Να μην μπει λουκέτο στην ιστορία του ΕΜΠΡΟΣ

Για μια ακόμη φορά, το ελληνικό δημόσιο επιχειρεί να σφραγίσει το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, έναν αυτοδιαχειριζόμενο χώρο πολιτισμού στην καρδιά της πόλης. Μετά το σφράγισμα του θεάτρου, χτες το πρωί, από υπαλλήλους του ΤΑΙΠΕΔ, με εντολή εισαγγελέα και αστυνομική συνοδεία, οι ομάδες που δραστηριοποιούνται στο ΕΜΠΡΟΣ καλούν σήμερα σε ανοιχτή συνέλευση για να αποφασίσουν τη συνέχιση των δράσεών τους.

Της Έφης Γιαννοπούλου

 

Το ιστορικό κτίριο του τυπογραφείου ΕΜΠΡΟΣ, στη Ρήγα Παλαμήδου 2, στου Ψυρρή, έχει φιλοξενήσει από το 1933 πολλές ιστορίες. Τυπογραφείο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ από το 1933 μέχρι το 1985, φιλοξενεί από το 1989 τον θεατρικό οργανισμό «Μορφές» των Τάσου Μπαντή, Ράνιας Οικονομίδου και Δημήτρη Καταλειφού, αφήνοντας εποχή στα θεατρικά πράγματα της πόλης τόσο με τις παραστάσεις του όσο και με τη δραματική σχολή του από την οποία αποφοίτησαν μερικοί από τους καλύτερους ηθοποιούς της νέας γενιάς. Εγκαταλελειμμένο και ρημαγμένο για επτά χρόνια, ξεκινά έναν νέο κύκλο ζωής το 2011 όταν η Κίνηση Μαβίλη αποφασίζει να επανενεργοποιήσει το χώρο σε ένα εγχείρημα καλλιτεχνικό αλλά και με την ευρεία έννοια πολιτικό. Για ένα χρόνο το ΕΜΠΡΟΣ γίνεται και πάλι το κέντρο μιας πρωτοποριακής ιστορίας. Πέρα από τις πεπατημένες προσεγγίσεις και αναζητώντας δομές που θα ανταποκρίνονται στη σύγχρονη κατάσταση, η Κίνηση Μαβίλη ορίζει τους δικούς της άξονες δράσης: Δωρεάν είσοδος σε παραστάσεις και εκδηλώσεις, συλλογικότητα στη διαχείριση, προσκλήσεις σε νέους καλλιτέχνες, άνοιγμα στη γειτονιά και σε συλλόγους μεταναστών, συνεργασίες με καλλιτέχνες και εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού, επέκταση σε νέα καλλιτεχνικά και επιστημονικά πεδία, ερευνητική δουλειά, είναι μόνο κάποιοι από αυτούς.

Ένα χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 2012, το ΕΜΠΡΟΣ βρίσκεται για πρώτη φορά στο στόχαστρο της Πολιτείας και της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας. Μια πρώτη απόπειρα σφραγίσματος του χώρου θα αποτύχει χάρη σε μια ευρεία κινητοποίηση, που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Κίνησης Μαβίλη, με στόχο το ΕΜΠΡΟΣ να παραμείνει ανοιχτό και αυτοδιαχειριζόμενο. Με την κινητοποίηση συντάσσονται ανοιχτά και δύο από τις δημοτικές παρατάξεις του Δήμου Αθηναίων (Ανοιχτή Πόλη, ΑΝΤΑΡΣΥΑ), ενώ το δημοτικό συμβούλιο σε μια συνεδρίαση του παίρνει απόφαση υπέρ της συνέχισης της λειτουργίας του θεάτρου, απόφαση που όμως ποτέ δεν καταγράφεται σε επίσημα πρακτικά. Σε μια συγκυρία που ιστορικές καταλήψεις της Αθήνας δέχονται επίθεση από το κράτος και κλείνουν μέσα σε έναν καταιγισμό συκοφαντιών, παραπλάνησης της κοινής γνώμης και λογυδρίων περί νομιμότητας, τάξης και ασφάλειας, το ΕΜΠΡΟΣ καταφέρνει να μείνει ανοιχτό, γυρίζοντας για μια ακόμα φορά σελίδα στην ιστορία του.

