Μεξικό: Ζούμε για να δουλεύουμε για 1.19$ την ώρα

mexico_wage_slaves

Miguel Ángel Pallares Gómez. (Μετάφραση: Μάρα Μαυροφρύδη) via: Barikat<

Το άρθρο αυτό περιγράφει τη μυστική έρευνα του  Miguel Ángel PallaresGómez που μαζί με μερικούς δημοσιογράφους του El Financiero αναζήτησαν δουλειά σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του Μεξικού. Το άρθρο αυτό δείχνει τα απίστευτα αποτελέσματα αυτής της έρευνας. Οι αναγνώστες του « Upside Down World» γνωρίζουν πολύ καλά τις επιχειρήσεις όπως ηWalmart, τα McDonalds και τα KFC,παρόλα αυτά όμως πρέπει να γίνουν κάποιες ειδικές επισημάνσεις για όσους δεν έχουν επισκεφτεί ποτέ το Μεξικό. Συγκεκριμένα υπάρχουν και τοπικά καταστήματα , όπως το «Vips» που είναι εστιατόριο, το «Elektra» που είναι ένα κατάστημα συσκευών και επίπλων, το οποίο παρέχει στους πελάτες του πίστωση, το «Oxxo» που είναι το μαγαζί που βρίσκεις σε κάθε γωνιά του δρόμου, και  το «El Globo» που είναι ένα ζαχαροπλαστείο. Όλες οι τιμές αρχικά είχαν καταγραφεί σε πέσος, το νόμισμα του Μεξικού, μέχρι βέβαια να μετατραπούν σε δολάρια. Ενώ, δε συμφωνούμε υποχρεωτικά με όλα τα συμπεράσματα που παρουσιάζονται εδώ, πιστεύουμε πως είναι ένα πολύ σοβαρό άρθρο για όλους όσους είναι έστω και λίγο περίεργοι για τη πολιτική που ασκεί το Μεξικό, όπως επίσης και για το ποίοι είναι οι πρωταρχικοί λόγοι της μετανάστευσης σήμερα. – Οι συντάκτες τουUDW.


«Υποδούλωση» είναι η λέξη που χρησιμοποιεί η Doña Raquel  για να περιγράψει τη δουλειά που κάνει εδώ και 16 χρόνια από όταν είχε προσληφθεί  ως υπεύθυνη για την προώθηση διάφορων προϊόντων, από  σαμπουάν μέχρι και τρόφιμα.

Η δουλειά της είναι να ενθαρρύνει τους πελάτες σε εμπορικά κέντρα ή σε άλλα καταστήματα να επιλέξουν συγκεκριμένα προϊόντα. Από τη μέρα της πρόσληψής της η Raquel πληρώνεται περίπου 10.57$ τη μέρα μεικτά. Εξαιτίας, λοιπόν, του μεγέθους του μισθού της αναγκάζεται να δουλεύει σε τουλάχιστον 5 διαφορετικά μαγαζιά τη μέρα και να πληρώνει η ίδια τα μεταφορικά της έξοδα και το φαγητό. Η δουλεία της έχει αρχή αλλά ποτέ τέλος.

Στην έρευνα  που διεξήγαγε το  El Financiero οι δημοσιογράφοι αναζήτησαν  θέσεις εργασίας ως  ταμίες, πωλητές, και γενικοί βοηθοί σε επιχειρήσεις, όπως τα Walmart, το Vips, το Elektra, τα McDonald’s,το Oxxo και το El Globo.

Σε αυτήν την έρευνα, ανακαλύψαμε  πολύ χαμηλούς μισθούς λιγότερο από 1.63$ την ώρα, εργατοώρες που ξεπερνούν τις 10 τη μέρα, και δοκιμαστικές περιόδους εργασίας χωρίς  ασφαλιστική κάλυψη.

Οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν δόθηκαν από τους  διευθυντές, τους υπαλλήλους των γραφείων ανθρώπινου δυναμικού και από τους  εργαζόμενους  των εταιριών των οποίων τα ονόματα και οι θέσεις εργασίας δε θα δημοσιευτούν.

