαίου. Στόχο έχει να τρομοκρατήσει κάθε εργαζόμενο, κάθε νέο που σηκώνει κεφάλι και αγωνίζεται ενάντια στην βάρβαρη πολιτική.

 

Να μην τους περάσει.

Ο λαός έχει την δύναμη να τους τσακίσει. Τώρα χρειάζεται μαζική λαϊκή κινητοποίηση και δράση όλων των εργαζομένων και της νεολαίας για να απομονωθούν οι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής, σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε σωματείο, σε κάθε λαϊκή γειτονιά. Κάθε μαζικός φορέας να αναπτύξει δράση για να τους πετάξει έξω, αυτούς και την σάπια ιδεολογία τους, να μην περνάει πουθενά το ναζιστικό δηλητήριο.

 

Καλούμε τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς να καταδικάσουν και να συμμετέχουν στη συγκέντρωση την Τετάρτη 18 Σεπτέμβρη στις 5.30 το απόγευμα στην Πλατεία Ζαρντέν (τριγωνάκι, πλ. Νίκης οδός Τσαλδάρη) στην Αμφιάλη.

 

Τα σωματεία: Συνδικάτο Μετάλλου Πειραιά, Πανελλήνια Ένωση Αμμοβολιστών-Καθαριστών, Σωματείο Ηλεκτρολόγων Πλοίων, Σωματείο Ναυπηγοξυλουργών, Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής Ε.Ν «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Ρυμουλκών – Ναυαγοσωστικών, Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων ΝΑΤ, Πανελλαδική Ένωση Ελαιοργοσαπουνοποιών, Συνδικάτο Οικοδόμων Πειραιά, Σωματείο Λογιστών Πειραιά, Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά, Σωματείο Καθαριστών – Καθαριστριών Πειραιά, Σωματείο Ιδιωτικής Υγείας Πειραιά, Παράρτημα Πειραιά Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Πειραιά, Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Πειραιά, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Νίκαιας – Κορυδαλλού, Σωματείο Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Νίκαιας – Κορυδαλλού, Σωματείο Συνταξιούχων ΙΚΑ Σαλαμίνας.

 

 

 

Πηγή: avgi.gr

 

Περιγραφή από αυτόπτη μάρτυρα

 

H μαρτυρία πως ανέβηκε στο athens.indymedia:

 

«Γύρω στις 12, ομάδα περίπου 15-20 φασιστών, με μαύρες μπλούζες – παραλλαγή παντελόνια και αρβύλες, βρίσκονταν στην Π. Τσαλδάρη. Εκείνη την στιγμή ο Killah P περνούσε με την σύντροφο του και άλλο ένα ζευγάρι όταν είτε αναγνωρίστηκε, είτε αντάλλαξαν κάποιες κουβέντες του τύπου ‘τι θέλετε εδώ εσείς , δεν χωράτε σε αυτή τη γειτονιά’.

Το θέμα είναι ότι αμέσως οι φασίστες κυνήγησαν τα 4 άτομα και γενικότερα έπαιξε κυνηγητό ανεβαίνοντας την Π. Τσαλδάρη με κατεύθυνση την Γρ. Λαμπράκη. Κάποια στιγμή από κάποιο στενό βγήκαν ακόμα καμιά 10αριά φασίστες και περικύκλωσαν τα παιδιά. Εκείνη την στιγμή εμφανίζεται ένα αυτοκίνητο που μπήκε στο αντίθετο ρεύμα, σταμάτησε, ο οδηγός κατέβηκε και μαχαίρωσε τον Killah P μια φορά στην καρδιά και μια φορά στην κοιλιά( η μαχαιριά στην κοιλιά είχε σχήμα Γ).