Από το Δεκέμβριο του 2012 μέχρι σήμερα το θέατρο ΕΜΠΡΟΣ λειτουργεί ως «Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ» και στεγάζει πολλές συλλογικότητες και άτομα που βρέθηκαν αντιμέτωπα με μια μεγάλη πρόκληση: τη συνύπαρξη πολλών διαφορετικών απόψεων, τόσο για την καλλιτεχνική δημιουργία όσο και για την πολιτική παρέμβαση. Με κεντρικό όργανό του την ανοιχτή του συνέλευση, το ΕΜΠΡΟΣ έχει προσφέρει μέχρι σήμερα, σε έναν χώρο που διατηρεί πολλά από τα χαρακτηριστικά της προηγούμενης περιόδου του (Κίνηση Μαβίλη), πλήθος εκδηλώσεων: μίνι θεματικά φεστιβάλ (Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, QueerFestival) και πολυθεματικά ολιγοήμερα φεστιβάλ («Πού είμαστε τώρα» και «Τι κόντεψα να στερηθώ»), συζητήσεις σχετικά με την πολιτική επικαιρότητα (Σκουριές και μεταλλεία, Διαπόμπευση οροθετικών, «4η Αυγούστου σήμερα / Μέρες του ‘36», «Συζήτηση για το κέντρο της Αθήνας), κινηματογραφικές προβολές, τακτικό χαριστικό παζάρι βιβλίων, συλλογικές κουζίνες, καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές δράσεις από μετανάστες («Με νύχια και με δόντια για τα δικαιώματά μας»), παρουσιάσεις βιβλίων κ.ά. Ταυτόχρονα ο χώρος ήταν ανοιχτός σε οποιαδήποτε ομάδα ήθελε να τον χρησιμοποιήσει προκειμένου να προετοιμάσει ή να παρουσιάσει το έργο της.

Χτες για μια ακόμη φορά, το ΕΜΠΡΟΣ βρίσκεται στο στόχαστρο του Δημοσίου. Υπάλληλοι του ΤΑΙΠΕΔ, με εντολή εισαγγελέα και συνοδευόμενοι από αστυνομικούς, σφράγισαν χτες το πρωί το θέατρο. Βαριές σιδερένιες μπάρες φράζουν πλέον την είσοδο και ο χώρος φυλάσσεται από ιδιωτικό αστυνομικό. Τόσο η ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ, που βγήκε λίγες ώρες αργότερα, όσο και άρθρο σε διαδικτυακό τόπο προαναγγέλλουν την πώληση του κτιρίου της Ρήγα Παλαμήδου 2 μέχρι το τέλος του χρόνου μέσω ηλεκτρονικής δημοπρασίας. Μεταξύ άλλων το ΤΑΙΠΕΔ επικαλείται ζητήματα ασφάλειας, νομιμότητας, αλλά και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος, ανάδειξης της ιστορικής αξίας του κτιρίου και αναβάθμισης της περιοχής. Τίποτα από αυτά όμως δεν ανήκει στις αρμοδιότητές του, οι οποίες περιορίζονται στην πώληση δημόσιας περιουσίας αποκλειστικά και μόνο για την αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας.

Σε μια δύσκολη συγκυρία και σε μια από τις δυσκολότερες γειτονιές του κέντρου της Αθήνας, το ΕΜΠΡΟΣ αποτέλεσε για δύο χρόνια και μέχρι σήμερα ένα κοινό αγαθό, έναν ζωντανό χώρο συνάντησης, ανταλλαγής, πειραματισμού, καλλιτεχνικής δημιουργίας. Πώς αποτιμάται άραγε το δημόσιο συμφέρον που επικαλείται η ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ για να δικαιολογήσει την πώλησή του; Ποιο τίμημα μπορεί να υπερβεί τη σημασία ενός ανοιχτού σε όλους χώρου πολιτισμού στο κέντρο της πόλης; Θα θυσιαστεί το ΕΜΠΡΟΣ για μερικές χιλιάδες ευρώ που θα καταλήξουν στη μαύρη τρύπα του χρέους;

Άτομα και συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται τους τελευταίους μήνες στο ΕΜΠΡΟΣ απευθύνουν έκκληση για συμπαράσταση και καλούν σήμερα Τρίτη 17/9 στις 7:00 μ.μ. σε ανοιχτή συνέλευση στην πλατεία Αγ. Αναργύρων, έξω από το θέατρο, για να αποφασίσουν τη δράση τους από εδώ και στο εξής.

http://unfollow.com.gr/blog/item/291-embros.html

 

Τα κρυφά όπλα του Αντ. Σαμαρά: Τα έντυπα της ακροδεξιάς και η σχέση τους με τον πρωθυπουργό

 

77.png

 

Η εμφανής στροφή του κ. Σαμαρά προς το ακροδεξιό ακροατήριο δεν έχει μείνει χωρίς ανταπόκριση. Ήδη έχει επισημανθεί το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή και το ΛΑΟΣ ήταν τα μόνα πολιτικά κόμματα που εμφανίστηκαν να επιχαίρουν με την πραξικοπηματική κατάργηση της ΕΡΤ. Είχε προηγηθεί η απόσυρση του αντιρατσιστικού νομοσχέδιου και -ακόμη παλαιότερα- η κατάργηση του νόμου περί ιθαγένειας, πρωτοβουλίες που χειροκροτήθηκαν και πάλι από τους ίδιους.

