Ας απελευθερώσει και τους αριστερούς το gay pride

Από τη μια έχεις το εκκλησιαστικό επιτελείο διαιρεμένο μεν αλλά πλειοψηφικά αντιχριστιανικό που κηρύσσει πως δεν μπορεί να εντάσσει στο ποίμνιο του, τους «ανώμαλους», αναφερόμενο στη ΛΟΑΔ κοινότητα. Τούτη η συντηρητική ρητορεία διά στόματος  Άνθιμου και Αμβρόσιου με κορυφαία του γνωστού λάγνου των ναζί μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος χρησιμοποιεί χυδαίους ανήθικους χαρακτηρισμούς παρά το χριστιανικό του χρίσμα έναντι της διαφορετικότητας. Προς χάριν του Αμβρόσιου που κατηγορεί τον γυμνισμό με αμαρτία λόγω προσωπικών του ανασφαλειών, εμείς σαν καλοί χριστιανοί σεβόμενοι την σωματική ιδιαιτερότητα του θα έπρεπε να τον προσκαλέσουμε στην γυμνή ποδηλατοδρομία ακριβώς διότι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την “κανονικότητα” (που τουλάχιστον εμείς αντιλαμβανόμαστε). Αν θα προτιμά σέλα η όχι όπως λέει ο Φαήλος Κρανιδιώτης είναι ακριβώς δική του προτίμηση. Διότι ως προς απάντηση της ανωμαλίας, εμείς συμπεριλαμβάνουμε στην “κανονικότητα” όλες τις κοινωνικές, γενετήσιες, φυλετικές, σεξουαλικές προτιμήσεις.

Μετά έχεις τους φιλελεύθερους δήθεν προοδευτικούς μικροαστούς και τον συφερτό τους από χορηγούς των κάθε λογής pride. Τελικά, ποια η διαφορά της αριστεράς της προόδου με τον φιλελευθερισμό της προόδου;

Πρώτον οι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι η ΛΟΑΔ κοινότητα είναι μια προστατευόμενη επικερδής κοινότητα και ακριβώς την σκέφτονται υπό την μορφή του μοχλού επένδυσης νέων καταναλωτικών αναγκών. Εξού και οι πάσης φύσεως χορηγίες, οι συνοδευόμενες πρεσβείες και δημοτικές υποστηρίκτριες αρχές. Συνεπώς η δημόσια παρουσίαση των παρελάσεων θα υπάρχει όσο αυτή η κοινότητα παράγει κέρδη και όσο αυτή η κοινότητα δεν επηρεάσει την αυθεντικότητα της ομαλότητας. Όσο δηλαδή αυτή η κοινότητα θα είναι περιθωριοποιημένη σε κατά τόπους παρελάσεις, δεν θα επηρεάζει την καθαρότητα της κοινωνίας. Κοντολογίς, όσο αυτή η κοινότητα αναγνωρίζεται ως ειδική προστατευόμενη κατηγορία σε μια γυάλα που δεν θα ραγίσει, δεν θα σπάσει, δεν θα ξεχειλίσει, δεν θα παρασύρει, δεν θα ενωθεί.

Το ποιο σημαντικό όμως είναι η ορθοδοξία της παλιάς αριστεράς που αντιλαμβάνεται όλη την κοινωνία εργατίστικα. Είναι άλλο πράγμα να μην αντιλαμβάνεσαι την κοινωνική απελευθέρωση μαζί με την εργατική και άλλο να αναζητείς τον τρόπο που οι ΛΟΑΔ θα διεκδικούν.