Walmart

Όταν κάνεις αίτηση για δουλειά ως ταμίας στη Walmart  οι επιλογές είναι οι εξής δύο : μισθός  1.19$ την ώρα για 7 ώρες τη μέρα, δηλαδή 165$ το μήνα (με 1 ώρα διάλειμμα τη μέρα για φαγητό), ή μισθός 276$ το μήνα για 9 ώρες εργασίας τη   μέρα (και περιλαμβάνεται ένα γεύμα).

Και στις  δύο περιπτώσεις, η εταιρία λιανικού εμπορίου παρέχει στους υπαλλήλους της ένα μηνιαίο κουπόνι τροφίμων  και πληρώνει κανονικά τα επιδόματα που ορίζει ο νόμος. Φέτος, η αλυσίδα αυτή, η μεγαλύτερη εταιρία της χώρας, προγραμματίζει τη δημιουργία 15.000 νέων θέσεων εργασίας σε συνδυασμό με το άνοιγμα των νέων καταστημάτων της.

Σύμφωνα με τον Jose Luis de la Cruz, διευθυντή του Κέντρου Έρευνας Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών του Tecnológico του Μοντερέυ, αυτού του είδους η εργασία δεν παράγει ευημερία στη χώρα, παρόλο που δημιουργούνται χιλιάδες νέες θέσεις. Πάντως, όπως δήλωσε, δεν παρατηρείται ούτε εκμετάλλευση ούτε κακομεταχείριση από την εταιρία διότι η ίδια ακολουθεί κανονικά το γράμμα του νόμου.

Elektra

Στην περίπτωση του καταστήματος Elektra, ένας ταμίας δεν έχει δικαίωμα να υποβάλλει αίτηση για κοινωνική ασφάλιση  τους πρώτους 5 μήνες με τη δικαιολογία ότι ο εργαζόμενος  δουλεύει δοκιμαστικά.

Η δουλειά στο Elektra ξεκινάει στις 8:30πμ και τελειώνει στις 9:30μμ, με διάλειμμα 2 ωρών για γεύμα, πράγμα το οποίο σημαίνει 11 ώρες εργασίας και 2 για φαγητό σύνολο 13 ώρες στο κατάστημα.

Ο μισθός είναι 260$ το μήνα, με ένα εβδομαδιαίο ρεπό ( εκτός  Σαββάτου και Κυριακής). Η λεγόμενη εκπαίδευση τελειώνει στους 5 μήνες και μετά ο εργαζόμενος μπορεί να λαμβάνει όλα τα επιδόματα που ορίζει ο νόμος.

Ο Jorge de Presno, δικηγόρος στην Basham, Ringe & Correa, εξήγησε πως η καταβολή των ασφαλιστικών ενσήμων και των νόμιμων επιδομάτων είναι δικαιώματα  που δε θα έπρεπε να καταπατώνται στις δοκιμαστικές περιόδους. Η κάθε εργάσιμη μέρα δε θα έπρεπε να ξεπερνά τις 8 ώρες για την πρωινή βάρδια και τις 7,5 ή τις 7 για το σπαστό ωράριο και τη βραδινή βάρδια.

Διαλεύκανε, ακόμη το εξής, ότι οι εργαζόμενοι μπορεί να δουλεύουν περισσότερες ώρες από αυτές που ορίζει ο νόμος,  αρκεί μόνο να μην υπερβαίνουν τις 48 ώρες τη βδομάδα για τη πρωινή βάρδια, τις 45 ώρες για το σπαστό ωράριο  και για τις 42 ώρες στη βραδινή βάρδια.

Ακόμα αυτό που πρέπει να ειπωθεί είναι ότι, ο εργαζόμενος πρέπει να μπορεί να ορίζει το πρόγραμμά του σύμφωνα με τα παρακάτω: 4 μέρες με 10 ώρες εργασίας τη μέρα, την πέμπτη μέρα με 8 ώρες εργασίας και δύο μέρες για ξεκούραση.

Στο ερώτημα αν είναι νόμιμο μια μέρα ο εργαζόμενος να δουλεύει παραπάνω από 10 ώρες, η απάντηση είναι ναι, σύμφωνα όμως με τις συνθήκες που περιγράφηκαν για τα δικαιώματα του εργαζόμενου.