Το όλο σκηνικό έγινε παρουσία αστυνομικών της ΔΙΑΣ οπού αφού έγινε ότι έγινε και αφού οι περισσότεροι φασίστες είχαν φύγει έπιασαν τον δολοφόνο (κάποιοι λένε οτι ο Κillah P πριν καλά καλά συνειδητοποιήσει τι ακριβώς είχε γίνει έδειχνε τον δολοφόνο του και με αυτόν τον τρόπο οι μπάτσοι τον δέσανε). Το ΕΚΑΒ έκανε 35 λεπτά να εμφανιστεί και μετά άπω αρκετή ώρα έφτασε στο σημείο η πληροφορία ότι είναι νεκρός».

http://left.gr/news/34hronos-nekros-stin-amfiali-meta-apo-mahairoma-apo-omada-akrodexion-0

Σε είδα: να σκοτώνεις για δεύτερη φορά έναν 18χρονο, Λένα Διβάνη


Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά,
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη.
(μουσική-στίχοι: Πάνος Τζαβέλας)
    Σε είδα να ταξιδεύεις στη Γενεύη για κάποια ιστορική έρευνα και να αδιαφορείς για την δολοφονία ενός 18χρονου που δεν είχε να πληρώσει το εισιτήριο του ενώ προηγήθηκε η δημόσια διαπόμπευση και ο ξυλοδαρμός του από το ελεγκτή και τον οδηγό του τρόλεϊ. Σε είδα να υπερασπίζεσαι το «δικαίωμα» εργαζόμενοι να συμπεριφέρονται με βίαιο τρόπο απέναντι σε άνεργους, συνταξιούχους, φοιτητές κι άλλους εργαζόμενους, ενισχύοντας τον κοινωνικό αυτοματισμό. Σε είδα από το κέντρο του κόσμου σου να αδιαφορείς για τα προβλήματα του δικού μας, να υιοθετείς την κυρίαρχη αντίληψη ότι ο φτωχός κι ο εξαθλιωμένος είναι απατεώνας και ότι δεν σε ενδιαφέρει να χάσει τη ζωή του ακόμα και γι’ αυτό.

 

    Όμως, ακόμα και μετά τα τόσα σχόλια που κρίνουν και κατακρίνουν τη στάση σου είδα να συνεχίζεις να αντιμετωπίζεις το ζήτημα αφ’ υψηλού και με κάποιο χιούμορ που θα ήθελε να είναι φιλικό αλλά στάζει δηλητήριο. Δεν ξέρω, ίσως στη Γενεύη που θα διεξάγεις την ιστορική σου έρευνα να δεις με άλλο μάτι την υπόθεση. Αν και φαντάζομαι πως θα γελάς με τα δικά μου σχόλια, υψώνοντας λίγο τη φωνή σου, ανάβοντας άλλο ένα τσιγάρο και παραγγέλνοντας ακόμα ένα ποτό. Όχι δεν ξέρω τι πίνεις και δεν μας δίνεις αλλά ούτε χρειάζεται να μάθω, δεν θέλω να γίνω σαν εσένα. Βαρέθηκα τους άνετους όπως εσύ και το πνευματικό τους υπόβαθρο που είναι ταγμένο στην υπεράσπιση του νεοφιλελευθερισμού και, γιατί όχι, του ναζισμού. Τι να τα κάνω τα ωραία σχόλια προς υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και των ομοφυλόφιλων όταν από πίσω κρύβονται το ψέμα και η υποκρισία; Έχουμε χορτάσει από την αστική και μικροαστική γελοιότητα χρόνια τώρα, ήρθε ο καιρός να αλλάξουν τα πράγματα. Και θα αλλάξουν, φαντάζομαι το ξέρεις, και τότε να σε δω που και πως θα τρέχεις να κρυφτείς. Παρέα με την Κική Δημουλά, την Σώτη Τριανταφύλλου, τον Χρήστο Χωμενίδη, τον Πέτρο Τατσόπουλο (και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστια ευθύνη για τις δηλώσεις του βουλευτή του, για άλλη μια φορά υπερασπίζεται την Διβάνη όπως έκανε με την Δημουλά στοχοποιώντας όσους αντέδρασαν με το τελευταίο περιστατικό) και όλους τους άλλους που βάλατε την τέχνη σας να υπερασπιστεί τα μνημόνια, τις κυβερνήσεις νομοθετικού περιεχομένου, την Τρόικα και ακόμα αυτή την Χρυσή Αυγή, η οποία βρήκε την ευκαιρία να χύσει το ρατσιστικό της δηλητήριο μιλώντας για ευνοούμενους μετανάστες που μετακινούνται δωρεάν με τα ΜΜΕ. Η λογοτεχνία δεν είναι για τα δόντια σας. Ευτυχώς υπάρχουν οι εξόριστοι ποιητές μας και οι μάρτυρες συγγραφείς που έρχονται βαθιά από το παρελθόν αλλά και οι νέες, άφθαρτες πένες και θα αντέξουμε τα χρόνια που ήρθαν. Μαζί με το σύνολο του κόσμου της δουλειάς κι όχι όσων υπηρετούν τα σχέδια της κυβέρνησης, μπορούμε και θα επιτύχουμε το θαύμα ή μάλλον αυτό που απαιτεί την αναγκαιότητα της εποχής μας. Μια νέα κοινωνική, πνευματική, ανθρωπιστική και κυρίως ταξική επανάσταση που θα ανατρέψει τον σάπιο κόσμο σας.