Ως προς το πρώτο, εν αντιθέσει με την αστή λογική της κερδοσκοπικής απομόνωσης, εμείς οφείλουμε να λαμβάνουμε υπόψιν ότι η ΛΟΑΔ κοινότητα, διαθέτει τον δικό της τρόπο έκφρασης, την αυτονομία που δεν μπορούμε να παραβιάσουμε επικρίνοντας την με political correct τοποθετήσεις. Αντίθετα με το δικαίωμα της παροχής του φιλελευθερισμού, εμείς προτάσσουμε την ελευθερία της επιθυμίας ως δικαίωμα. Τουτέστιν, οι φιλελεύθεροι προτάσσουν την ΛΟΑΔ κοινότητα ως εξής «να εκφράζεσαι γιατί παράγεις κέρδη, όμως μην το παρακάνεις με τις δημόσιες εμφανίσεις, θα βγαίνεις δύο φορές τον χρόνο και θα κάνεις hapenning». Στον αντίποδα εμείς δεν προτάσσουμε, αλλά μαθαίνουμε διαρκώς από την δυναμική αυτόνομη σχέση του ΛΟΑΔ κινήματος, διεκδικούμε την αφάνεια να την κάνουμε διαρκείς παρουσία στο χώρο με την προκλητικότητα της, με τον εκχυδαϊσμό της σεμνότυφης κανονικότητας. Αν ο οποιοσδήποτε είτε λέγεται Αμβρόσιος είτε λέγεται Πάολα δεν έχει το δικαίωμα στον χώρο και στον λόγο, τότε είναι σαν να το στερούμαστε όλοι και όλες.

 

Εδώ όμως προκύπτει μια δεύτερη ενότητα, ως προς την κριτική πάνω στο δικαίωμα. Ο Αμβρόσιος έχει δικαίωμα να ξερνάει την ρατσιστική του χολή, έναντι κοινωνικών μειονοτήτων; H Πάολα  έχει δικαίωμα να προσβάλει τους σεμνότυφους οπαδούς του Άμβρόσιου με την «διασαλευμένη» παρουσία της; Eδώ είναι που και το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο κρίνεται σημαντικό. Εκτός από την προσωπική αντιστράτευση του αισθήματος του Χριστιανισμού που παραβιάζει ο Αμβρόσιος, ο ρατσιστικός του λόγος υποκινεί σε πράξεις βιας ανθρώπους εναντίον ανθρώπους, χωρίς οι πρώτοι να απειλούν την σωματική ακεραιότητα καθενός/καθεμία μας. Άρα, ο λόγος εκείνος που στερεί το δικαίωμα έκφρασης, στην προκειμένη της ΛΟΑΔ κοινότητας να παρελαύνει είναι αυτόματα καταδικαστέος ηθικά (και ενδεχομένως ποινικά), η κριτική στις απόψεις ωστόσο είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός/καθεμία μας.

 


Τέλος η διαμόρφωση της ΛΟΑΔ κοινότητας έχει ταξική διεύθυνση; Σαφέστατα όχι! Μπορείς να δημιουργήσεις γωνίες στην στρογγυλεμένη κοινωνική της διεύθυνση, προς τα αριστερά.  Φυσικά, αλλά με έναν τρόπο που δεν θα παραβιάζει την αυτονομία του κινήματος, δεν θα στέκεται στην αισθητική του pride αλλά θα παρεμβαίνει μέσα σε αυτό, θα εμπνέει εμπιστοσύνη η αριστερά για την συστράτευση. Άλλωστε η ΛΟΑΔ κοινότητα το κάνει και με άλλους τρόπους, το pride είναι ένα μέσο έκφρασης και όχι ο τρόπος διεκδίκησης, ο τρόπος είναι η καθημερινή πάλη εναντίον του καπιταλισμού με όλα τα μέσα που κατέχουμε!!!
Διεκδικούμε το δικαίωμα στην πόλη, αυτό το αίτημα δεν τελείωσε με το athens pride!

* Συνέντευξη με τον Αντώνη Σιγάλα για τη ΛΟΑΔ κοινότητα

Στα λόγια είμαστε υπερπροοδευτικοί, στις πράξεις δυσκολευόμαστε

Συζητάμε με τον Αντώνη Σιγάλα, μέλος της Ομάδας σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου του τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι λεσβίες, οι ομοφυλόφιλοι, οι αμφιφυλόφιλοι/ες και οι διεμφυλικοί (ΛΟΑΔ ή lgbt κοινότητα).