McDonalds

Για ένα υπάλληλο στα McDonald’s, ο οποίος είναι και ταμίας και καθαριστής, ή ακόμα δουλεύει και στην κουζίνα, οι ώρες εργασίας είναι 10 τη μέρα με διάλειμμα 30 λεπτών για φαγητό, μια μέρα αργίας που μπορεί να οριστεί σε συνεννόηση με τον εργοδότη. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται η εξυπηρέτηση των πελατών, ο καθαρισμός του καταστήματος μαζί με άλλες δουλειές και ο μισθός φτάνει τα 244$ το μήνα.

Ένας υπάλληλος στα KFC, που δουλεύει ως ταμίας, καθαριστής, και στην εξυπηρέτηση πελατών πληρώνεται με 163$ το μήνα, μισθός που ισούται με 81 cents την ώρα. Εργάζεται 8 ώρες τη μέρα, με μισή ώρα διάλειμμα για φαγητό και λαμβάνει τα νόμιμα επιδόματα. Στις περιπτώσεις των El Globo, Oxxo, Vips και των Burger King, οι μισθοί κυμαίνονται μεταξύ των 162$ και των 244$ συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων υποχρεωτικών επιδομάτων.

Ιστορίες Εργαζομένων

Εν αναμονή της πρώτης συνέντευξης τους με την, Walmart, Melchor, Francisco και Jessica, όσοι είχαν κάνει αίτηση για τις θέσεις, του ταμία και του γενικού υπαλλήλου, έλεγαν ο  ένας στον άλλο τις ιστορίες τους από το κυνήγι εύρεσης εργασίας. Όπως για παράδειγμα, πως αφήνουν τις αιτήσεις τους σε μέρη που ξέρουν πως εκατοντάδες άνθρωποι ενδιαφέρονται, επισκέπτονται εταιρίες που τους συμπεριφέρονται λες και τους προσφέρουν την καλύτερη δουλειά και μετά πηγαίνουν σε δεκάδες εξοργιστικές συνεντεύξεις για να αποκτήσουν μια θέση εργασίας.

Συζητάνε για τις υπερβολές στα συμφωνηθέντα χρονοδιαγράμματα και αναφέρουν πως πρέπει να κάνουν περικοπές στα έξοδα για φαγητό και μετακίνηση, και  πόσα λίγα πράγματα μπορούν να κάνουν με 162$ ή 244$ το μήνα.

Ο  Alfonso Bouzas Ortiz, ο οποίος εργάζεται στο κομμάτι της έρευνας στο Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού, εξήγησε ότι οι συνθήκες που περιγράφονται δεν παρουσιάζουν την ανταγωνιστικότητα αλλά την υποβάθμιση της εργασίας στο Μεξικό. Η ανταγωνιστικότητα έχει σχέση με την εκπαίδευση και την κατάρτιση, και εδώ αυτό που συμβαίνει είναι άγρια ​​εκμετάλλευση », δήλωσε.

Η Antonia Terán, καθηγήτρια στο τμήμα Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων του πανεπιστημίου Panamerican, πρότεινε  το Υπουργείο εργασίας και κοινωνικής πρόνοιας, υπό τη διοίκηση του Alfonso Navarrete Prida, να επισκέπτεται τις εταιρίες για να επιβεβαιώνει ότι ο νόμος τηρείται. Ανέφερε, πως το συγκεκριμένο ζήτημα είναι σε πολλές περιπτώσεις αρκετά ανησυχητικό. Η καθηγήτρια δήλωσε ότι ο κατώτατος μισθός έχει μειωθεί, σε σημείο που οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, όπως το φαγητό και η ένδυση.

ΠηγήUpside Down World

Γράμμα από τη Βραζιλία

απο το El Sobrero

 

maracana_favelas

Μπέλο Οριζοντε, Δευτέρα 17.06.2013

Αγαπητέ φίλε,

ναι μιλάω σε εσένα που ακους Βραζιλία και σκέφτεσαι παραλίες, τακουνάκια, ανάποδα ψαλίδια, υπερμεγέθεις κώλους και ατελείωτα πάρτι. Συγγνώμη που σου χαλάω το όνειρο, αλλά το πάρτι τελείωσε. Η μάλλον έχει τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια αλλά δεν σου το είπανε. Εδώ εξάγουμε, αλλά δεν πίνουμε καφέ, δεν χορεύουμε σάμπα εκτός των ορίων του Ρίο ντε Ζανέιρο ή μάλλον χορεύουμε σπάνια έτσι κι αλλιώς. Μέχρι και στην μπάλα εξάγουμε πλέον αμυντικά χαφ και στόπερ. Τα στερεότυπα μας τελείωσαν όπως και η υπομονή.