Σε είδα να σκοτώνεις για δεύτερη φορά έναν 18χρονο, Λένα Διβάνη αλλά είδα και τον φόβο σου, όπως και της παρέας σου, για εκείνο που έρχεται.

Αριστερός Σχολιασμός
14/8/2013

«Salut à toi…», σύντροφε Κλεμάν

Της Έλσας Παπαγεωργίου
Η Γαλλία είναι μια από τις χώρες όπου η «θεωρία των δύο άκρων», δηλαδή η εξομοίωση της άκρας δεξιάς με την άκρα αριστερά δεν είναι μια καινούργια καραμέλα. Είναι μια παλιά καραμέλα. Ο μακρύς κατάλογος των θυμάτων, κυρίως μεταναστευτικής καταγωγής, που έπεσαν κάτω από τα φονικά χτυπήματα σκίνχεντ που φώλιαζαν για πολλά χρόνια στη ζεστή αγκαλιά του Εθνικού Μετώπου, δεν φάνηκε να συγκινεί το γαλλικό πολιτικό κατεστημένο, που προωθούσε συστηματικά την εν λόγω θεωρία παράλληλα με την εξελισσόμενη απο-μαρξικοποίηση της διανοητικής και πολιτικής ζωής της χώρας.

Η ιδεολογική ηγεμονία των «νέων φιλοσόφων» της ευθείας γραμμής που πήγαινε από τον Χέγγελ κατευθείαν στα γκούλαγκ, όπως εύστοχα καυτηριάζει ο Φρέντρικ Τζέιμσον, οδήγησε στην εμφάνιση της ευθείας γραμμής στο εγκεφαλογράφημα της  πολιτικής και της διανόησης, σε συνδυασμό με το «χτύπημα» της εναλλαγής στην εξουσία μιας νεοφιλελεύθερης «σοσιαλδημοκρατίας» με μια νεοφιλελεύθερη δεξιά και τούμπαλιν.

Ο Κλεμάν Μερίκ ήταν ένας πολιτικοποιημένος νέος με έντονο αντιφασιστικό φρόνημα και ιδέες. Στη συνέχεια της τεθλασμένης γραμμής των αντιστάσεων, πήγε στο Παρίσι να σπουδάσει στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών, ένα από τα πιο εκλεκτά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Συνδικαλίστηκε με το αριστερό φοιτητικό συνδικάτο Sud Etudiant της Ομοσπονδίας Solidaires. Συμμετείχε ενεργά στην Αντιφασιστική Δράση σε Παρίσι και Προάστια (αντιφά).