Τη συνέντευξη πήρε
η Μαρίνα Καλλέργη

Ποιος ο στόχος της ομάδας σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου του ΣΥΡΙΖΑ;
Πρώτα και κύρια είναι να σταματήσουμε να παραπέμπουμε στις καλένδες ως δευτερεύοντα τα ζητήματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου και να τα αναδείξουμε. Ακόμα στόχος μας είναι να συνδέσουμε το lgbt κίνημα με άλλα κινήματα, καθώς είναι φανερό ότι η επίθεση των μνημονιακών δυνάμεων ενάντια στα δικαιώματα μάς αφορά όλους. Άλλωστε, ο αγώνας του lgbt κινήματος είναι κοινός με τον αγώνα όλων όσοι υφίστανται διακρίσεις. Γι’ αυτό το λόγο το κίνημα στέκεται αλληλέγγυο με τους μετανάστες, τους αντιρρησίες συνείδησης, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και φυσικά με τον αγώνα του ευρύτερου εργατικού κινήματος. Όπως καταλαβαίνεις όλοι οι αγώνες καταλήγουν να είναι αλληλένδετοι.

Είπες ότι τα δικαιώματα έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των μνημονιακών δυνάμεων. Γιατί πιστεύεις;
Δεν είναι τυχαία η επίθεση, αφού καμία πολιτική δεν μπορεί να περάσει χωρίς τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων. Όπως έχει πει πρόσφατα ο Φράνσις Φουκουγιάμα, ένας από τους ιερείς του νεοφιλελευθερισμού, τα δικαιώματα πρέπει να συρρικνωθούν γιατί δεν βοηθάνε στην ανάπτυξη. Όλοι μας οφείλουμε, απέναντι σε αυτή την επίθεση, να είμαστε αλληλέγγυοι και ενωμένοι, καθώς αυτό που διακυβεύεται είναι η ίδια η δημοκρατία.

Η ομάδα στήριξε με την παρουσία της και τη συμμετοχή της το Athens Pride. Ποιος είναι ο στόχος του φεστιβάλ Υπερηφάνειας;
Το Pride απαντά στο ζήτημα της ορατότητας. Γκέι, λεσβίες και διεμφυλικοί βγαίνουν στο δρόμο και φαίνονται. Αυτό είναι πολιτική θέση, γιατί έτσι παύεις να φοβάσαι το στιγματισμό, υποστηρίζοντας και διεκδικώντας τα δικαιώματά σου. Η lgbt κοινότητα ήταν μέχρι πρότινος μια περιθωριοποιημένη κοινωνική ομάδα, που ζούσε στο σκοτάδι. Το Pride ανατρέπει αυτή την καθημερινότητα και δίνει βήμα και λόγο στους ομοφυλόφιλους να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, πολλά από τα οποία είναι κεκτημένα για τον υπόλοιπο κόσμο. Φέτος, ύστερα από την τεράστια αύξηση της Χρυσής Αυγής, το Pride χρειάζεται περισσότερο από ποτέ τη στήριξη και τη συμμετοχή όλων.

Ποια είναι η στάση της Εκκλησίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία;
Δυστυχώς είναι διττή η στάση της. Από τη μία έχει ένα μετριοπαθές κομμάτι, που εκφράζεται για παράδειγμα από τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ο οποίος δηλώνει ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει κανέναν από το ποίμνιό του, αρνούμενος να βάλει ανθρώπους στο περιθώριο. Από την άλλη, υπάρχουν εκφραστές της Εκκλησίας που είναι επιθετικοί απέναντι στους ομοφυλόφιλους, όπως ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, ή ο μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος. Ο τελευταίος, μάλιστα, πρόσφατα έγραψε πως η ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου θα οδηγήσει στην αποδοχή της ομοφυλοφιλίας και του γυμνισμού, προφανώς εννοώντας ότι τα δύο αυτά είναι ταυτόσημα και εξοβελιστέα. Ένα εξίσου κατάπτυστο άρθρο έγραψε και ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος αναφέρθηκε στους ομοφυλόφιλους λέγοντας πως χρησιμοποιούν το σωλήνα απόληξης περιττωμάτων ως όργανο σεξουαλικής ηδονής. Όπως καταλαβαίνεις δεν είναι τυχαία η σύνδεση των δύο αυτών μητροπολιτών με τη Χρυσή Αυγή.