Τελείωσε η υπομονή. Την τελευταία εβδομάδα πήραμε τους δρόμους. Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν για την αύξηση 7 λεπτών του ευρώ στις συγκοινωνίες αλλά πλέον διαμαρτυρόμαστε για όλη τη σαπίλα πίσω από αυτό. Το πρόβλημα δεν είναι τα επτά λεπτά αλλά τα βασικά δικαιώματα.  Η στρατονομία, κατάλοιπο της δικτατορίας, μοιράζει αφειδώς λαστιχένιες σφαίρες και ληγμένα δακρυγόνα. Αλλά είναι πλέον αργά. Ο κόσμος επιτέλους ξύπνησε και ζητά επίπεδο ζωής ανάλογο με την θέση της χώρας στο οικονομικό χάρτη. Βαρέθηκε να βλέπει τους λίγους να γεμίζουν τις τσέπες και να επανεκλέγονται εδώ και δεκαετίες. Βαρέθηκε ο φτωχός αλλά, επιτέλους βαρέθηκε και ο πλούσιος, και θα στο εξηγήσω.

Στην Βραζιλία ο βασικός μισθός είναι 234 ευρώ. Το εισιτήριο του λεωφορείου είναι 1 ευρώ και το ρημάδι έρχεται όποτε γουστάρει. Κάποιος που ζει στο Μπέλο Οριζόντε κερδίζοντας βασικό μισθό, μένει τουλάχιστον 15 χιλιόμετρα από την δουλειά του και θέλει δύο λεωφορεία και μιάμιση ώρα για να φτάσει εκεί όταν δεν έχει κίνηση. Και όταν μιλάμε για κίνηση, μιλάμε για χάος. Στο Σάο Πάουλο για παράδειγμα κάθε μέρα έχουμε ουρές 70 χιλιομέτρων στις ώρες αιχμής. Εκεί συναντιούνται ο φτωχός με τον πλούσιο. Ο φτωχός στο λεωφορείο και πλούσιος στην αμαξάρα του με τα φιμέ τζάμια.

pb-121017-rio-da.photoblog900

Ο πλούσιος που θα γυρίσει στο σπίτι το οποίο πληρώνει κατά μέσο όρο 1500 ευρώ ενοίκιο και άλλα 400 για κοινόχρηστα. Πληρώνει ιδιωτική ασφάλιση υγείας γιατί το δημόσιο δεν δουλεύει, πληρώνει πανάκριβα σχολεία για τα παιδιά του γιατί στο δημόσιο είναι δύσκολο να μάθουν οτιδήποτε, πληρώνει τα διπλάσια για οποιοδήποτε προϊόν (αυτοκίνητο, ρούχα, υπολογιστής κλπ.) έρχεται απ’έξω γιατί ο φόρος εισαγωγής είναι 60% συν το κέρδος του εμπόρου. Πληρώνει με φόβο, γιατί δεν μπορεί να βγεί απο το «κάστρο» με τον ηλεκτρικό φράχτη όποτε θέλει. Γιατί δεν μπορεί να πάει μια βόλτα όπου και όποτε του γουστάρει. Γιατί φοβάται για την ζωή του καθημερινά. Και σου μιλάω πάντα για το Μπέλο Οριζόντε και τις άλλες μεγαλουπόλεις της χώρας. Αν πάρεις τον δρόμο και πας προς το βορρά ξέχνα τα όλα αυτά, εκεί είσαι πλέον σε στάνταρντς Αφρικής.

Κανείς σχεδόν δεν τα περνάει όσο ωραία φαντάζεσαι στην Βραζιλία. Ναι, έχουμε παραλίες και ήλιο αλλά ο αναλφαβητισμός είναι στο 10% και κάθε μέρα περίπου 13 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουνε φαΐ στο τραπέζι τους.