Ορισμένοι παρασύρονται από την ισοπεδωτική ρητορεία της Χρυσής Αυγής «εναντίον όλων» ή δίνουν μεγάλο βάρος στις αντιναζιστικές κορόνες κυβερνητικών στελεχών. Έτσι παραβλέπουν την ιδεολογική συγγένεια που αισθάνεται εξαρχής η ακροδεξιά με τον πρωθυπουργό και ορισμένους στενούς του συνεργάτες.

Αυτή η συγγένεια μπορεί να αποδειχτεί πολιτικά αξιοποιήσιμη τη στιγμή που αρχίζει να φυλλορροεί η αρχική συμμαχία που απέδωσε το κυβερνητικό σχήμα.

Τα αισθήματα αυτά προς τον κ. Σαμαρά εκδηλώθηκαν ήδη από τον Νοέμβριο του 2009, κατά τη διάρκεια της εκλογής νέου αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία. Μετά την εκλογή Σαμαρά ο βασικός αρθρογράφος της Χρυσής Αυγής Γιώργος Μάστορας (ψευδώνυμο του Γιώργου Μισιάκα) δεν δυσκολεύεται να πει ότι «η ήττα της Ντόρας δεν μπορεί παρά να ικανοποιεί κάθε συγκροτημένο Έλληνα». Και λίγο πιο κάτω: «η εθνομηδενιστική πολιτική του Γιωργάκη είναι γεγονός πως θα οδηγήσει αρκετό κόσμο στην –έστω και κριτική- υποστήριξη του Σαμαρά». Ανάλογες διατυπώσεις θα συναντήσει κανείς και σε άλλα κείμενα της οργάνωσης, όπου τα βέλη στρέφονται κυρίως εναντίον του Γιώργου Καρατζαφέρη, επειδή φάνηκε να υποστηρίζει την Ντόρα Μπακογιάννη.

Στις σελίδες της εφημερίδας «Χρυσή Αυγή» θα συναντήσουμε ύμνους και για άλλους συνεργάτες του πρωθυπουργού, κυρίως τον Παναγιώτη Μπαλτάκο. Η ναζιστική εφημερίδα θεωρεί τις συγγραφικές επιδόσεις του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης «συγκλονιστικές» και «απάντηση στις κατηγορίες πολλών για τον αρχαίο ελληνικό κόσμο».

Στο δεύτερο εβδομαδιαίο έντυπο που υποστηρίζει τη Χρυσή Αυγή, τον «Στόχο», η υποστήριξη προς τον κ. Σαμαρά είναι απροσχημάτιστη. «Αυτό που σήμερα συμβαίνει είναι η επανάσταση της λαϊκής Δεξιάς» διαβάζουμε στον ιστότοπο της εφημερίδας τη μέρα της ψηφοφορίας των νεοδημοκρατών (29.11.2009). Η πρόβλεψη για τη νίκη Σαμαρά είναι σαφής και ενθουσιώδης: «Τουλάχιστον μισό εκατομμύριο Έλληνες έχουν προσέλθει έως τώρα στις κάλπες για την εκλογή αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας. Η μαζική αυτή προσέλευση -συνδυαζόμενη και με άλλες εκτιμήσεις που ήδη κυκλοφορούν- νομοτελειακά οδηγεί τον Αντώνη Σαμαρά σε μια πολύ μεγάλη νίκη που κανείς έως εχθές δεν φανταζόταν. Μια νίκη τόσο καθαρή και τόσο μεγάλη, που θα δηλώνει ταυτόχρονα, την αποδοχή του για την ηγέτιδα θέση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και την δικαίωση του για επιλογές του παρελθόντος, αποκαθιστώντας τον πλήρως πολιτικά, ενώ τον αναγορεύει ουσιαστικά σε επικεφαλής ολόκληρης της παράταξης, κομμάτι της οποίας υποτίθεται ότι εκφράζει ως τώρα η Νέα Δημοκρατία».