Ποια είναι τα κυριότερα αιτήματα του lgbt κινήματος σήμερα;
Πρώτα από όλα είναι η θεσμική αναγνώριση των σχέσεων ομοφύλων ζευγαριών, μέσω της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης και της αναγνώρισης του γάμου των ομοφύλων. Αναφέρομαι και στο γάμο, καθώς το σύμφωνο αποτελεί μια σύμβαση μεταξύ δύο ατόμων που δεν προβλέπει ζητήματα υιοθεσίας, κληρονομιάς, κοινής φορολογικής δήλωσης ή το δικαίωμα να αποφασίζεις για τον σύντροφό σου αν είναι άρρωστος. Όμως, ακόμα και αν το σύμφωνο τα προέβλεπε όλα αυτά -κάτι που αποκλείεται γιατί έτσι θα έχανε το νόημα της ύπαρξής του- διεκδικούμε το δικαίωμα στο γάμο, παρότι ορισμένοι υποστηρίζουμε ότι πρόκειται για έναν φθαρμένο αστικό θεσμό, και ενδεχομένως έτσι είναι για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Η στέρηση όμως αυτής της δυνατότητας για τα ομόφυλα ζευγάρια αποτελεί διάκριση. Το δεύτερο αίτημά μας είναι η δυνατότητα αλλαγής ταυτότητας για τα διεμφυλικά άτομα χωρίς απαραίτητα να έχουν κάνει επέμβαση απαναπροσδιορισμού φύλου, δικαίωμα κατοχυρωμένο σε πολλές χώρες της Ευρώπης αλλά και του κόσμου.

Τον περασμένο μήνα σε διάταξη του ποινικού κώδικα για τα εγκλήματα μίσους συμπεριλήφθηκαν οι περιπτώσεις ταυτότητας φύλου και ομοφοβίας. Πρόκειται για μια πρώτη νίκη του lgbt κινήματος. Πώς το σχολιάζεις;
Σίγουρα είναι μια πρώτη νίκη, αν και υπάρχουν κύκλοι της αντίδρασης που προσπαθούν αυτό να το αλλάξουν, μιας και εισηγήθηκαν στο αντιρατσιστικό μόρφωμα που κατέθεσε η ΝΔ να απαλειφθεί αυτή η διάταξη. Χρειάζονται και άλλα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, όμως αποτελεί για εμάς μια πρώτη μεγάλη νίκη.

Στον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκει θέση το lgbt κίνημα;
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το πρώτο κόμμα, κάποιες φορές και το μόνο, που απαντούσε στα ερωτηματολόγια της ΟΛΚΕ προεκλογικά. Η αλήθεια είναι πως στα λόγια είμαστε υπερπροοδευτικοί. Στις πράξεις, όμως, δυσκολευόμαστε, με την πρόφαση ότι η διεκδίκηση τέτοιων αιτημάτων θα μας αποξενώσει από κομμάτια της κοινωνίας. Άλλες φορές υπάρχει άγνοια, που μπορεί να εκφραστεί και με ομοφοβική συμπεριφορά. Όμως, όπως είπαμε και προηγουμένως, η ομάδα μας είναι απαραίτητη και προσπαθεί να δίνει απαντήσεις και να συνδέει το κόμμα με τα κινήματα.

Μέχρι στιγμής τι δράσεις έχετε κάνει;
Επεξεργαζόμαστε προτάσεις και θέσεις που συζητιούνται στο Τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, ορισμένες από τις οποίες παρουσιάστηκαν στην πρώτη μας δημόσια εκδήλωση την περασμένη βδομάδα. Ακόμα έχουν κατατεθεί αρκετές ερωτήσεις στη βουλή από τους βουλευτές μας, με χαρακτηριστική μία που περιγράφει την κατάσταση στην οποία υπόκεινται τα διεμφυλικά άτομα επειδή δεν τους επιτρέπεται να αλλάξουν την ταυτότητά τους, παρά μόνο αν έχουν κάνει εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου. Επιπλέον τον περασμένο Φλεβάρη ήταν η πρώτη φορά που lgbt οργανώσεις κλήθηκαν στη Βουλή, προκειμένου να συζητήσουν με την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τα αιτήματά τους. Τέλος, καταθέσαμε κείμενο συμβολής στον προσυνεδριακό διάλογο με σκοπό τα αιτήματά μας να συμπεριληφθούν στις προγραμματικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

http://www.epohi.gr/portal/koinonia/14287-2013-06-09-14-52-58