Είμαστε η 6η οικονομική δύναμη στον κόσμο και την ίδια στιγμή πολύ χαμηλά στους δείκτες της παιδείας και της δημόσιας υγείας. Οσο αφορά την διαφθορά και την γραφειοκρατία πρέπει να είμαστε στο τοπ 3 εύκολα. Πολύ ψηλά είμαστε και στην εγκληματικότητα με τα νούμερα νεκρών σε Ρίο και Σάο Πάουλο να είναι μεγαλύτερα από εκείνα σε εμπόλεμες ζώνες (49 χιλιάδες μέσα στο 2010). Δυστυχώς το Μουντιάλ και η Ολυμπιάδα δεν θα αλλάξουν τίποτα από όλα αυτά.

Για μια ακόμα φορά μας δούλεψαν ψιλό γαζί. Μας υποσχέθηκαν πως θα αλλάξει η ζωή μας, επιτέλους, προς το καλύτερο. Πως θα έχουμε συγκοινωνίες και δρόμους πρώτου και όχι τρίτου κόσμου και πως θα αλλάξουμε, λέει, επίπεδο σε όλα. Πως όλο αυτό το «φαγοπότι» θα αξίζει τον κόπο.  Αντίθετα, μέχρι τώρα όλη αυτή η ιστορία έχει στοιχίσει πάνω από 27 δις δολάρια, περισσότερα από όσο τα τελευταία τρία μουντιάλ μαζί.  Εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, το Μινεϊράο κόστισε 270 εκ. ενώ αρχικά είχε υπολογιστεί σε 146 εκ. Να σου πω ακόμα πως πήγα στο στάδιο «Ιντεπεντένσια», επίσης εδώ στο Μπέλο Οριζόντε, που κόστισε 45 εκ. ευρώ, παραδόθηκε με 2 χρόνια καθυστέρηση και λόγω κατασκευαστικού λάθους έχει πάνω από 6 χιλιάδες θέσεις που δεν βλέπουν το ένα τέρμα. Ανάλογες και χειρότερες είναι οι ιστορίες και στα υπόλοιπα γήπεδα.

Μιας και μιλάμε για μπάλα, να σου πω πως οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι θα δουν το Μουντιάλ από την τηλεόραση. Το φτηνό εισιτήριο  για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών για τον αγώνα Ταϊτή – Νιγηρία κοστίζει κοντά στα 50 ευρώ. Φαντάσου λοιπόν τι θα πρέπει να πληρώσουμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο και μην ξεχνάς, ο βασικός μισθός είναι στα 234 ευρώ.

rio_protest

Μουντιάλ για ποιόν λοιπόν; Ίσως για εκείνους που θα έρθουν για να «ζήσουν το όνειρο» τους στην Βραζιλία. Αυτή ακριβώς τη στιγμή γύρω στους 200 χιλιάδες Βραζιλιάνους σε οκτώ μεγαλουπόλεις είναι στους δρόμους και διαδηλώνουν για τα δικαιώματα τους. Δεν τους νοιάζει το Μουντιάλ, δεν πίνουν καφέ και σίγουρα δεν χορεύουν σάμπα.

ΑλέξηςΓκότσης

———————————————————

Αναδημοσιευει ο Μανικάκος  και ο Roger Waters τραγουδάει το Θαυμα του Καπιταλισμού…..

https://www.youtube.com/watch?v=HmzMS_KV40A

Miraculous you call it babe
You ain’t seen nothing yet
They got Pepsi in the Andes
They got McDonalds in Tibet
Yosemite’s been turned into a golf course For the Japs
And the Dead Sea is alive with rap
Between the Tigris and Euphrates
There’s a leisure centre now
They got all kinds of sports
They got Bermuda shorts
They had sex in Pennsylvania
A Brazilian grew a tree
And a doctor in Manhattan
Saved a dying man for free

It’s a miracle
Another miracle
By the grace of God Almighty
And the pressures of the marketplace
The human race has civilized itself
It’s a miracle

http://wp.me/p1pa1c-j0V