Η εντυπωσιακή ταύτιση του «Στόχου» με τον Αντώνη Σαμαρά προκαλεί σύγχυση ακόμα και στους αναγνώστες του. «Συγγνώμη… έκανα λάθος! Νόμιζα ότι ήμουν σε εθνικιστική ιστοσελίδα, αλλά μάλλον βρίσκομαι σε ιστοσελίδα της ΟΝΝΕΔ!», λέει ο ένας. Και συμπληρώνει ο άλλος: «Ξεφτίλα ρε Σάββα». Όπου Σάββας ο κ. Χατζηπαρασκευάς, εκδότης της εφημερίδας, ο οποίος υπήρξε συνεργάτης του κ. Σαμαρά και μέλος της Κ.Ε. της Πολιτικής Άνοιξης.

Η αγωνία του «Στόχου» να εκλεγεί ο Αντώνης Σαμαράς εκφράζεται και με υποψίες για νόθευση των εκλογών από την οικογένεια Μητσοτάκη: «Καταγγελία για νόθευση του εκλογικού αποτελέσματος γίνεται εδώ και λίγη ώρα από το άμεσο πολιτικό περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά και αφορά την πρόσθεση χιλιάδων ψηφοδελτίων μέσα σε 10 λεπτά από την πτώση του συστήματος στο Λασίθι. Πτώση του συστήματος σχεδόν την ίδια ώρα είχαμε και σε πολλά εκλογικά τμήματα. Από πανικό άλλο τίποτα τις τελευταίες ημέρες κι αυτός ο πανικός εντάθηκε μετά την θεαματική προσέλευση στις κάλπες που παρατηρείται από το πρωί και ασφαλώς ευνοεί κατά κοινή ομολογία τον Σαμαρά».

Τη «φιλοσαμαρική» αυτή γραμμή διατηρεί ο «Στόχος» παράλληλα με την πολιτική υποστήριξη της Χρυσής Αυγής. Από τις σελίδες του ξεκινούν συνήθως οι εκστρατείες σπίλωσης των πολιτικών αντιπάλων του πρωθυπουργού, με πιο πρόσφατο στόχο τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα. Η αλληλοτροφοδότηση «Στόχου» και «Ομάδας Αλήθειας» της Νέας Δημοκρατίας είναι πρόδηλη. Αλλά και η διοχέτευση μέσω «Στόχου» διάφορων πληροφοριών με προέλευση ποικίλες «υπηρεσίες» έχει βάθος πολλών δεκαετιών.

Το περασμένο Σάββατο εκδηλώθηκε και το τελευταίο εγχείρημα της Χρυσής Αυγής να αποκτήσει ένα πιο «μετωπικό» έντυπο, απόλυτα βέβαια ταυτισμένο με την οργάνωση. Πρόκειται για ένα ρόλο που έπαιξε για ένα διάστημα την περασμένη δεκαετία ο «Ελεύθερος Κόσμος», ο οποίος όμως αποστασιοποιήθηκε από τη ναζιστική οργάνωση (όχι πάντως και από τα πιστεύω της), μαζί με την αποχώρηση (ή εκδίωξη) του εκδότη του, Δημήτρη Ζαφειρόπουλου. Το νέο εγχείρημα ονομάζεται «Εμπρός» και στο στενό του εκδοτικό πυρήνα συναντάμε έναν γνωστό δημοσιογράφο, τον Γιώργο Φράγκο. Ο κ. Φράγκος απασχόλησε τη δημοσιότητα τον Μάρτιο του 2009, όταν συνελήφθη και προφυλακίστηκε με την κατηγορία ότι επιτέθηκε απρόκλητα με μαχαίρι σε έναν Νιγηριανό μετανάστη. Εκείνη την περίοδο ήταν στέλεχος του γραφείου Τύπου του δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη, στενού συνεργάτη και ομοϊδεάτη του κ. Σαμαρά από την περίοδο της Πολιτικής Άνοιξης. Ο ίδιος ο Φράγκος απέκρουσε την κατηγορία και υποστήριξε ότι δέχθηκε επίθεση από δέκα Νιγηριανούς με λοστούς και μαχαίρια. Μετά τη σύλληψή του ο δημοσιογράφος τέθηκε σε διαθεσιμότητα από τον 9,84. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε συνέντευξή του από τη φυλακή ο Φράγκος αρνήθηκε «μετά βδελυγμίας ότι έχει σχέση -όπως ακούστηκε- με ακροδεξιές οργανώσεις, καθώς και ότι η συμπλοκή είχε ρατσιστικό χαρακτήρα. ‘‘Δεν έχω καμία σχέση με ακροδεξιούς’’» (Espresso, 29/3/2009).

Στη σημερινή «Εφημερίδα των Συντακτών»