Ο Κλεμάν  μοίραζε αντιφασιστικές προκηρύξεις, πάλευε ενάντια στο πανεπιστήμιο-επιχείρηση, για συνολική και κριτική γνώση, πήγαινε σε αντιδιαδηλώσεις ενάντια στις φασιστοσυνάξεις, πάλευε ενάντια στο ρατσισμό, το σεξισμό και την ομοφοβία. Ήταν αντικαπιταλιστής κι ελευθεριακός. Στο μπαρ που σύχναζε μαζεύτηκαν οι σύντροφοι και φίλοι του το μεσημέρι της Πέμπτης 6 Ιούνη πριν του πουν το τελευταίο αντίο στον πεζόδρομο της οδού Κομαρτάν όπου δολοφονήθηκε από τους ακροδεξιούς σχίνχεντ.

Την Τετάρτη 5 Ιούνη, το απόγευμα, ο Κλεμάν έβγαινε με τους φίλους και συντρόφους του από ένα παζάρι ρούχων. Είχαν ήδη διασταυρωθεί με τους φασίστες. Τατουάζ με αγκυλωτούς σταυρούς και μπλούζες μάρκας «Λευκή δύναμη» και «Αίμα, τιμή» δεν κρύβονται. Ενημέρωσαν τον ιδιωτικό φύλακα του καταστήματος για την παρουσία των φασιστών ο οποίος τους είπε να μην κάνουν φασαρία στο μαγαζί και τους παρέπεμψε σε δύο αστυνομικούς οι οποίοι για κάποιο λόγο έφυγαν. Οι φασίστες περίμεναν τους αντιφασίστες έξω από το χώρο πώλησης έχοντας καλέσει κι άλλους για ενισχύσεις. Τους κύκλωσαν και τους επιτέθηκαν. Ο Κλεμάν, δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Χτυπώντας τον με σιδερογροθιά στο πρόσωπο, τον έριξαν σε ένα μεταλλικό στύλο, χτύπησε το κεφάλι του και δεν ξύπνησε ποτέ ξανά.

Η αστυνομία έχει προβεί ήδη σε συλλήψεις [1]. Υπήρχαν πολλοί αυτόπτες μάρτυρες και κάμερες που κατέγραψαν την επίθεση [2].

Κι αφού υπήρχαν τόσοι μάρτυρες, πως τόλμησαν τέτοια επίθεση, θα αναρωτηθεί κάποιος που δεν έχει ακόμα αντιληφθεί ότι το να υπάρχουν μάρτυρες είναι μέρος του σεναρίου των φασιστικών επιθέσεων. Στην Ελλάδα το σενάριο έχει πια εμπεδωθεί.

Στη Γαλλία φασιστικές ομάδες (Jeunesses Nationalistes, Troisième Voie, Bloc Identitaire, GUD, Vox Populi και άλλες) που είχαν εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη και κρυφτεί για χρόνια στις τρύπες τους, πολλαπλασιάζουν και οξύνουν τις επιθέσεις τους ενάντια σε ομοφυλόφιλους-ες, «αριστεριστές», μετανάστες ή Γάλλους που προέρχονται από τη μετανάστευση. Η λίστα των επιθέσεων είναι μεγάλη και διαρκώς μεγαλώνει: Τούρ, Λυών, Ζιβόρ, Λίλ, Παρίσι, Τουλούζ [3]…

Οι διαδηλώσεις, αυτο-αποκαλούμενες «για όλους», ενάντια στο νόμο για το «γάμο για όλους» αποτέλεσε πρόσφορο έδαφος για την επανεμφάνιση, την ενδυνάμωση, και την νομιμοποίησή τους απέναντι σε ένα κόσμο που, αν και συντηρητικός, είχε δυσκολία να συνευρεθεί και να οσμωθεί με φασιστικές και νεοναζιστικές ομάδες. Είδαμε τις τελευταίες, στο περιθώριο των διαδηλώσεων ενάντια στο γάμο των ομοφυλόφιλων ζευγαριών να επιχειρούν να προκαλέσουν συγκρούσεις με την αστυνομία. Να διαπράττουν δεκάδες ξυλοδαρμούς, να επιτίθενται σε πορείες ακόμα και συνδικαλιστικές. Η συσπείρωση και η μαζικοποίηση του συντηρητικού χώρου ενάντια στο γάμο για όλους αναμόχλευσε τα πιο ακραία συντηρητικά αντανακλαστικά και έφερε στην επιφάνεια το πιο αποκρουστικό πρόσωπο τους.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κρίση είναι παρούσα στη Γαλλία. Όχι με τον τρόπο που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στον ευρωπαϊκό νότο. ‘Έχουμε όμως μια διαρκή και συστηματική συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους που στηρίχτηκε για χρόνια στο δόγμα των «παράσιτων» που ζουν χάρη στη δουλειά των άλλων. Έχουμε μορφές βίαιου αποκλεισμού τεράστιων κομματιών της γαλλικής κοινωνίας που οξύνει την ταυτοτική αναδίπλωση ένθεν κακείθεν. Χωρίς να ξεχνάμε τη δυναμική που φαίνεται να αναπτύσσει ο φασισμός και ο νέο- ναζισμός στην Ευρώπη με ζοφερή πρωταγωνίστρια την Ελλάδα. Η δολοφονία του Κλεμάν εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο όξυνσης της φασιστικής και ρατσιστικής βίας που σε κάθε χώρα αποκτά πια χαρακτηριστικά μιας εμφύλιας διαμάχης.

Σήμερα σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος σπεύδει να καταδικάσει τη στυγνή και αποτρόπαια πράξη. Ακόμα και η Μαρίν Λεπέν, που κάθε φορά προσθέτει και νέα επίθετα στους χαρακτηρισμούς της, ακόμα και η νεαρή ανιψιά της που εκφράζει τη φασιστική φωνή του Εθνικού Μετώπου στο γαλλικό κοινοβούλιο. Όμως ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς και η πορεία του θα εξαρτηθεί από τη στάση του γαλλικού πολιτικού φάσματος απέναντι στη «θεωρία των δύο άκρων». Ήδη ο ηγέτης του κόμματος της δεξιάς Ζαν Φρανσουά Κοπέ απαιτεί τη διάλυση όλων των ακροδεξιών και ακροαριστερών ομάδων που “αποτελούν κίνδυνο”, εξομοιώνοντας το θύμα της δολοφονίας με τους θύτες του. Από την άλλη, ο Εμμανουέλ Βάλς, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, συνιστά προσοχή απέναντι στα αμαλγάματα, τονίζοντας ότι είναι οι ακροδεξιές ομάδες που εδώ και μήνες προπαγανδίζουν το μίσος [4].

Όσο για την ακροδεξιά της Λεπέν και για το πόσο έχει συντελεστεί η η εκκαθάριση στο εσωτερικό του Εθνικού Μετώπου από αυτούς που πριν από κάποια χρόνια σκότωναν στο όνομά τους, θυμίζει έντονα Βορίδη ή και Κρανιδιώτη, ή ακόμα και τους χρυσαυγίτες όταν προσπαθούν να πείσουν ότι ο ναζισμός τους ανήκει στο παρελθόν.

Σύντροφε Κλεμάν, ό,τι κι αν πούμε τίποτα δεν θα μπορέσει να ξαναδώσει το χαμόγελο στους γονείς σου και τους αγαπημένους σου ανθρώπους. Σου λέω μόνο Salut à toi, δεν θα ξεχάσουμε, θα παλέψουμε για να μην πάνε χαμένοι οι αγώνες σου και τα όμορφα δεκαεννιά σου χρόνια.

Νο pasaràn

Καταρρέει το σουηδικό μοντέλο;

Niko Ago Niko Ago

Για 6η νύχτα συνεχίστηκαν οι ταραχές στα περίχωρα της Στοκχόλμης (παρά τα αντιθέτως γραφόμενα στην Ελλάδα, δεν έχουν επεκταθεί σε άλλες πόλεις), ανάμεσα σε αστυνομία και νεαρούς μετανάστες. Αφορμή η δολοφονία ενός άνδρα από τα όργανα της τάξης, κάνοντας κυρίως το Husby, προάστιο της σουηδικής πρωτεύουσας, να μοιάζει με την Αθήνα του 2008. Ακόμα και οι προειδοποιήσεις από ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία στους πολίτες τους, ίδιες με τότε είναι: «Αποφεύγετε περιοχές υψηλού κινδύνου και παραμείνατε σε επαφή με την πρεσβεία». Η σουηδική κοινωνία είναι αναστατωμένη και εννοείται ότι καταδικάζει τη βία, «απ’ όπου κι αν προέρχεται», όπως συνηθίζεται να λέμε στην Ελλάδα. Απλώς, εδώ, το εννοούν. Πολλοί Σουηδοί, μετά το πρώτο σοκ, βγήκαν στους δρόμους, ζητώντας τερματισμό των ταραχών αλλά και της αστυνομικής βίας. Η θέα πυρπολημένων αυτοκίνητων (150 μέχρι τα ξημερώματα Παρασκευής), κατεστραμμένων προσόψεων καταστημάτων και ATM, ακόμα και φωτιά σε σχολείο(!), δεν είναι ο,τι πιο συνηθισμένο, σε μια χώρα που για χρόνια υπερηφανευόταν για την κοινωνική της ειρήνη. Αν και, όχι στο τόσο μακρινό παρελθόν, έχουν υπάρξει φαινόμενα βίας κι εδώ.

Υπάρχει, άραγε, ρατσισμός στη Σουηδία; είναι το ερώτημα πολλών. Καταρρέει το περίφημο «σουηδικό μοντέλο»; Φυσικά και υπάρχει ρατσισμός. Και πού δεν υπάρχει; Αλλά εδώ είναι κοινωνικό έγκλημα και ποινικό αδίκημα, αν (ανα)φερθείς ρατσιστικά σε οποιονδήποτε. Και όχι, δεν καταρρέει το «σουηδικό μοντέλο». Η σημερινή Σουηδία, δεν είναι εκείνη της δεκαετίας του ’80, του Olof Palme, αλλά είναι αρκετά ικανή να ενσωματώσει τον μεγάλο όγκο των μεταναστών και των προσφύγων που δέχεται κάθε χρόνο (4η παγκοσμίως και 2η με βάση τον πληθυσμό της, χώρα υποδοχής). Και μόνο ότι από τους περίπου 44.000 αιτούντες άσυλο (σε σύνολο 103.000 μεταναστών) που έφτασαν το 2012, έλαβε άδεια, σχεδόν το 100%, από μόνο του επιβεβαιώνει των παραπάνω (και προκαλεί κατάθλιψη, αν το συγκρίνεις με τα ποσοστά της Ελλάδας).

Προφανώς, η χορήγηση άδειας παραμονής, δεν σημαίνει αυτόματη εύρεση εργασίας και κοινωνική ενσωμάτωση. Η ανεργία στους (κυρίως ανειδίκευτους) νέους μετανάστες, είναι υψηλή και αυτό αποτελεί πηγή προβλημάτων. Αυτή είναι για πολλούς και η πραγματική αιτία του ξεσηκωμού στο Husby, «καλυμμένη» πίσω από τη δολοφονία του μετανάστη από την αστυνομία. Τα ΜΜΕ έχουν κάνει σφυγμομετρήσεις αυτές τις ημέρες, ψάχνοντας να βρουν τα αίτια αλλά και προτάσεις λύσεων. Οι περισσότεροι ερωτώμενοι πολίτες -ανάμεσά τους πολλοί μετανάστες- συγκλίνουν στα ίδια συμπεράσματα: Περισσότεροι πόροι για την ένταξη των νέων μεταναστών στην αγορά εργασίας και στη κοινωνία, περισσότερα χρήματα για τα σχολεία (στο Husby υπάρχουν φωνές ότι διατίθενται λιγότερα χρήματα απ’ ό,τι στη Στοκχόλμη), περισσότερα χρήματα για την αστυνομία, για να μη βρεθεί απροετοίμαστη όπως τώρα, καλύτερη διασπορά των μεταναστών στη χώρα. Τα «ευκόλως εννοούμενα» που, όμως, ακόμα και για τη Σουηδία, δεν είναι τόσο εύκολο να γίνουν πράξη.

Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τα επεισόδια ξεκίνησαν και «περατώθηκαν», σύμφωνα με την αστυνομία, από μια «χούφτα» νεαρών, όχι παραπάνω από 30-40 άτομα. Η οργανωτική ικανότητα, όμως, η οποία αποδείχθηκε όχι  αμελητέα, αποδίδεται από αναλυτές, σε κάπως μεγαλύτερα και πιο έμπειρά άτομα, σε ο,τι αφορά τις συγκρούσεις με την αστυνομία. Επίσης, η σφοδρότητα της βίας, δεν αντικατοπτρίζει και την αποδοχή της, ακόμα και από μεγάλη μερίδα αποκλεισμένων μεταναστών. Μάλλον ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει.

Η κοινωνική ενσωμάτωση μεταναστών θέλει τις κατάλληλες δομές, χρόνο και χρήμα. Παρά τα τελευταία γεγονότα, το σουηδικό κράτος, (δείχνει να) τα διαθέτει σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό. Οι σχολές εκμάθησης σουηδικών για μετανάστες (SFI), επιχορηγούνται γενναία από κράτος και  Δήμους και η φοίτηση εκεί, για κάθε νεοφερμένο, είναι ευεργετική, και αποτελεί το πρώτο βήμα για την ομαλή ένταξη. Μια ματιά στην κοινωνική και πολιτική «πυραμίδα» της χώρας, θα πείσει τον οποιονδήποτε για την έμπρακτη και διαρκή προσπάθεια ενσωμάτωσης που κάνει και καταφέρνει η σουηδική πολιτεία. Παρά τις όποιες υπαρκτές ατέλειες, που γεγονότα όπως αυτά της Στοκχόλμης, τα «φωτίζουν» έντονα. Ως εκ τούτου, όσοι σπεύσανε να αναφωνήσουν ότι «κατέρρευσε το σουηδικό μοντέλο», γνωρίζουν ελάχιστα από τη σουηδική κοινωνία.

Στο πολιτικό σκέλος, ακόμα και οι ακροδεξιοί «Σουηδοί Δημοκράτες» -που λανθασμένα γράφτηκε ότι είναι 3η δύναμη στο κοινοβούλιο ή στις δημοσκοπήσεις, αφού ήταν και είναι στην 5η θέση, με τάσεις καθόδου, όπως δείχνουν τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα– και παρά τον «ούριο άνεμο» που νιώθουν να πνέει μετά τα γεγονότα, κρατάνε πολύ ήπια στάση, γνωρίζοντας πως η κοινωνία και η πολιτεία, όπως δεν ανέχονται τη βία, δεν ανέχονται και τον ρατσισμό. Βεβαίως, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Σε μια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης, με πάνω από 110.000 μέλη, που φτιάχτηκε για συμπαράσταση στην αστυνομία, μερικοί νεαροί «ντούροι Σουηδοί», προτείνουν «να πυροβολήσει η αστυνομία στο ψαχνό» ή «να δοθούν όπλα στον λαό» (τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει…). Όταν, όμως, τους ρωτούν, αν θα ήταν έτοιμοι να πάρουν και την ευθύνη πάνω τους, σε περίπτωση που κάποιος ανόητος τους ακούσει και αρχίζει να πυροβολεί, κάνουν «την πάπια» και αρχίζουν τα «αστεία κάνω» και «δεν τα εννοώ» κ.λπ. Ξέρουν κι αυτοί καλά ότι η πολιτεία, όπως δεν θα αφήσει ατιμώρητους του πρωταίτιους της βίας, δεν αστειεύεται ούτε στα φαινόμενα παρακίνησης σε βία και ρατσισμού.

 

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.kosmos&id=24698